25 δισ. για την άμυνα, επένδυση στην εθνική κυριαρχία

Νέα ειδική γραμματεία, η δεύτερη ύστερα από εκείνη για τον Μακροπρόθεσμο Σχεδιασμό, προστίθεται στη δομή της προεδρίας της κυβέρνησης – που σημαίνει ότι θα έχει προσωπική επίβλεψη ο Κυριάκος Μητσοτάκης – με αναβάθμιση του πρωθυπουργικού συμβούλου για την εθνική ασφάλεια Θάνου Ντόκου. Η Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας αναλαμβάνει επιτελική ευθύνη για την παρακολούθηση κυρίως «υβριδικών απειλών» – από οργανωμένες μεταναστευτικές ροές έως κυβερνοεπιθέσεις και εκστρατείες παραπληροφόρησης. Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν είναι η μοναδική που παρουσιάζει την άμυνα ως κεντρική ιδέα στο νέο κυβερνητικό αφήγημα που επιχειρεί να χτίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Φάνηκε αυτό με άλλους τρεις τρόπους, κατά τη συζήτηση για τον 12ετή αμυντικό σχεδιασμό της χώρας. Πρώτον, ο Πρωθυπουργός όρισε την άμυνα ως «πυλώνα ευημερίας». Δεύτερον, τη συνέδεσε με την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, χαρακτηρίζοντας «σαθρό και επικίνδυνο» το δίλημμα «κανόνια ή βούτυρο». Τρίτον, προσδιόρισε στα 25 δισ. ευρώ το ύψος του μακροπρόθεσμου αμυντικού προγράμματος ως επένδυση στην εθνική κυριαρχία, ζητώντας τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση της αντιπολίτευσης στις προτάσεις του Νίκου Δένδια.

«Υπομονή» μέχρι τη ΔΕΘ…

Στον απόηχο των ενδοκυβερνητικών αναταράξεων από το δημοσιονομικό αντάρτικο υπουργών και βουλευτών υπέρ των Σωμάτων Ασφαλείας, ο Μητσοτάκης αφενός έκλεισε το μάτι σε ένα προνομιακό ακροατήριο του κόμματος, αφετέρου ζήτησε να μπει τέλος στις γαλάζιες δηλώσεις περί παροχών. Από τη μια δηλαδή παρέπεμψε στις εξαγγελίες της ΔΕΘ ως προς το μισθολογικό αστυνομικών, πυροσβεστών και λιμενικών («λίγη υπομονή» είπε σε όσους εξέφρασαν «δικαιολογημένο προβληματισμό»), υπενθυμίζοντας στο μεταξύ ότι το μόνιμο επίδομα επικινδυνότητας 100 ευρώ θα δοθεί από τον Ιούλιο και στα Σώματα Ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων, όπως ανακοίνωσε, των σωφρονιστικών υπαλλήλων.

…και γαλάζια μηνύματα

Από την άλλη διεμήνυσε στους δικούς του ότι περιμένει υπευθυνότητα και τοποθετήσεις στη «σωστή ώρα». Οι πρωθυπουργικοί τόνοι δεν ξέφυγαν, αντίθετα διαφάνηκε η ανάγκη για ισορροπίες ενόψει και της αυριανής συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. «Δεν πρόκειται αυτή η κυβέρνηση να υποταχθεί σε ένα καταστροφικό σπιράλ παροχολογίας», τόνισε, ενόσω οι συνδικαλιστές της Αστυνομίας (ΠΟΑΣΥ) επανήλθαν σε ηπιότερους τόνους και εκείνοι αλλά ζητώντας από τα συναρμόδια υπουργεία να προγραμματίσουν άμεσα κύκλους συναντήσεων για θεσμικά και οικονομικά αιτήματά τους.

Πυρά προς τα αριστερά

Σε αμιγώς πολιτικό επίπεδο και με δεδομένο τον στόχο συσπείρωσης της νεοδημοκρατικής βάσης, φάνηκε το βάρος που έριξε ο Μητσοτάκης στα πυρά προς τα αριστερά του: οι επιθέσεις κατευθύνθηκαν πρωτίστως στον ΣΥΡΙΖΑ (χωρίς να κατονομάσει τον Αλέξη Τσίπρα, έβαλε κατά του δόγματος «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» και της Συμφωνίας των Πρεσπών, που οδήγησε «στην αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας») και στη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Σχολιάζοντας μάλιστα τη δημοσκοπική ενίσχυση της Πλεύσης Ελευθερίας, κάρφωσε τον Νίκο Ανδρουλάκη με την αποστροφή «όταν ταυτίζεσαι με ακραία στοιχεία, οι πολίτες θα επιλέξουν το πρωτότυπο, όχι το αντίγραφο».

Ο «απαράβατος όρος»

Στο μεταξύ, στον «δραστικό μετασχηματισμό» των Ενόπλων Δυνάμεων τέθηκε ως «απαράβατος όρος» η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Ο Πρωθυπουργός στάθηκε στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» – τον αντιαεροπορικό θόλο στον οποίο επιδιώκεται να ενταχθούν συστήματα made in Greece, υπό τον συντονισμό του Ελληνικού Κέντρου Ανάπτυξης και Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ). Μερικά 24ωρα μετά το τετ α τετ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ και τις συζητήσεις με παράγοντες του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας και ανώτατα στελέχη της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας, ο Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη «στρατηγική συμμαχία» των δύο χωρών. Η Αθήνα θεωρεί ότι οι ευκαιρίες σύμπραξης και συμπαραγωγής μπορούν να αποδώσουν οφέλη για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. «Η Ελλάδα διαθέτει αμερικανικά συστήματα Patriot, αλλά αν θέλουμε να αγοράσουμε νέα, θα χρειαστούμε τέσσερα – πέντε χρόνια γιατί δεν υπάρχει η παραγωγική δυνατότητα (…) Οι ευρωπαϊκές δυνατότητες είναι περιορισμένες, το Ισραήλ μπορεί πιο γρήγορα να μας παρέχει τέτοιες δυνατότητες», είπε. Ο ίδιος άσκησε κριτική στην Ευρώπη ότι «υπήρξε γεωπολιτικά αφελής», σχολιάζοντας ότι «δεν μπορεί να προσποιείται το φυτοφάγο εν μέσω σαρκοφάγων». Για τις ΗΠΑ ανέφερε ότι «μπαίνουμε σε ένα περιβάλλον όπου δασμοί ενδέχεται να απειλούν τις παγκόσμιες οικονομικές σχέσεις», με την επιπλέον αιχμή ότι η τεχνολογία «γίνεται όπλο παρέμβασης, συχνά για να διαταραχθεί η εσωτερική ισορροπία των κοινωνιών».