Ανυποχώρητοι οι αγρότες: «Μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας» θα τα μπλοκάρουμε όλα

Αγρότες με τρακτέρ Λάρισα

Ο πρωτογενής τομέας ετοιμάζεται για νέο γύρο κινητοποιήσεων, με αρκετούς να ισχυρίζονται πως δεν θα πρόκειται για «μία από τα ίδια», αλλά θα ανήκουν στην κατηγορία των μεγαλύτερων και πιο μαχητικών που έχει γνωρίσει ποτέ η Ελλάδα. Αγρότες, κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι συνεδριάζουν απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας για τα επόμενά τους βήματα με ένα βασικό ζητούμενο: «να μας ακούσει η πολιτεία», όπως λένε και οι ίδιοι. Οι μεν είναι γονατισμένοι από τις πλημμύρες, τους καύσωνες, τις δασικές πυρκαγιές και τα άλλα καταστροφικά φαινόμενα των τελευταίων ετών. Οι δε βρίσκονται αντιμέτωποι, εκτός όλων των άλλων, με την απειλή της ευλογιάς των αιγοπροβάτων και τη θανάτωση των ζώων τους. Αμφότεροι δε ζητούν άμεσα μέτρα βοήθειας και ενίσχυσης – αλλά, όπως δηλώνουν ευθέως στα «ΝΕΑ», «η κυβέρνηση κοιτάζει μόνο το κέρδος της».

Σε αυτό το φόντο, ο πρωτογενής τομέας της Θεσσαλίας έχει καταλήξει σε συλλογική απόφαση για στήσιμο μπλόκων στη Νίκαια της Λάρισας, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο Ε-65. Η αρχή θα γίνει το μεσημέρι της Κυριακής 30 Νοεμβρίου και οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν «μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας», όπως τονίζει ο Σωκράτης Αλειφτήρας, αγρότης της Θεσσαλίας. Παράλληλα, στην πρόσφατη σύσκεψη που διοργάνωσε η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων στη Νίκαια, αποφασίστηκε σε πρώτη φάση «η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων από τις 30 Νοεμβρίου έως και τις 5 Δεκεμβρίου σε όλη την Ελλάδα, με σκοπό το μπλοκάρισμα των λιμανιών, των συνόρων, των τελωνείων αλλά και των αεροδρομίων».

Αυτό μας λέει ο πρόεδρος της ΕΟΑΣΚ (Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας) Κώστας Τζέλλας, για να προσθέσει: «Θέλουμε να υπάρξει κλιμάκωση. Πανελλαδικά αποφασίσαμε να μπλοκάρουμε τα τελωνεία στον Προμαχώνα, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, τα σύνορα στην Αλεξανδρούπολη αλλά και τα αεροδρόμια της Κεντρικής Μακεδονίας. Σκοπός μας να μπορέσουμε να επιβιώσουμε και να ζούμε από τη γη μας χωρίς ευτελισμό, αλλά από την πλευρά της κυβέρνησης αντιμετωπίζουμε την παραμέληση».

Ο ίδιος συνεχίζει: «Η κυβέρνηση μας έχει πει πως στα τέλη Νοέμβρη θα λάβουμε το 70% της ενιαίας ενίσχυσης, ωστόσο αυτό δεν φτάνει σε κανέναν αγρότη ούτε για να ξεχρεώσει το βασικό μέρος των χρεών του.

Είναι ένα ποσό που δεν μας επιτρέπει να ζούμε. Η κυβέρνηση, μαζί με την ΕΕ, μειώνουν τις επιδοτήσεις και μας αφήνουν αβοήθητους, όπως έχουν αφήσει και τους κτηνοτρόφους που έχουν δεχτεί τεράστιο πλήγμα από την ευλογιά των προβάτων. Είναι πάρα πολύ προβληματικό, επίσης, το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε λάβει κάποια σοβαρή στήριξη για τις πλημμύρες του 2023 (“Ντάνιελ”), οι οποίες διέλυσαν ένα μεγάλο κομμάτι του πρωτογενούς τομέα».

Απόγνωση για τους κτηνοτρόφους

Σημειώνεται πως αν και οι κτηνοτρόφοι ζητούν εδώ και μήνες να γίνει εμβολιασμός στα ζώα τους και να καταβληθούν οικονομικές αποζημιώσεις στις 2.000 μονάδες στις οποίες θανατώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες ζώα, το κράτος παραμένει σε μεγάλο βαθμό άπραγο. «Από την Κυριακή 30 Νοέμβρη μέχρι και το Σάββατο 6 Δεκέμβρη εμείς θα μαζευόμαστε, θα λαμβάνουμε συλλογικές αποφάσεις, με σκοπό να διεκδικήσουμε αυτά που οφείλει το κράτος να μας παρέχει», λέει χαρακτηριστικά ο Θωμάς Μόσχος, μέλος αγροτικού συλλόγου Καστοριάς και τεχνικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας. «Πλέον, από τα μέτρα της κυβέρνησης δεν περιμένουμε τίποτα. Μέχρι στιγμής η πολιτεία δεν έχει ούτε πρόθεση συνεργασίας ούτε στήριξης και γι’ αυτό θα θερίσει ό,τι έσπειρε», προειδοποιεί.  Οπως επισημαίνει ο ίδιος, «σήμερα δεν μπορούμε να κάνουμε ανασύσταση του κτηνοτροφικού κεφαλαίου εφόσον υπάρχει ακόμη ευλογιά και δεν έχουν εμβολιαστεί τα πρόβατα. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο το 1% των παραγωγών που επλήγησαν είναι πρόθυμο να κάνει ανασύσταση του ζωικού του κεφαλαίου.

Οι κτηνοτρόφοι και οι αγρότες, λοιπόν, θα συναντηθούμε την Κυριακή για να δούμε πώς θα πορευθούμε. Ιδανικά, σκοπός μας είναι να οργανωθούμε σε περιφερειακό επίπεδο και να κλείσουμε τα σύνορα με την Αλβανία. Τα δύο βασικότερα αιτήματά μας είναι, αφενός, να πάρουμε πίσω τα λεφτά που έχουμε χάσει τόσα χρόνια τα οποία ανέρχονται σε 1 δισ. κάθε χρόνο και επιτέλους πρέπει να επιστραφούν στους πραγματικούς παραγωγούς και, αφετέρου, η κατάργηση του νόμου περί μη ευθύνης υπουργών. Σκοπός μας δεν είναι να πλήξουμε τους πολίτες, αλλά να χτυπήσουμε την κυβέρνηση εκεί που πονάει».

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – αν και αποκαλύπτει μία από τις μεγάλες και διαχρονικές πληγές του πρωτογενούς τομέα – δεν είναι το μόνο.