Πολλές οικογένειες στην Αυστραλία αναθεωρούν την απόφασή τους να κάνουν περισσότερα παιδιά, καθώς το κόστος της σχολικής φοίτησης -και της δημόσιας- βρίσκεται σε δυσθεώρητα ύψη.
Δεν είναι λίγα τα νοικοκυριά μάλιστα που βασίζονται στη βοήθεια «άλλων» (στην περίπτωση και αρκετών συμπάροικων όπου «άλλοι» βλέπε παππούδες και γιαγιάδες) ή χρεώνουν τις πιστωτικές κάρτες τους για να πληρώσουν τα έξοδα της Παιδείας.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Δείκτη Κόστους Εκπαίδευσης (Cost of Education Index) της Futurity Investment Group για το 2026:
Για ένα παιδί που ξεκινάει φέτος το σχολείο (Year 1), το μέσο κόστος για 13 χρόνια (έως και την αποφοίτησή του Year 12), στις μεγάλες πόλεις θα είναι 113.594 δολάρια σε δημόσιο, 247.174 δολάρια σε ιδιωτικό και 369.594 δολάρια για σε «ανεξάρτητο» (independent school).
Για τα δημόσια σχολεία καταγράφεται μία υποχώρηση σε σχέση με πέρυσι (ήταν 123.294 δολάρια), αλλά το ποσό παραμένει… απαγορευτικό για πολλές οικογένειες. Για την Ιστορία, το 2024 ήταν 92.710 δολάρια, σύμφωνα με τον Cost of Education Index τότε.
Όσον αφορά στο μέσο κόστος 13 ετών δημόσιας Παιδείας ανά τις πρωτεύουσες, αρνητική πρωτιά για τη Μελβούρνη, με 121.202 δολάρια.
Στις περιφερειακές και απομακρυσμένες περιοχές, το μέσο κόστος θα είναι αντίστοιχα, 100.395 δολάρια, 223.874 δολάρια για καθολικά σχολεία και 230.144 δολάρια για «ανεξάρτητα».
Το υψηλότερο κόστος ανά τη χώρα (για δημόσια Παιδεία) είναι για την Περιφέρεια του Κουίνσλαντ με 108.647 δολάρια.
Σημειώνεται ότι για τα δημόσια σχολεία, τα δίδακτρα αντιπροσωπεύουν το 13% των δαπανών στις μητροπολιτικές περιοχές και το 5% στις περιφερειακές περιοχές.
Το υπόλοιπο ποσό αφορά πρόσθετες δαπάνες, όπως εξωτερικά μαθήματα, μεταφορές, σχολικά κατασκηνωτικά προγράμματα και στολές.
Η έρευνα της Futurity έλαβε υπόψη δεδομένα για τα σχολικά έξοδα από την αυστραλιανή αρχή για τα προγράμματα μαθημάτων (Australia’s curriculum authority) και συνεντεύξεις με 2.500 γονείς σχετικά με τις καταναλωτικές τους συνήθειες.
Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ABS) στην Αυστραλία, το 63% των μαθητών είναι εγγεγραμμένοι σε δημόσια σχολεία, ακολουθούμενα από το 20% σε καθολικά σχολεία και το 17% σε ανεξάρτητα σχολεία.
Η Sarah McAdie, της Futurity, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της νέας έρευνας δήλωσε ότι οι οικογένειες εκτιμούν την εκπαίδευση, με εννέα στους δέκα να δηλώνουν ότι «είναι σημαντική για την ευημερία των παιδιών τους στη ζωή».
«(Αυτοί) είναι διατεθειμένοι να κάνουν θυσίες», είπε στο AAP.
Το ένα τρίτο των ερωτηθέντων ανέφερε ότι κατέφυγε στην… πιστωτική κάρτα ενώ άλλοι κάνουν λιγότερες οικογενειακές διακοπές και εργάζονται περισσότερο για να μπορούν να προσφέρουν ποιοτική εκπαίδευση στα παιδιά τους.
Πάνω από τους μισούς απάντησαν ότι βασίζονται σε «άλλους», συμπεριλαμβανομένων των παππούδων και των γιαγιάδων.
Επίσης, προσπαθούν όλο και περισσότερο να εξοικονομήσουν χρήματα: αναζητώντας μεταχειρισμένες σχολικές στολές, χρησιμοποιώντας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τις ηλεκτρονικές συσκευές πριν τις αλλάξουν και ξοδεύοντας λιγότερα χρήματα για μουσικά όργανα και κατασκηνώσεις.
Σημαντική ωστόσο μπορεί να είναι η επίπτωση και στο… δημογραφικό.
«Είναι ανησυχητικό ότι το 45% των γονέων δήλωσαν ότι τώρα σκέφτονται να αποκτήσουν λιγότερα παιδιά λόγω του κόστους της ανατροφής και της Παιδείας τους σήμερα», υπογράμμισε η κα McAdie.
Στο μεταξύ, σύμφωνα με το Australian Council of State School Organisations (ACSSO), οι οικογένειες έχουν περιορίσει τις δαπάνες τους καθώς αυξάνεται η ανησυχία για την πλήρη χρηματοδότηση των σχολείων.
«Όταν ο προϋπολογισμός του νοικοκυριού βρίσκεται υπό πίεση, τα πρώτα πράγματα που περιορίζονται είναι τα αθλήματα, τα κατασκηνωτικά προγράμματα και οι αναβαθμίσεις (ηλεκτρονικών συσκευών και άλλου εξοπλισμού)», δήλωσε στο AAP ο προσωρινός πρόεδρος της ACSSO, Peter Garrigan.
Το «τεστ» για τη χώρα, είπε ο ίδιος, είναι αν κάθε παιδί μπορεί να συμμετέχει πλήρως στη σχολική εκπαίδευση και τις δραστηριότητες, δίχως το χρήμα να αποτελεί εμπόδιο.
«Η αυστραλιανή κοινωνία θα πρέπει να είναι σε θέση να υποστηρίξει όλους να το κάνουν αυτό», δήλωσε.
Αντίθετα, πρόσθεσε, η πραγματικότητα είναι ότι οι γονείς στρέφονται προς την «τράπεζα των παππούδων και των γιαγιάδων» για βοήθεια.
Η ΕΡΕΥΝΑ
Πιο αναλυτικά όσον αφορά στα συμπεράσματα της έρευνας της Futurity:
Εθνικός μέσος όρος πόλεων: 113.594 δολάρια (δημόσια), 247.174 δολάρια (καθολικά), 369.594 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Εθνικός μέσος όρος περιφερειών και απομακρυσμένων περιοχών: 100.395 δολάρια (δημόσια), 223.874 δολάρια (καθολικά), 230.144 δολάρια («ανεξάρτητα»).
ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
Μελβούρνη: 121.202 δολάρια (δημόσια), 247.999 δολάρια (καθολικά), 435.902 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Σίδνεϊ: 106.567 δολάρια (δημόσια), 223.919 δολάρια (καθολικά), 401.512 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Μπρίσμπαν: 120.486 δολάρια (δημόσια), 273.494 δολάρια (καθολικά), 423.378 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Αδελαΐδα: 111.630 δολάρια (δημόσια), 249.830 δολάρια (καθολικά), 304.997 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Περθ: 102.600 δολάρια (δημόσια), 253.324 δολάρια (καθολικά), 331.525 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Καμπέρα: 111.131 δολάρια (δημόσια), 211.493 δολάρια (καθολικά), 322.939 δολάρια (ανεξάρτητα).
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
Νέα Νότια Ουαλία: 94.849 δολάρια (δημόσια), 209.111 δολάρια (καθολικά), 233.853 δολάρια («ανεξάρτητα»).
Βικτώρια: 103.629 δολάρια (δημόσια), 216.975 δολάρια (καθολικά), 245.793 δολάρια («ανεξάρτητα»).
* Κουίνσλαντ: 108.647 δολάρια (δημόσιο), 244.714 δολάρια (καθολικά), 239.085 δολάρια («ανεξάρτητα»).
* Νότια Αυστραλία: 95.027 δολάρια (δημόσιο), 233.687 δολάρια (καθολικά), 242.163 δολάρια («ανεξάρτητα»).
* Δυτική Αυστραλία: 92.287 δολάρια (κυβερνητικά), 230.319 δολάρια (καθολικά), 275.639 δολάρια («ανεξάρτητα»).
* Τασμανία: 73.273 δολάρια (κυβερνητικά), 196.121 δολάρια (καθολικά), 220.326 δολάρια (ανεξάρτητα).
* Βόρεια Επικράτεια: 66.672 δολάρια (δημόσιο), 130.575 δολάρια (καθολικά), 162.820 δολάρια («ανεξάρτητα»).
ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ
Το 71% των γονέων δήλωσε ότι μειώνει τις δευτερεύουσες σχολικές δαπάνες κατά το τελευταίο έτος, αναζητώντας μεταχειρισμένα είδη και παρατείνοντας τη διάρκεια «ζωής» των ηλεκτρονικών συσκευών.
Το 45% ανέφερε ότι κάνει λιγότερα παιδιά λόγω του κόστους ανατροφής.
Το 57% των γονέων βασίζεται στη βοήθεια άλλων, συμπεριλαμβανομένων των παππούδων και των γιαγιάδων για να πληρώσει την εκπαίδευση των παιδιών.
Το 33% χρησιμοποιούσε πιστωτικές κάρτες.
Για το 52% των γονέων που δεν μπόρεσαν να εγγράψουν τα παιδιά τους στο σχολείο της προτίμησής τους, το εμπόδιο ήταν το κόστος.
The post Ακριβό μου… σχολείο appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.