Αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα του Αγιορείτη αποφάσισε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά τη συνεδρίασή της στο Φανάρι υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Ο Παπά – Τύχων υπήρξε πνευματικός του Αγίου Παϊσίου και θεωρείται μία από τις σημαντικές ασκητικές μορφές του Αγίου Όρους.
Η απόφαση αυτή εντάσσει ακόμη μία οσιακή μορφή του Άθω στη χωρία των Αγίων κατά την Πατριαρχία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Α’, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά πνευματική παράδοση του Πατριαρχείου και τη στενή του σχέση με τον αγιορειτικό μοναχισμό.
Ο Παπα–Τύχων γεννήθηκε το 1884 στη Νόβια Μιχαλόσκα της Ρωσίας. Οι γονείς του, Παύλος και Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι, και ο γιος τους, Τιμόθεος κατά κόσμον, μεγάλωσε σε περιβάλλον πίστης και αγάπης προς τον Θεό. Από νεαρή ηλικία επιθυμούσε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη θεία ζωή.
Οι γονείς του, αν και αναγνώριζαν τον ζήλο του, δίσταζαν να του επιτρέψουν να μονάσει προτού ωριμάσει. Του έδωσαν, ωστόσο, την ευχή να επισκέπτεται Μονές για τρία χρόνια, από τα δεκαεπτά έως τα είκοσί του, περίοδο κατά την οποία προσκύνησε σε περίπου διακόσιες Μονές σε ολόκληρη τη Ρωσία.
Παρά την κόπωση από τις συνεχείς οδοιπορίες, απέφευγε τη φιλοξενία, επιλέγοντας την εγκράτεια και την αυταπάρνηση. Μετά τα μοναστήρια της πατρίδας του, ταξίδεψε στο Θεοβάδιστο Όρος του Σινά, όπου παρέμεινε δύο μήνες, και κατόπιν στους Αγίους Τόπους, ασκούμενος πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό.
Παρά την πνευματικότητα του τόπου, δεν έβρισκε την εσωτερική ηρεμία που αναζητούσε, εξαιτίας του ανήσυχου πνεύματος της εποχής. Έτσι, αποφάσισε να μεταβεί στο Άγιον Όρος.
Αρχικά εγκαταστάθηκε στο Κελί του Μπουραζερίου, όπου έμεινε πέντε χρόνια. Επειδή όμως δεν έβρισκε ησυχία λόγω των πολλών Ρώσων προσκυνητών, πήρε ευλογία να μεταβεί στα Καρούλια, όπου ασκήτεψε επί δεκαπέντε χρόνια, δίνοντας έντονους πνευματικούς αγώνες.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στην άκρη της Καψάλας, πάνω από την Καλιάγρα, σε κελί της Μονής Σταυρονικήτα, όπου γηροκόμησε έναν Γέροντα. Μετά την κοίμηση του Γέροντα, έμεινε μόνος, συνεχίζοντας με ακόμη μεγαλύτερη αυστηρότητα την άσκησή του.
Η Χάρη του Θεού τον φανέρωνε πλέον στους ανθρώπους, και πλήθος πιστών προσέτρεχε κοντά του για συμβουλή και παρηγοριά. Πολλοί τον προέτρεπαν να ιερωθεί, ώστε να μπορεί να εξομολογεί, κάτι που τελικά αποδέχθηκε.
Ο Γέροντας διέθετε βαθύ φόβο Θεού και ταπείνωση, χωρίς να νοιάζεται για τον εαυτό του. Πάντοτε άρχιζε και τελείωνε με το «Δόξα σοι ο Θεός», έχοντας συμφιλιωθεί πλήρως με τη θεία βούληση. Κατά τη Θεία Λειτουργία ένιωθε ένωση με τους Αγγέλους, συμμετέχοντας νοερά στην ουράνια δοξολογία.
Το 1968 προαισθάνθηκε το τέλος του, μιλώντας συχνά γι’ αυτό. Μετά την εορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, ασθένησε βαριά και ζούσε μόνο με νερό. Παρά την εξάντλησή του, δεν ήθελε να μείνει κανείς κοντά του, για να μην διακοπεί η αδιάλειπτη προσευχή του.
Με αφορμή την αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δείτε τις καλύτερες στιγμές του τηλεοπτικού Παπά – Τύχωνα στη σειρά “Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό“, ο οποίος κέρδισε τις καρδιές εκατομμυρίων θεατών σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Πηγή: orthodoxianewsagency.gr