Τρία ακόμη μέλη της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου Γυναικών του Ιράν, στα οποία είχαν χορηγηθεί βίζες για ανθρωπιστικούς λόγους από την Αυστραλία, έλαβαν την απόφαση να επιστρέψουν στη χώρα τους.
Ο υπουργός Εσωτερικών, Tony Burke, δήλωσε ότι τους δόθηκαν επανειλημμένα ευκαιρίες να συζητήσουν τις επιλογές τους, αλλά επέλεξαν να επανενταχθούν στην ομάδα και να γυρίσουν στο Ιράν.
«Ενώ η αυστραλιανή κυβέρνηση μπορεί να διασφαλίσει ότι παρέχονται ευκαιρίες και ενημέρωση σχετικά, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το πλαίσιο στο οποίο οι παίκτριες λαμβάνουν αυτές τις απίστευτα δύσκολες αποφάσεις», ανέφερε ο κ. Burke.
«Η αυστραλιανή κυβέρνηση έχει κάνει ό,τι μπορούσε για να διασφαλίσει ότι σε αυτές τις γυναίκες δόθηκε η ευκαιρία για ένα ασφαλές μέλλον στην Αυστραλία».
«Οι Αυστραλοί πρέπει να είναι περήφανοι που στη χώρα μας αυτές οι γυναίκες βίωσαν ότι τους προσφέρθηκαν πραγματικές επιλογές και αλληλεπίδρασαν με Αρχές που προσπάθησαν να τις βοηθήσουν».
Η ιρανική ομάδα, υπενθυμίζεται, ήρθε στην Αυστραλία για να συμμετάσχει στο Asian Cup, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου.
Οι Ιρανές παίκτριες παρέμειναν σιωπηλές ενώ ακουγόταν ο ύμνος της χώρας τους πριν από τον πρώτο τους αγώνα απέναντι στη Νότια Κορέα, δύο ημέρες μετά.
Στους επόμενους αγώνες τραγούδησαν κανονικά τον εθνικό τους ύμνο. Αλλά η αρχική στάση τους «ερμηνεύτηκε» ως πράξη «αντίστασης» στο Ιράν, και παρουσιαστής της κρατικής τηλεόρασης σ τις χαρακτήρισε «προδότριες σε καιρό πολέμου», υποστηρίζοντας ότι αντιπροσωπεύουν «την ύψιστη ντροπή».
Σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η διαφθορά ή η προδοσία μπορούν να οδηγήσουν σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης ή σε θανατική ποινή.
Αρχικά, πέντε πάικτριες κατάφεραν να «αποδράσουν» από το ξενοδοχείο της ομάδας τους στο Gold Coast, ζητώντας άσυλο από φόβο ότι θα αντιμετωπίσουν διώξεις αν επέστρεφαν στην πατρίδα τους.
Τους χορηγήθηκαν ανθρωπιστικές βίζες από το Υπουργείο Εσωτερικών. Μια μέρα αργότερα (Τρίτη), μια άλλη παίκτρια και ένα μέλος υποστήριξης της ομάδας ζήτησαν επίσης και έλαβαν άσυλο.
Ωστόσο, την επόμενη μέρα (την περασμένη Τετάρτη), μία από τις επτά γυναίκες άλλαξε γνώμη και επέστρεψε στο Ιράν.
Σήμερα, νωρίς το πρωί, ο κ. Burke, έκανε γνωστό ότι «κατά τη διάρκεια της νύχτας, τρία μέλη … αποφάσισαν να ενωθούν με το υπόλοιπο της ομάδας στο ταξίδι επιστροφής τους στο Ιράν».
«Αφού ενημέρωσαν τις αυστραλιανές αρχές για την απόφασή τους, δόθηκαν στις παίκτριες επανειλημμένες ευκαιρίες να συζητήσουν τις επιλογές τους».
Σε σχέση με το διπλωματικό θρίλερ που εκτυλίχθηκε στην Αυστραλία τις περασμένες ημέρες, το ABC ανέφερε ότι πριν ακόμη η Εθνική Ομάδα προσγειωθεί εδώ για το Asian Cup, πολλά μέλη της ιρανο-αυστραλιανής κοινότητας είχαν ήδη ενωθεί για έναν κοινό σκοπό.
Αρχικά ήσυχα και με σύνεση, στη συνέχεια απεγνωσμένα και επείγοντα, υψώνοντας τη φωνή τους και ενεργώντας αποφασιστικά.
Άλλα σημαντικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων τοπικών ακτιβιστών, ενός Ιρανού δημοσιογράφου με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο και ενός πρώην παίκτη της εθνικής ομάδας που ζει στην εξορία, ένωσαν τις δυνάμεις τους μαζί τους.
Μαζί, συνέβαλαν στην ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τις παίκτριες και τις απειλές που δέχονταν από το ιρανικό καθεστώς, με αποτέλεσμα μέλη της ομάδας να ζητήσουν άσυλο στην Αυστραλία.
Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας περιμένουν σε αβεβαιότητα στη Μαλαισία, πριν ολοκληρώσουν το ταξίδι τους προς το Ιράν όταν θα είναι σε θέση να το κάνουν.
Ορισμένες παίκτριες έχουν πει σε ακτιβιστές στη Μαλαισία ότι θέλουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και τους έχουν πει ότι θα αντιμετωπιστούν καλά όταν επιστρέψουν.
Άλλοι, όπως η Golnoosh Khosravi, έχουν μοιραστεί το συναισθηματικό άγχος που νιώθουν καθώς τους ζητείται να αφήσουν πίσω τους όλα όσα γνωρίζουν.
«Τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό για μένα από την πατρίδα μου», αναφέρει η μετάφραση της ανάρτησής της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Ακόμα κι αν αποκτήσεις τον κόσμο και ένα μέλλον χωρίς προβλήματα, ποιος μπορεί να αποχωριστεί την καρδιά του από τις ρίζες της;
Προέρχομαι από ένα έδαφος που μπορεί να είναι πληγωμένο, μπορεί να είναι κουρασμένο, αλλά το ίδιο έδαφος μου μυρίζει σαν σπίτι.
Ακόμα κι αν μια μέρα το Ιράν καταστραφεί, ακόμα κι αν τα τείχη του έχουν καταρρεύσει και οι δρόμοι του είναι κουρασμένοι, θα συνεχίσω να βάζω την καρδιά μου στο ίδιο έδαφος.»
Ό,τι κι αν επιφυλάσσει το μέλλον για τα μέλη της ομάδας που παρέμειναν στην Αυστραλία και για όσους έφυγαν, η ιρανοαυστραλιανή κοινότητα θα συνεχίσει να αγωνίζεται.
Είτε είναι ακλόνητοι μοναρχικοί είτε ένθερμοι δημοκρατικοί, σοσιαλιστές ή συντηρητικοί, έχουν συνεργαστεί σε μεγάλο βαθμό για να βοηθήσουν τους συμπατριώτες τους από τις απειλές ενός καθεστώτος που για δεκαετίες κακομεταχειρίζεται τους πολίτες του.
The post Τρεις ακόμη Ιρανές ζήτησαν να επιστρέψουν στη χώρα τους appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.