Κανονικά, θα έπρεπε να είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες με την ευρωπαϊκή «συνταγή επιβίωσης» για τις πρώτες ώρες ενός πολέμου που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στους πολίτες των κρατών μελών της. Περί τίνος πρόκειται; Είναι ένα «κιτ» που συνιστούν να περιλαμβάνει μία σειρά από βασικά είδη που θα επιτρέψουν, κατά την Επιτροπή, τη… συνέχιση της ύπαρξης των Ευρωπαίων σε περίπτωση πολέμου. Για να «γλυκάνει» την κατάσταση, αναφέρεται επίσης και σε ενδεχόμενα φυσικών καταστροφών και άλλων εκτάκτων καταστάσεων που μπορεί να αποδειχθούν λίαν επικίνδυνες. Ομως, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η ουσία του θέματος είναι η ανησυχία ενός πολέμου και μάλιστα πάρα πολύ συγκεκριμένου: με τη Ρωσία. Περί αυτού μιλά η Επιτροπή, όσο κι αν δεν το λέει με το όνομά του – αλλά και τι λέει με το όνομά του αυτή η φοβική άβουλη υποτιθέμενη Ενωση για να πει αυτό;
Τίθενται λοιπόν κάποια πρόδηλα ερωτήματα: Το πρώτο είναι βέβαια το τι αποτελεσματικότητα θα έχουν τα όσα προτείνονται ότι πρέπει να περιλαμβάνει αυτό το «μαγικό κουτάκι» που είναι κατά την Επιτροπή αναγκαίο να έχουμε όλοι, σχεδόν… 500 εκατομμύρια πολίτες των κρατών – μελών της ΕΕ, προκειμένου να εξασφαλίσουμε δύο ή τρία 24ωρα σωτηρίας σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Εχουν επιλεγεί λοιπόν δώδεκα είδη πρώτης ανάγκης τοποθετημένα σε αδιάβροχη θήκη, ανάμεσά τους, μεταξύ άλλων, σπίρτα, φακοί, φυσικά τα έγγραφα ταυτότητας κάθε πολίτη και ασφαλώς προμήθειες σε τροφή, ιδίως μπάρες ενέργειας και εμφιαλωμένο νερό για τρεις ημέρες.
Είναι γεγονός ότι στον Α’, ακόμα και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα τέτοιο «κιτ» θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύτιμο – και πάλι, θα αφορούσε φυσικά τις περιοχές που θα ήταν υποψήφιες για εισβολή στρατευμάτων, βομβαρδισμούς κοκ. Ομως, τι μπορεί να κάνει ένα τέτοιο «κιτ» αν πράγματι έρθει η μαύρη ώρα και υπάρξει τέτοιου είδους πόλεμος σαν αυτόν στον οποίο επί της ουσίας η Επιτροπή αναφέρεται; Προφανώς η γραφειοκρατία των Βρυξελλών αισθάνεται για μία ακόμα φορά την ανάγκη να δείξει ότι κάτι κάνει – και, για μία ακόμα φορά, χωρίς περιεχόμενο. Γιατί ναι, στις χώρες που πράγματι κινδυνεύουν από το ενδεχόμενο συμβατικής εισβολής από τη Ρωσία, ασφαλώς και όλα αυτά έχουν περιεχόμενο – και άλλωστε από εκεί τα ξεπατίκωσαν οι… ιδιοφυΐες των Βρυξελλών. Πράγματι, εκεί, αυτά και άλλα αντίστοιχα μέτρα, μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμα για τους πληθυσμούς των κρατών.
Ομως, τι νόημα έχουν όλα αυτά ως πανευρωπαϊκή σύσταση; Τι περιεχόμενο έχουν λ.χ. για την Πορτογαλία, ή για την Ιταλία, ή για την Ελλάδα; Γιατί αν φτάσουμε στο σημείο η Ρωσία να επιτεθεί τόσο μακριά από τα σύνορά της, πρώτον, θα έχει ήδη πράξει το ίδιο πολύ πιο σκληρά πριν κοντά σε αυτά και, δεύτερον, δεν θα έχει παρά έναν τρόπο να το κάνει: με πυρηνικά όπλα. Αλλος δεν θα υπάρχει.
Αν η Ρωσία εξαπολύσει έναν καθολικό συμβατικό πόλεμο σε όλο το πλάτος και το μήκος της λεγόμενης Δυτικής και Μέσης Ευρώπης, θα καταστεί αδύνατον γι’ αυτήν να επιτύχει τον στόχο της – και αυτό είναι δεδομένο και προφανές. Αν, από την άλλη, καταφύγει στα πυρηνικά, θα έπρεπε η Επιτροπή να έχει υπόψη της ότι τα… σπίρτα, οι φακοί και το εμφιαλωμένο νερό δεν πρόκειται να σώσουν κανέναν: θα γίνουν και αυτά σε δευτερόλεπτα σκιές στους τοίχους όπως και εκείνες των ανθρώπων, αν βέβαια μείνουν τοίχοι για να μείνουν έστω και σκιές…
Το πιο απελπιστικό είναι ότι αυτό το «κιτ» η Επιτροπή το ενέταξε στο «Πλαίσιο στρατηγικής ετοιμότητας της ΕΕ». Δηλαδή, μιλάμε για παράνοια. Τουλάχιστον χώρες όπως η Γαλλία καταρτίζουν δικούς τους οδηγούς επιβίωσης που, αν μη τι άλλο, λένε την αλήθεια: ότι ο κίνδυνος είναι το σενάριο πυρηνικού πολέμου. Η Ευρώπη κοροϊδεύει τόσο τον εαυτό της, αν υποτεθεί ότι έχει, όσο και τους πολίτες της, που υπάρχουν πραγματικά. Και αντί να κάνει ό,τι οφείλει, κυριολεκτικά, δείχνει πάλι ότι ζει ακόμα στο δικό της σύμπαν…