Για εμάς ο Δημήτρης δεν ήταν ο «βετεράνος δημοσιογράφος». Ήταν αδερφικός φίλος. Από τους πρώτους ανθρώπους που γνωρίσαμε στην Αυστραλία, άνθρωπος δικός μας από την αρχή.
Μαζί του ζήσαμε και όμορφες αποδράσεις: κοινές διακοπές, long weekends στο Apollo Bay και στο Lakes Entrance κ.α.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνο το πρώτο ταξίδι που ο καιρός άλλαξε απότομα. Αναγκαστήκαμε να αγοράσουμε χειμωνιάτικα ρούχα, γιατί είχαμε παγώσει από το κρύο — κι όμως γελάγαμε, γιατί ακόμα κι αυτές οι αναποδιές, μαζί του, γίνονταν αναμνήσεις γεμάτες ζεστασιά.
Μαζί του μοιραστήκαμε χαρές και λύπες, καθημερινές στιγμές και αξέχαστες βραδιές.
Στα πρώτα μας χρόνια, πηγαίναμε συχνά στο σπίτι τους στο Ringwood.
Ο Δημήτρης ήταν απολαυστικός: πνευματώδης, με λεπτό χιούμορ και βαθιά αγάπη για τη γλώσσα μας. Λάτρευε την ετυμολογία και οι συζητήσεις μας γύρω από τη γλώσσα, την πολιτική και τα παρελκόμενά τους κρατούσαν ώρες — συζητήσεις ζωντανές, γεμάτες ουσία και πάθος.
Δίπλα έμενε η ξαδέρφη του, η Πάτρα, με τον συγχωρεμένο Γιάννη. Όταν έφευγαν διακοπές, μας άφηναν τα κλειδιά και μέναμε εκεί. Αμέτρητα μπάρμπεκιου, γλέντια και στιγμές συντροφικότητας. Η Τζοάνα βιβλιόφιλη, η Άλια κοινωνικότατη, γεμάτη ζωή. Τη Μερσίνη την αποκαλούσε τρυφερά «μπέμπα».
Τον είδαμε για τελευταία φορά στο αγαπημένο του χωριό, τη Χαϊδεμένη στα Τρίκαλα. Με τα χρόνια είχαμε χαθεί, κι ο θάνατός του μας συγκλόνισε.
Όταν εργαζόμουν στην εκπαίδευση, ο Δημήτρης μας είχε ζητήσει να δημιουργήσουμε μια εκπαιδευτική στήλη για γονείς — την οποία αρθρογραφούσαμε μαζί με τον συνάδελφο Κύπρο Κυπριανού!
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;
Μαγείρευε υπέροχα, ήταν γενναιόδωρος, αγαπούσε το καλό ποτό και —πάνω απ’ όλα— την καλή παρέα. Ένας άνθρωπος της καρδιάς, της σκέψης και της χαράς της ζωής. Ήταν η προσωποποίηση του Επίκουρου!
Δημήτρη, σ’ ευχαριστούμε για όσα μας χάρισες. Για τις κουβέντες, τα γέλια, τη ζεστασιά. Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη και βαθιά ευγνωμοσύνη.
Βαρβάρα και
Παναγιώτης Ιωάννου
The post Αντίο φίλε Δημήτρη… appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.