Για αρκετούς συμπάροικους, η επαφή με τους αχινούς είναι κάτι γνώριμο, είτε ως θαλασσινή λιχουδιά είτε ως μια όχι και τόσο ευχάριστη ανάμνηση από… τα αγκάθια τους.
Πίσω όμως από αυτή την οικεία «εικόνα», κρύβεται μια λιγότερο γνωστή πραγματικότητα: δεν έχουν όλοι οι αχινοί την ίδια επίδραση στο θαλάσσιο οικοσύστημα.
Τα τελευταία χρόνια, οι μακρόκανθοι (Centrostephanus rodgersii) εξαπλώνονται με ταχείς ρυθμούς στα νοτιοανατολικά της Αυστραλίας, προκαλώντας σοβαρές ζημιές σε δάση φυκιών που αποτελούν βασικό πυλώνα της θαλάσσιας ζωής.
Οι αχινοί αυτού του είδους είναι ενδημικοί στη Νέα Νότια Ουαλία. Ωστόσο η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων τις τελευταίες δεκαετίες έχει οδηγήσει σε πληθυσμιακή έκρηξη, με εκατοντάδες εκατομμύρια να εξαπλώνονται μέσω θαλάσσιων ρευμάτων κατά μήκος των ακτών της Βικτώριας και της Τασμανίας.
Αυτά τα ιδιαίτερα «λαίμαργα» πλάσματα, ανέφερε το ABC, είναι γνωστό ότι υπερισχύουν άλλων θαλάσσιων ειδών στην αναζήτηση τροφής, καταστρέφοντας δάση φυκιών και μετατρέποντας ακμάζοντα οικοσυστήματα υφάλων σε «ρημαγμένα από αχινούς μέρη» (urchin barrens) που μοιάζουν με υποθαλάσσια σεληνιακά τοπία.
Μια έκθεση της Γερουσίας το 2023 συνέστησε άμεση επένδυση 55 εκατομμυρίων δολαρίων σε βάθος πενταετίας για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Όμως δυόμισι χρόνια αργότερα, ο πρόεδρος της έρευνας, γερουσιαστής των Πράσινων, Peter Whish-Wilson, εξακολουθεί να αναμένει αποφασιστική δράση.
«Αν εξαφανιζόταν ένα δάσος που θα ήταν το πιο βιοποικιλόμορφο που έχει δει ποτέ ο πλανήτης, που δημιουργεί αξία εξαγωγών ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων από την αλιεία, που απασχολεί τοπικούς πληθυσμούς και τους τρέφει — αν αυτό εξαφανιζόταν, θα υπήρχε εξέγερση στους δρόμους», δήλωσε.
«Αλλά επειδή αυτό συμβαίνει στον ωκεανό, ο κόσμος δεν το βλέπει».
Η έρευνα συνέστησε τα χρήματα να διατεθούν για αποκατάσταση υφάλων, περαιτέρω ανάπτυξη εμπορικής αλιείας αχινών και στήριξη κοινοτήτων Πρώτων Λαών.
Πρόσφατα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατέθεσε διακριτικά την «απάντησή» της, αναγνωρίζοντας ότι η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων λόγω κλιματικής αλλαγής δημιουργεί νέους κινδύνους για τη θαλάσσια ζωή, όπως η συνεχιζόμενη άνθηση φυκιών στη Νότια Αυστραλία, και επεκτείνει τις περιοχές όπου μπορούν να ευδοκιμήσουν οι αχινοί.
Μόνο μία από τις τέσσερις συστάσεις της έρευνας υποστηρίχθηκε -η πρόταση να εξετάσει η κυβέρνηση συνεργασία με τις Πολιτείες για την αξιοποίηση των οφελών μιας αναδυόμενης βιομηχανίας αλιείας αχινών.
Οι υπόλοιπες συστάσεις αφορούσαν τη σύσταση νέας συμβουλευτικής ομάδας και τη χρήση της υπάρχουσας εθνικής ομάδας εργασίας για τον συντονισμό της χρηματοδότησης.
Δεν δεσμεύτηκαν νέα κονδύλια, καθώς η κυβέρνηση απέρριψε τη σύσταση για άμεση εθνική επένδυση στον έλεγχο των αχινών.
Στην «απάντησή» της, η κυβέρνηση ανέφερε ότι έχει ήδη «επενδύσει σημαντικά» στην έρευνα και σε επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που αφορούν τους αχινούς.
Γίνεται λόγος για χρηματοδότηση «άνω των 12 εκατομμυρίων δολαρίων για ένα σύνολο έργων που στοχεύουν στην υποστήριξη των εύκρατων θαλάσσιων οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης και της αποκατάστασης και ανθεκτικότητας των δασών φυκιών».
Ο γερουσιαστής Whish-Wilson υποστήριξε ότι, παρά τα θετικά στοιχεία της «απάντησης», όπως η συνέχιση της εθνικής ομάδας εργασίας, η έλλειψη νέας χρηματοδότησης σημαίνει ότι η καταστροφική εξάπλωση των αχινών θα συνεχιστεί.
«Η εκάστοτε κυβέρνηση απλώς δεν βλέπει καμία επείγουσα ανάγκη να δώσει προτεραιότητα στην αντιμετώπιση αυτού του θαλάσσιου εισβολικού είδους που προκαλεί τόσο μεγάλη ζημιά στις τοπικές μας κοινότητες, από τη Νέα Νότια Ουαλία έως την Τασμανία», είπε.
«Η πολιτική βούληση μάς έχει απογοητεύσει».
Ο θαλάσσιος οικολόγος και συνιδρυτής του Great Southern Reef Foundation, Stefan Andrews, δήλωσε στο ABC ότι η έκθεση της Γερουσίας έδειξε πως ο έλεγχος των αχινών θα ωφελούσε το περιβάλλον και θα αποτελούσε οικονομική ευκαιρία για τις πληγείσες κοινότητες.
Τα αυγά αχινού θεωρούνται εκλεκτό έδεσμα σε πολλές αγορές, με την έκθεση να αναφέρει ότι μπορούν να πωληθούν εγχώρια από 200 έως 400 δολάρια το κιλό.
«Μια επένδυση μερικών εκατομμυρίων δολαρίων ανά μονάδα επεξεργασίας θα μπορούσε να δώσει ώθηση σε μια πιο αυτοσυντηρούμενη βιομηχανία, που θα επιτρέψει την αύξηση της δραστηριότητας και την απομάκρυνση περισσότερων αχινών από τους υφάλους εκεί που έχει σημασία», είπε.
«Ήταν θετικό ότι η κυβέρνηση αναγνώρισε την κρίση. Αλλά αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να επενδύσει ουσιαστικά για την αντιμετώπισή της».
«Η κυβέρνηση απλώς συνεχίζει να το αγνοεί»
Ο πρεσβύτερος της κοινότητας Walbunja, Wally Stewart, δήλωσε ότι έχει δει από κοντά τις επιπτώσεις της αδράνειας στις νότιες ακτές της Νέας Νότιας Ουαλίας.
«Αν η κυβέρνηση δεν επενδύσει τώρα, ίσως να μην μπορέσουμε ποτέ να αντιστρέψουμε αυτό το πρόβλημα», είπε.
«Ειδικά εδώ στη γη μας, γιατί το χειρότερο μέρος της ζημιάς βρίσκεται εδώ».
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναγνώρισε ότι «η συμμετοχή κοινοτήτων Πρώτων Λαών δημιουργεί πολύτιμη γνώση για τη βελτίωση των περιβαλλοντικών αποτελεσμάτων και την ενίσχυση συνεργασιών».
Ωστόσο, ο κ. Stewart, ιδρυτής της Joonga Land and Water Aboriginal Corporation, δήλωσε ότι η άμεση χρηματοδότηση οργανώσεων υπό την ηγεσία Αυτοχθόνων Αυστραλών είναι κρίσιμη.
«Έχουμε μόνο ένα παράθυρο ευκαιρίας για να διορθώσουμε αυτό το πρόβλημα, και η κυβέρνηση απλώς συνεχίζει να το αγνοεί», είπε.
«Πόση έρευνα χρειάζεται ακόμη, όταν τα στοιχεία υπάρχουν ήδη και είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε;».
Στα τέλη Οκτωβρίου το ABC έγραφε επίσης ότι υπήρξε και επιστράτευση της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) στον «πόλεμο των αχινών».
Επρόκειτο για ένα νέο πρόγραμμα στο Mallacoota, στα παράλια που βρίσκονται στα σύνορα Νέας Νότιας Ουαλίας και Βικτώριας, το χρησιμοποιεί την ΤΝ για να βοηθήσει στην παρακολούθηση των αχινών Centrostephanus rodgersii (Centro) και, τελικά, στην εξάλειψη του είδους.
Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού, δύτες φωτογράφιζαν αχινούς για να εκπαιδεύσουν τα συστήματα ΤΝ να αναγνωρίζουν το είδος και να το παρακολουθούν, με την ελπίδα να αποκτήσουν πιο καθαρή εικόνα της ζημιάς που προκαλείται.
Ο επαγγελματίας δύτης, Reiner Hurst, εξήγησε πως οι αχινοί αυτοί «καταλαμβάνουν» το θαλάσσιο περιβάλλον.
«Είναι εξαιρετικά σημαντικό· χωρίς αυτό το περιβάλλον, χωρίς αυτόν τον βιότοπο με τα φύκια, δε θα υπήρχαν οστρακοειδή, αστακοί ή πολλά είδη ψαριών. Πολλά αλιεύματα εξαρτώνται από αυτό», είπε.
Η ανισορροπία στους πληθυσμούς οδηγεί σε αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «ρημαγμένα από αχινούς τοπία», καθώς το είδος υπερβόσκει τα φύκια και οι ύφαλοι χάνουν τη βιοποικιλότητά τους.
Δάση θαλάσσιων φυκιών που κάποτε ευημερούσαν έχουν πλέον μετατραπεί σε ατελείωτες ερημιές από βράχους.
«Δεν έχει απομείνει φύκι … και μοιάζει πραγματικά με σεληνιακό τοπίο», ανέφερε ο κ. Hurst.
Ο επιστήμονας Matthew Dunbabin εντάχθηκε στο πρόγραμμα του Queensland University of Technology, έχοντας ήδη χρησιμοποιήσει ρομπότ για την παρακολούθηση και εξόντωση του δηλητηριώδους αστερία Crown of Thorns στον Great Barrier Reef.
Ο ίδιος δήλωσε στο ABC τι οι εκατοντάδες υποβρύχιες φωτογραφίες αχινών που παρέχουν οι δύτες στο Mallacoota είναι κρίσιμες για την εκπαίδευση της Tεχνητής Nοημοσύνης ώστε να τους ανιχνεύει.
«Για να μπορέσουμε να έχουμε ακριβή στοιχεία, χρειάζεται συνεχής και ακριβής παρακολούθηση — και εκεί είναι που η ρομποτική μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο», είπε.
«Όταν εκπαιδεύσουμε αυτά τα ρομπότ, θα μπορούμε να ενσωματώσουμε τους αλγόριθμους στο ίδιο το σύστημα, ώστε να λειτουργούν γρηγορότερα σε πραγματικό χρόνο — πράγμα που σημαίνει ότι θα έχουμε τη δυνατότητα να μετράμε τους αχινούς σε πραγματικό χρόνο».
Ο κ. Hurst είπε ότι ο στόχος του προγράμματος είναι να διαπιστωθεί η έκταση της εξάπλωσης των αχινών «και πόση ζημιά προκαλούν».
«Γιατί προς το παρόν όλα βασίζονται στις παρατηρήσεις των δυτών».
Με την πρώτη φάση του προγράμματος να έχει ολοκληρωθεί, οι ερευνητές εργάζονταν για να διασφαλίσουν ότι το ρομποτικό σύστημα στοχεύει αποκλειστικά τους αχινούς.
Οι εταίροι του προγράμματος υπέβαλαν αίτηση για χρηματοδότηση της επόμενης φάσης, η οποία θα περιλαμβάνει τη χρήση μη επανδρωμένων υποβρύχιων οχημάτων, εκπαιδευμένων με τεχνητή νοημοσύνη, σε δοκιμές πεδίου.
Ο καθηγητής Dunbabin ήταν αισιόδοξος ότι η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για την παρακολούθηση αλλά και για τον έλεγχο του είδους.
«Μπορούμε να φανταστούμε την εφαρμογή της σε ολόκληρη την ανατολική ακτογραμμή, όπου γνωρίζουμε ότι υπάρχουν παρόμοια προβλήματα», είπε.
The post Οι αχινοί… κερδίζουν τη μάχη appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.