Ο πρώην πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Paul Keating, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά του αρχηγού της αντιπολίτευσης, Angus Taylor, με αφορμή το σχέδιο του Συνασπισμού για τη μετανάστευση.
Ο κ. Keating χαρακτήρισε τον κ. Taylor «ανάξιο» να ηγηθεί της χώρας, καταγγέλλοντας ότι η μεταστευτική πολιτική του «υιοθετεί τον ρατσισμό» και θυμίζει Ντόναλντ Τραμπ.
Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης απέρριψε την κριτική του 24ου πρωθυπουργού της Αυστραλίας, υποστηρίζοντας ότι ο κ. Keating είναι «εκτός πραγματικότητας».
«Πάντα υποψιαζόμουν ότι ο Paul Keating δεν υποστήριζε τις αυστραλιανές αξίες, αλλά τώρα έχει εγκαταλείψει κάθε προσποίηση. Το να υποστηρίζει κανείς ότι είναι ‘ρατσιστικό’ να θέτουμε τις αυστραλιανές αξίες στο επίκεντρο της μεταναστευτικής μας πολιτικής δείχνει πόσο εκτός πραγματικότητας είναι σε σχέση με τους Αυστραλούς, όπως και το Εργατικό Κόμμα».
«Αυτή είναι η μεταναστευτική πολιτική που πρέπει να έχουμε. Οι αριθμοί μετανάστευσης είναι υπερβολικά υψηλοί. Τα πρότυπα μετανάστευσης είναι υπερβολικά χαμηλά. Και τα δύο πρέπει να αλλάξουν. Ήρθε η ώρα για τον Paul Keating και το Εργατικό Κόμμα να θέσουν τους Αυστραλούς και τις αυστραλιανές αξίες πρώτα».
Η πρόταση της αντιπολίτευσης προβλέπει ότι μετανάστες θα μπορούν να απελαύνονται εάν δεν ευθυγραμμίζονται με τις «αυστραλιανές αξίες», χωρίς ωστόσο να προσδιορίζεται ο στόχος για τον συνολικό αριθμό εισδοχής.
Ο κ. Taylor υποστήριξε ότι, ενώ η μεταναστευτική πολιτική της Αυστραλίας δεν κάνει διακρίσεις βάση της εθνικότητας, της φυλής, το φύλο, τη θρησκεία «πρέπει να κάνει διακρίσεις με βάση τις αξίες».
Ο κ. Keating αντέτεινε ότι η πολιτική αυτή αποτελεί προσπάθεια των Φιλελευθέρων να αναχαιτίσουν την άνοδο της Pauline Hanson και του κόμματός της One Nation.
Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας από το 1991 έως το 1996, ανέφερε:
«Το Φιλελεύθερο Κόμμα, παλεύοντας με μια ακραία εκδοχή του εαυτού του – το One Nation – έχει ξανά καταφύγει στην προεπιλεγμένη (default) πολιτική του: τον ρατσισμό.
Ο Angus Taylor, ανακοινώνοντας μια πολιτική σε πρωτοφανή αντίθεση με ένα έθνος μεταναστών, λέει ότι μια φιλελεύθερη κυβέρνηση υπό την ηγεσία του θα υιοθετήσει πολιτικές τύπου Τραμπ ICE (σκληρού μεταναστευτικού ελέγχου) για να εντοπίζει και να ‘διώχνει’ ανθρώπους που αποτυγχάνουν να συμμορφωθούν με τις «εθνικές αξίες» και που ευθύνονται για τη διάβρωση της εθνικής κουλτούρας, συμπεριλαμβανομένης της βαλκανοποίησης των κοινοτήτων.
Και, για να τονίσει το σημείο, καθισμένος δίπλα στον Taylor κατά την παρουσίαση της πολιτικής του ήταν ο ίδιος ο κύριος Φυλετικός Οπορτουνισμός (Racial Opportunism), John Winston Howard, από την εποχή της αντι-ασιατικής μετανάστευσης το 1988, ο φράχτης-γύρω-από-το-σπίτι προαστιακός ρατσισμός της πρώτης του θητείας ως ηγέτης των Φιλελευθέρων, και ο εκ προθέσεως αντιανθρωπισμός της εκλογικά υποκινούμενης θηριωδίας του Tampa το 2001.
Ο Angus Taylor, για λόγους πολιτικής βάσης, έχει επιλέξει να απομακρυνθεί από τα καλύτερα ένστικτα του Φιλελεύθερου Κόμματος – το κόμμα του Robert Menzies, του Harold Holt, του Malcolm Fraser, του Andrew Peacock, του Brendan Nelson, του Malcolm Turnbull.
Ο Angus Taylor ήρθε στην ηγεσία των Φιλελευθέρων με τη φήμη ότι είναι ένας mainstream Φιλελεύθερος· δηλαδή, θεματοφύλακας των καλύτερων, μακροπρόθεσμων ενστίκτων του κόμματος τόσο στην κοινωνική όσο και στην οικονομική πολιτική.
Και πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου και εμού, του ευχηθήκαμε καλή επιτυχία στην εδραίωση της φιλελεύθερης βάσης και στην αντιμετώπιση του One Nation με έναν συντηρητισμό αγκυρωμένο σε Αρχές. Αν όχι δίκαιο, τουλάχιστον αξιοπρεπή.
Αλλά υιοθετώντας τον ρατσισμό, με τη φτωχή του επίκληση στη διαφοροποίηση και στα πρωτόγονα ένστικτα, ο Angus Taylor σηματοδοτεί τον εαυτό του ως έναν πολιτικό αρχηγό ανάξιο της ηγεσίας ενός κόμματος που έχει διαχειριστεί την Αυστραλία για το μεγαλύτερο μέρος του τελευταίου αιώνα και που έχει γιορτάσει τις ενοποιητικές αξίες της χώρας.
Ο ρατσισμός δεν είναι απλώς ανήθικος και απεχθής, είναι και παράλογος. Η αντίληψη ότι κάποιοι από εμάς είναι κατά κάποιον τρόπο διαφορετικοί από τους υπόλοιπους – ότι κατά κάποιον τρόπο γεννιούνται διαφορετικά, με κάποια ξένη βιολογία.
Το δικομματικό σύστημα έχει υπηρετήσει καλά την Αυστραλία κατά τον τελευταίο αιώνα και πλέον. Αλλά πέρα από αυτό, έχει επιβλέψει την ανάπτυξη μιας χώρας όπου οι έννοιες της ισότητας και της δικαιοσύνης έχουν στηρίξει την άνθηση μιας από τις πιο ανοιχτές και αξιοπρεπείς κοινωνίες στον Κόσμο.
Το μίασμα της Pauline Hanson είναι ότι η ανόητη μισαλλοδοξία της προσφέρει μια φαντασίωση. Τη φαντασίωση ότι η Αυστραλία στη σύγχρονη εποχή μπορεί να επιστρέψει σε μια μονοκουλτούρα (monoculture). Μια μονοκουλτούρα που αποτυγχάνει να αναγνωρίσει ή να αποδεχθεί ότι μια ήπειρος του μεγέθους μας μπορεί να γυρίσει την πλάτη της στην πολυμέρεια των γειτονικών κρατών ή στη ζωτικότητα των κοινωνιών τους. Και, περισσότερο από αυτό, να τα απορρίψει, ενώ ταυτόχρονα απαξιώνει κάθε συμβολή που μπορεί να κάνουν ή να φέρουν σε εμάς ως μετανάστες.
Πόσο αποκαρδιωτική για τους υπόλοιπους από εμάς είναι η δειλία του Angus Taylor, στο να μην επιχειρεί καν να σταθεί και να επιχειρηματολογήσει υπέρ αρχών που υπήρξαν αναπόσπαστες από τη δύναμη της Αυστραλίας – αρχές που το κόμμα του επί μακρόν υποστήριζε».
«ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΧΩΡΑ»
Από την πλευρά του, ο υπουργός Εσωτερικών, Tony Burke, δήλωσε ότι η Αυστραλία θα ήταν «μια πολύ διαφορετική χώρα» χωρίς τη μετανάστευση.
Αναφέρθηκε στα οφέλη που φέρνει η μετανάστευση και τόνισε ότι «η σύγχρονη Αυστραλία και η πολυπολιτισμική Αυστραλία είναι το ίδιο πράγμα».
«Όταν οι άνθρωποι λένε ότι αγαπούν την Αυστραλία – και εγώ το κάνω, και σχεδόν όλοι σε αυτή την ήπειρο το κάνουν – η σύγχρονη Αυστραλία είναι αυτό που αγαπούν.
«Είμαστε ένα πολυπολιτισμικό έθνος. Χωρίς τη μετανάστευση, θα ήμασταν μια πολύ διαφορετική χώρα».
«Αυτή η γραμμή περί ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’ (στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Taylor) θέλει να οδηγήσει την Αυστραλία σε διαφορετική κατεύθυνση, και αυτό δεν είναι αυτό που είμαστε».
«Αυτό που μετρά είναι ποιος είσαι, όχι από πού προέρχεσαι».
The post Keating: Ανάξιος o Taylor, υιοθετεί τον ρατσισμό appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.