H κυβέρνηση υπερασπίζεται τις εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις στο Εθνικό Σύστημα Ασφάλισης Αναπηρίας (NDIS), προειδοποιώντας ότι το μέλλον του τίθεται σε κίνδυνο χωρίς σημαντικές αλλαγές, οι οποίες θα περιορίσουν το κόστους του (εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 50 δισ. δολάρια φέτος).
Η αναδιάρθρωση του NDIS έχει στόχο τη μείωση των ωφελουμένων από 760.000 σε 600.000 έως το 2030, το ποσοστό της αύξησης του κόστους ετησίως να περιοριστεί σημαντικά και να εξοικονομηθούν περί τα 35 δισ. δολάρια σε μια τετραετία.
Στο πλαίσιο αυτό, εισάγονται αυστηρότερα κριτήρια επιλεξιμότητας, υποχρεωτική εγγραφή παρόχων σε ένα ψηφιακό σύστημα για την καταπολέμηση της απάτης και νέα μέτρα για τον περιορισμό των δαπανών ατομικών προγραμμάτων.
Ο υπουργός Υγείας, Mark Butler -αρμόδιος επίσης για τη Γήρανση, την Αναπηρία και το NDIS- επανέλαβε ότι οι αλλαγές είναι «αναπόφευκτες», τονίζοντας ότι «διακυβεύεται το ίδιο το μέλλον του Συστήματος Ασφάλισης».
Σχολιάζοντας τις τελευταίες ανακοινώσεις, η κυρία Sophie Mallas, εργοθεραπεύτρια με ειδίκευση στην υποστήριξη μέσω NDIS, τη Φροντίδα Ηλικιωμένων και τη Λειτουργική Αποκατάσταση, δήλωσε στον «Νέο Κόσμο» ότι οι αλλαγές έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν τους εμπλεκόμενους και αναμένεται να «ενταθούν».
Η ίδια εργάζεται με ωφελούμενους κάθε ηλικίας, βοηθώντας τους να αναπτύξουν δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης και αξιολογώντας τις λειτουργικές τους ανάγκες.
Μεταξύ άλλων, εισηγείται παρεμβάσεις στο σπίτι για τη βελτίωση της ασφάλειας και της ανεξαρτησίας — από δομικές αλλαγές, όπως ράμπες ή ανακατασκευή μπάνιου, μέχρι μικρότερες αλλά κρίσιμες προσαρμογές, όπως αυτοματοποιημένες συσκευές — και στη συνέχεια καταρτίζει κοστολογημένες προτάσεις για χρηματοδότηση.
Όπως επισήμανε όμως η έγκριση αυτών των παρεμβάσεων γίνεται όλο και πιο δύσκολη, με μεγάλο αριθμό προτάσεων να απορρίπτεται λόγω «οικονομικών περιορισμών».
«Κάνω πλήρη αξιολόγηση, συνεργάζομαι με εργολάβο για την υποβολή προσφοράς, καταθέτω όλα τα στοιχεία — και η πλειονότητα απορρίπτεται. Πολλοί πελάτες απλώς δεν έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν ιδιωτικά αυτές τις αλλαγές», είπε.
Αναφέρθηκε σε μια πρόσφατη περίπτωση που αναδεικνύει τόσο την «ακαμψία του συστήματος» όσο και την επιμονή που απαιτείται για να το διαχειριστεί κανείς: ένα παιδί που λάμβανε παρηγορητική φροντίδα (palliative care) για εκφυλιστική ασθένεια, στο οποίο αρχικά απορρίφθηκε η χρηματοδότηση για αναγκαία τροποποίηση μπάνιου, με το σκεπτικό ότι ενδέχεται να μην ζήσει αρκετά ώστε να επωφεληθεί.
«Ακόμη ανατριχιάζω όταν το σκέφτομαι», είπε. «Πάλεψα δύο χρόνια για να εγκριθεί (το αίτημα). Το παιδί συνέχισε να ξεπερνά τις προγνώσεις και πλέον η κατάσταση είναι σταθερή και το μπάνιο έχει ολοκληρωθεί. Αλλά χρειάστηκαν δύο χρόνια για την έγκριση. Δεν έχουν ‘συναισθηματική’ εμπλοκή στις υποθέσεις».
Μετά τις τελευταίες ανακοινώσεις της κυβέρνησης, η ίδια κάνει λόγο για γενικευμένη αβεβαιότητα.
«Όλα είναι στον αέρα. Περιμένουμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί», είπε. «Αλλά από όσα έχουν ανακοινωθεί, η πρόσβαση θα γίνει πιο περιορισμένη. Δεν θα αρκεί μια τυπική διάγνωση — θα απαιτείται ισχυρή τεκμηρίωση της λειτουργικής κατάστασης (του ατόμου με αναπηρία)».
Οι οδηγίες δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως.
Ωστόσο, η κα Mallas, εκτιμά ότι κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής για τη μείωση των ωφελουμένων που ανακοινώθηκε.
«Από όσα γνωρίζω, άτομα στο φάσμα του αυτισμού επιπέδου 1 και 2 ίσως επηρεαστούν ιδιαίτερα, όπως και όσοι έχουν ψυχοκοινωνικές ή ψυχικές παθήσεις. Αλλά αυτό είναι εκτίμηση — υπάρχουν ακόμη πολλές άγνωστες παράμετροι».
Η Effie Stagnitti, συντονίστρια υποστήριξης NDIS και διευθύντρια της Together Pathways, δήλωσε στον «Νέο Κόσμο» ότι οι αλλαγές εντείνουν την αβεβαιότητα σε ολόκληρο τον κλάδο.
«Η δουλειά μου στο NDIS είναι βαθιά προσωπική», ανέφερε. «Μεγάλωσα με δύο αδέλφια με αναπηρία και αργότερα ο αδελφός μου υπέστη τραυματική εγκεφαλική βλάβη, οπότε γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο σύνθετο και απαιτητικό είναι το σύστημα για τις οικογένειες».
Όπως εξήγησε, σήμερα εργάζεται στενά με συμμετέχοντες και τις οικογένειές τους, βοηθώντας τους να κατανοήσουν τα προγράμματά τους και να αποκτήσουν πρόσβαση στις κατάλληλες υπηρεσίες, ιδιαίτερα σε σύνθετες περιπτώσεις που αφορούν ψυχική υγεία, νευρολογικές παθήσεις και καταστάσεις υψηλού κινδύνου.
«Από όσα βλέπω, οι αλλαγές δημιουργούν μεγάλη αβεβαιότητα τόσο για τους ωφελούμενους όσο και για τους παρόχους», τόνισε. «Αν και ο στόχος είναι η βελτίωση του Συστήματος, στην πράξη πολλοί δυσκολεύονται περισσότερο να λάβουν υποστήριξη και να κατανοήσουν τα προγράμματά τους».
«Υπάρχει πραγματικός φόβος για μείωση της επιλογής και της ευελιξίας, ειδικά για όσους έχουν πιο σύνθετες ανάγκες».
Παράλληλα, οι πάροχοι βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξημένα διοικητικά βάρη, γεγονός που περιορίζει τον χρόνο που αφιερώνεται στην ουσιαστική υποστήριξη.
Η κα Stagnitti υπογράμμισε ότι στον τομέα της ψυχικής υγείας τα κενά του συστήματος γίνονται όλο και πιο εμφανή.
«Το βλέπω συχνά, ειδικά σε περιπτώσεις ψυχικής υγείας», είπε. «Υπάρχουν καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις και τις εκθέσεις, και ακόμη και μετά την υποβολή τους, οι αποφάσεις αργούν. Στο μεταξύ, οι άνθρωποι μένουν χωρίς την υποστήριξη που χρειάζονται».
Προειδοποίησε επίσης ότι η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των συστημάτων υποστήριξης επιδεινώνει την κατάσταση.
«Δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, κάτι που είναι κρίσιμο στην ψυχική υγεία», είπε. «Έχω δει περιπτώσεις όπου άτομα βρίσκονται σε σοβαρή κρίση, αλλά αυτό δεν εντοπίζεται ή δεν αντιμετωπίζεται έγκαιρα μέσα στο NDIS».
«Για άτομα με ψυχικές ανάγκες, τα ‘κενά’ υποστήριξης μπορούν να επιδεινώσουν πολύ γρήγορα την κατάσταση», πρόσθεσε.
«Αλλαγές χρειάζονται, αλλά πρέπει να διασφαλιστεί ότι δεν θα δυσκολέψουν περαιτέρω τη ζωή όσων εξαρτώνται καθημερινά από το NDIS», σημείωσε.
Ταυτόχρονα, προωθούνται και δομικές αλλαγές για τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού ή με αναπτυξιακές διαταραχές.
Πολλά από αυτά που σήμερα υποστηρίζονται μέσω του NDIS θα ενταχθούν σε νέο πρόγραμμα, το Thriving Kids, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2026 και να εφαρμοστεί πλήρως έως την 1η Ιανουαρίου 2028.
Σημειώνεται ότι βάσει των μεταρρυθμίσεων που ανακοινώθηκαν, σημαντικές είναι οι περικοπές στη χρηματοδότηση για κοινωνική και κοινοτική συμμετοχή — δηλαδή δραστηριότητες όπως κοινωνικές εξόδους, αθλητισμό ή εκμάθηση δεξιοτήτων.
Η μέση δαπάνη αναμένεται να μειωθεί από περίπου 31.000 σε 26.000 δολάρια ετησίως.
Όπως επισημαίνουν οργανώσεις υποστήριξης ατόμων με αναπηρία, αυτές οι υπηρεσίες δεν αποτελούν «πολυτέλεια», αλλά συχνά τη μοναδική επαφή των ατόμων με τον έξω κόσμο.
Οι αντιδράσεις είναι έντονες και πολυεπίπεδες. Εκπρόσωποι της κοινότητας αναπηρίας κάνουν λόγο για «φόβο» και «ανασφάλεια», υποστηρίζοντας ότι οι αλλαγές θα οδηγήσουν σε αποκλεισμό και κοινωνική απομόνωση.
Παράλληλα, εκφράζονται ανησυχίες ότι ο περιορισμός επιλογών παρόχων θα υπονομεύσει την αρχή της «επιλογής και ελέγχου» που βρίσκεται στον πυρήνα του NDIS.
Οι Πολιτείες και οι Περιοχές προειδοποιούν ότι δεν μπορούν να καλύψουν το κενό.
Αντίστοιχες ανησυχίες εκφράστηκαν για πιθανή αύξηση της πίεσης στα δημόσια νοσοκομεία.
*Ο «Νέος Κόσμος» έχει επικοινωνήσει με οργανισμούς Φροντίδας Ηλικιωμένων, Αναπηρίας και Παιδικής Μέριμνας, επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας, παρόχους και ωφελούμενους του NDIS και θα επανέλθει επί του θέματος με εκτενέστερο ρεπορτάζ.
The post Ανησυχία -και- στην παροικία μας για τις αλλαγές στο NDIS appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.