Ο παππούς μου, Νικόλαος Νιμορακιωτάκης, και ο αδελφός του Εμμανουήλ υπήρξαν πρωτοπόροι της ελληνικής τέχνης στην Αυστραλία, ιδρύοντας αυτό που θεωρείται το πρώτο εργοστάσιο κεραμικής ελληνικής ιδιοκτησίας στη Μελβούρνη.
Η ιστορία τους ξεκινά από τη Ρόδο, όπου και οι δύο αδελφοί μαθήτευσαν στην κεραμική τέχνη στο εργαστήριο «ΙΚΑΡΟΣ» από την ηλικία των δεκαπέντε ετών. Μετά τον θάνατο του πατέρα τους, η κεραμική έπαψε να είναι απλώς μια τέχνη· έγινε ανάγκη — ένα μέσο επιβίωσης για μια οκταμελή οικογένεια.
Το 1958, ο Εμμανουήλ μετανάστευσε στη Μελβούρνη με μεταναστευτικό πλοίο της μεταπολεμικής περιόδου, με στόχο να δουλέψει και να εξοικονομήσει χρήματα, ώστε να φέρει την υπόλοιπη οικογένεια στην Αυστραλία. Την ίδια περίοδο, ο Νικόλαος βρέθηκε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του στην Κλασική Φιλολογία, πριν ενωθεί τελικά με τους δικούς του στη Μελβούρνη το 1963.
Δεν είχαν μπροστά τους έναν έτοιμο δρόμο· τον άνοιξαν μόνοι τους. Ταξιδεύοντας σε όλη την Αυστραλία, οι δύο αδελφοί εμπλούτισαν τις δεξιότητές τους, μαθαίνοντας τρία ακόμη επαγγέλματα και μελετώντας το έργο σχεδόν είκοσι εργαστηρίων κεραμικής στη Μελβούρνη.
Ξεκινώντας από ταπεινά μέσα, ο Νικόλαος έπιασε την πρώτη δουλειά που βρήκε και με τον πρώτο του μισθό αγόρασε τον δικό του φούρνο. Λίγο αργότερα, μια θέση σε αυστραλιανό εργοστάσιο κεραμικής του επέτρεψε να αποταμιεύσει αρκετά χρήματα, ώστε να πραγματοποιήσει το κοινό όνειρο των δύο αδελφών: να ανοίξουν τη δική τους επιχείρηση.
Η τέχνη τους συνέχισε να εξελίσσεται και μέσα από τη διαρκή επαφή με την Ελλάδα. Μέσω της συμμετοχής τους στην έκθεση «Ελληνικά», συνεργάστηκαν με τεχνίτες και ήρθαν σε επαφή με μερικούς από τους σημαντικότερους κεραμιστές.
Η επιχείρησή τους, Nimos Pottery, ιδρύθηκε στο Springvale και παρήγαγε μια ευρεία γκάμα αντικειμένων: κηροπήγια, διακοσμητικά πιάτα, σαπουνοθήκες και βάζα. Ξεχώρισαν ιδιαίτερα για τους πειραματισμούς τους με σύγχρονα υαλώματα, συνδυάζοντας την ελληνική αισθητική με νέες τεχνικές.
Στην ακμή της, η Nimos Pottery προμήθευε κεραμικά όχι μόνο στην ελληνική κοινότητα της Μελβούρνης, αλλά και σε μεγάλες αλυσίδες λιανικής, όπως η Kmart και η Mitre 10 — ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα για μια οικογενειακή επιχείρηση μεταναστών της εποχής.
Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του, ο Νικόλαος συνέχισε να δημιουργεί από το σπίτι, μαζί με τη σύζυγό του Σοφία, κλασικά ελληνικά αγγεία. Τα έργα τους συχνά απεικόνιζαν σκηνές από την αρχαία μυθολογία, διατηρώντας ζωντανό τον δεσμό με την καταγωγή τους.
Ένα δημοσίευμα του 1972 στην τότε εφημερίδα Νέα Πατρίς, με τίτλο «Έφεραν την Ελλάδα στο Clayton», ανέδειξε τη συμβολή τους στο καλλιτεχνικό τοπίο της Μελβούρνης, μέσα από τη συμμετοχή τους στη Victorian Greek Artists Group. Στο δημοσίευμα αναφερόταν χαρακτηριστικά:
«Δύο από εκείνους που ξεχωρίζουν ως αγγειοπλάστες στην κοινότητα είναι οι αδελφοί Νίκος και Μανώλης Νήμου. Η έκθεση τους κατατάσσει δικαίως ανάμεσα στους κορυφαίους Έλληνες κεραμίστες. Το μοναδικό εργαστήριο κεραμικής στο Clayton είναι το μόνο του είδους του σε όλη τη Μελβούρνη. Μόνο αυτοί κατάφεραν να φέρουν τα πιο αυθεντικά ελληνικά αντικείμενα στους Αυστραλούς και στην ελληνοαυστραλιανή κοινότητα».
Στο ίδιο δημοσίευμα σημειωνόταν επίσης ότι «πολλά όμορφα έργα ελληνικής τέχνης δημιουργούνται — διακοσμητικά πιάτα, βάζα, φλογέρες, αμφορείς και ειδώλια — όλα χειροποίητα».
Πατώντας γερά πάνω στην ελληνική παράδοση, αλλά ανοιχτοί στο νέο, οι αδελφοί Νιμορακιωτάκη δεν δίστασαν να πειραματιστούν. Χρησιμοποίησαν διαφορετικούς τύπους πηλού και βαφές με βάση μεταλλικές ενώσεις, οι οποίες κατά το ψήσιμο «έδεναν» με το υάλωμα, χαρίζοντας στα έργα τους τα χαρακτηριστικά, βαθιά τους χρώματα.
Κάθε κομμάτι περνούσε από διαδοχικά ψησίματα σε υψηλές θερμοκρασίες, με τα διακοσμητικά στοιχεία να προστίθενται στη συνέχεια — μια επίπονη, σχεδόν τελετουργική διαδικασία που καθόριζε την ποιότητα και τη μοναδικότητα κάθε έργου.
Οι αδελφοί Νιμορακιωτάκη δεν δημιούργησαν απλώς μια επιχείρηση. Μετέφεραν μια παράδοση από ήπειρο σε ήπειρο, πλάθοντας τον πηλό σε αντικείμενα που αφηγούνται μια ιστορία — μια ιστορία μετανάστευσης, αντοχής και του ανεξίτηλου αποτυπώματος του ελληνικού πολιτισμού στην Αυστραλία.
The post Πλάθοντας μνήμη από πηλό appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.