Στην τελική ευθεία μπαίνει ο εκσυγχρονισμός των τεσσάρων φρεγατών ΜΕΚΟ που διαθέτει ο ελληνικός Στόλος, με στόχο να είναι αυτά τα πλοία να υπηρετήσουν για άλλα τουλάχιστον 15 χρόνια.
Η αναγκαιότητα του εκσυγχρονισμού των τεσσάρων φρεγατών τύπου MEKO 200HN («Υδρα», «Σπέτσαι», «Ψαρά», «Σαλαμίς») αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα για το Πολεμικό Ναυτικό την τελευταία δεκαετία κι αυτό γιατί μπορεί οι υπερσύγχρονες φρεγάτες FDI (Belh@rra) να ναυπηγούνται και να έχουν ήδη αρχίσει να εντάσσονται στον Στόλο, αλλά με την Τουρκία να ναυπηγεί οκτώ νέες φρεγάτες και να ετοιμάζεται να ναυπηγήσει άλλα οκτώ αντιτορπιλικά, η αναβάθμιση των ΜΕΚΟ δεν είναι απλώς μια συμπληρωματική επιλογή, αλλά μια στρατηγική επιβίωσης για την ελληνική ναυτική ισχύ.
Δεν είναι τυχαίο πως πρόσφατα ο αρχηγός του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού ναύαρχος Τατλίογλου ανέφερε ότι είναι σε εξέλιξη η ταυτόχρονη κατασκευή 41 πολεμικών πλοίων στα ναυπηγεία της Τουρκίας και ότι στόχος είναι ο αριθμός αυτός να φτάσει τα 50 στο κοντινό μέλλον, τονίζοντας με έμφαση: «Αυτή τη στιγμή κατασκευάζουμε το εθνικό μας αεροπλανοφόρο. Η διαδικασία κατασκευής του προχωράει πολύ καλά. Αν προχωρήσει όπως το σχεδιάσαμε, μπορούμε να το βάλουμε στη θάλασσα την επόμενη χρονιά».
Με το σκηνικό που προδιαγράφεται για την ερχόμενη δεκαετία να έχει αυτά τα δεδομένα από την τουρκική πλευρά, γίνεται αντιληπτό πως οι φρεγάτες ΜΕΚΟ, με την επικείμενη απόσυρση των παλαιότερων φρεγατών τύπου «S» (Kortenaer), παραμένουν οι μοναδικές σχετικά σύγχρονες μονάδες που μπορούν να σταθούν δίπλα στις FDI. Αν δεν υπήρχαν τα πλοία αυτά, ακόμα και η εσπευσμένη απόκτηση των τεσσάρων φρεγατών Bergamini από την Ιταλία, θα άφηνε τη χώρα δίχως αξιόμαχες κύριες μονάδες σε μια εποχή που είναι παραπάνω από αναγκαία η παρουσία σε πολλά μέτωπα.
Το κόστος
Σε αυτό το πλαίσιο το 2026 αποτελεί έτος – σταθμό, καθώς ξεκινά η παραλαβή των πρώτων υλικών για τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων πλοίων της κλάσης. Οι αποφάσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί αφορούν κυρίως την έγκριση δαπανών και αναλήψεις υποχρεώσεων για την προμήθεια εξοπλισμού που απαιτείται για τις εργασίες αυτές. Το κόστος εκτιμάται στα 290 εκατομμύρια ευρώ. Με βάση αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί, η ενεργοποίηση και διασύνδεση των συστημάτων μάχης θα κοστίσει 11.548.700 ευρώ, ενώ η αναβάθμιση των κύριων οπλικών συστημάτων και των ηλεκτρονικών συστημάτων, όπως τα ραντάρ, θα κοστίσουν 248.665.400 ευρώ. Αυτά, βέβαια, αφορούν τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις. Μένουν ακόμα οι συμφωνίες για τον εκσυγχρονισμό του κυρίως πυροβόλου, των συστημάτων ανθυποβρυχιακής και αντιβαλλιστικής προστασίας και άλλων μικρότερων συστημάτων, για τα οποία δεν χρειάζεται τα πλοία να είναι ακινητοποιημένα σε ναυπηγείο.
Παρά τις αρχικές βλέψεις για πλήρη αναβάθμιση, οι τελευταίες κατευθύνσεις δείχνουν προς έναν μερικό εκσυγχρονισμό (Mid-Life Upgrade – MLU), προκειμένου να διατηρηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα των πλοίων χωρίς την υπέρβαση του προϋπολογισμού. Στόχος είναι οι εργασίες να έχουν ολοκληρωθεί και στα τέσσερα πλοία μέχρι το 2030. Επισημαίνεται πως οι ΜΕΚΟ είναι πλοία γενικής χρήσης. Μπορούν να εκτελέσουν αποστολές ανθυποβρυχιακού πολέμου, προστασίας περιοχής και συνοδείας σημαντικών στόχων (όπως τα πλοία ανεφοδιασμού ή τα ελικοπτεροφόρα συμμάχων). Με τον εκσυγχρονισμό τους, θα μπορούν να αναλαμβάνουν το βάρος των καθημερινών αποστολών και της αστυνόμευσης των θαλασσών, επιτρέποντας στις πανάκριβες FDI να εστιάζουν σε αποστολές υψηλής στρατηγικής σημασίας και αεράμυνας περιοχής.