Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπερασπίστηκε τις σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που αναμένονται στο Εθνικό Σύστημα Ασφάλισης Αναπηρίας (NDIS), επιμένοντας ότι τα δισεκατομμύρια δολάρια , σε προβλεπόμενες εξοικονομήσεις, δεν θα προκύψουν αποκλειστικά από την απομάκρυνση συμμετεχόντων, καθώς επιδιώκει να περιορίσει το κόστος που αναμένεται να ξεπεράσει τα 50 δισ. δολάρια φέτος.
Ο υπουργός NDIS, Mark Butler, δήλωσε ότι οι αμφιλεγόμενες αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της επανεξέτασης όλων των συμμετεχόντων και της μείωσης του προγράμματος κατά περίπου 160.000 άτομα, θα αποφέρουν ετήσιες εξοικονομήσεις ύψους 15 δισ. δολαρίων έως το τέλος της δεκαετίας, μετατοπίζοντας παράλληλα το σύστημα προς ένα πιο «αποτελεσματικό και αποδοτικό» μοντέλο παροχής υποστήριξης.
Οι μεταρρυθμίσεις, που περιλαμβάνουν νέα κριτήρια επιλεξιμότητας με βάση τη λειτουργική ικανότητα και όχι μόνο τη διάγνωση, αναμένεται να εισαχθούν μέσω νομοθεσίας τον Μάιο, με στόχο τον περιορισμό της ετήσιας αύξησης των δαπανών στο 2 τοις εκατό για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Παρότι η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η αναδιάρθρωση είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του προγράμματος, πάροχοι, επαγγελματίες υγείας, συμμετέχοντες και οικογένειες παραμένουν σε στάση αναμονής, προσπαθώντας να διαπιστώσουν αν οι αλλαγές θα αποδώσουν τα αναμενόμενα ή αν θα εντείνουν τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα σε ένα από τα πιο κρίσιμα συστήματα κοινωνικής υποστήριξης της Αυστραλίας.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΣΤΗΡΙΞΗ
Η Mary Gakopoulos, διευθύνουσα σύμβουλος της Agapi Care, δήλωσε στο «Νέο Κόσμο» ότι το σύστημα απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τον αρχικό του σκοπό, με τις μεταρρυθμίσεις να μην αντιμετωπίζουν τα βασικά διαρθρωτικά προβλήματα.
«Από την πρώτη μέρα λειτουργίας του, κάθε χρόνο υπάρχουν αλλαγές», είπε. «Και ελπίζουμε ότι θα είναι προς το καλύτερο. Αλλά δεν μπορώ να δω πώς είναι προς το καλύτερο όταν έχω οικογένειες που ζητούν απεγνωσμένα υπηρεσίες και η χρηματοδότησή τους μειώνεται συνεχώς».
Κύρια ανησυχία της αποτελεί, όπως λέει, η άνιση λειτουργία του συστήματος.
«Μόνο ένας στους έξι παρόχους είναι εγγεγραμμένος», σημείωσε. «Οι οργανισμοί που κάνουν το σωστό τελικά τιμωρούνται».
Ενώ οι εγγεγραμμένοι πάροχοι υπόκεινται σε τακτικούς ελέγχους και διαδικασίες πιστοποίησης, πολλοί μη εγγεγραμμένοι συνεχίζουν να λειτουργούν με περιορισμένη εποπτεία, ακόμη και χρεώνοντας πάνω από τα επίσημα τιμολόγια.
«Από την αρχή ζητάμε να ισχύουν οι ίδιοι κανόνες για όλους», είπε. «Αλλά πόσα χρόνια θα πάρει αυτό;».
Πέρα από τη ρύθμιση, η Gakopoulos περιγράφει ένα σύστημα με σοβαρές δυσλειτουργίες. Εκθέσεις χάνονται ή απορρίπτονται, αναγκάζοντας τους παρόχους να τις υποβάλλουν ξανά και ξανά.
«Στέλνεις όλα τα στοιχεία… σου λένε ότι δεν τα έχουν λάβει και τα ξαναστέλνεις», είπε. «Υπάρχουν φορές που στέλνεις τα ίδια έγγραφα τέσσερις, πέντε, έξι φορές».
Οι καθυστερήσεις αυτές μπορεί να φτάσουν μήνες.
«Και έτσι το άτομο που χρειάζεται αυτή την επιπλέον φροντίδα μένει να παλεύει. Η οικογένεια διαλύεται», πρόσθεσε.
Για οικογένειες με παιδιά με σοβαρές αναπηρίες, η πίεση είναι ασφυκτική.
«Κάποια στιγμή η οικογένεια χρειάζεται ένα διάλειμμα από τον ρόλο του φροντιστή 24 ώρες τη μέρα και 7 μέρες τη εβδομάδα», είπε.
Τόνισε επίσης τις πρόσθετες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κοινότητες CALD στην πρόσβαση στο σύστημα.
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΥΣΤΗΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ
Η εργοθεραπεύτρια Sophie Mallas δήλωσε ότι αυτές οι πιέσεις ήδη μεταφράζονται σε μειωμένες εγκρίσεις στην πράξη.
«Θα κάνω πλήρη αξιολόγηση, θα συνεργαστώ με έναν εργολάβο για προσφορά, θα υποβάλω τα πάντα, αλλά η πλειονότητα απορρίπτεται. Πολλοί πελάτες απλά δεν έχουν τα μέσα να χρηματοδοτήσουν αυτές τις αλλαγές ιδιωτικά».
Η δουλειά της περιλαμβάνει την εισήγηση τροποποιήσεων κατοικιών, από ράμπες και αναδιαμόρφωση μπάνιων μέχρι βοηθητικές συσκευές που βελτιώνουν την ασφάλεια και την ανεξαρτησία. Ωστόσο, η εξασφάλιση χρηματοδότησης για αυτές τις υποστηρίξεις έχει γίνει ολοένα και πιο δύσκολη.
Θυμάται μια περίπτωση που αφορούσε ένα παιδί σε παρηγορητική φροντίδα, του οποίου η τροποποίηση μπάνιου απορρίφθηκε αρχικά.
«Ακόμη ανατριχιάζω όταν το σκέφτομαι», είπε. «Πάλεψα για δύο χρόνια για να εγκριθεί αυτό το μπάνιο».
Η έγκριση τελικά δόθηκε, αλλά μόνο μετά από παρατεταμένη διεκδίκηση και καθυστέρηση.
Μετά την ανακοίνωση των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων, η Mallas λέει ότι η αβεβαιότητα είναι διάχυτη.
«Όλα είναι στον αέρα… αλλά από όσα έχουν ανακοινωθεί, η πρόσβαση θα γίνει πιο περιοριστική, θα είναι πιο δύσκολο για τους ανθρώπους να λάβουν βοήθεια».
Σημειώνει ότι μια επίσημη διάγνωση δεν θα είναι πλέον αρκετή, καθώς οι συμμετέχοντες θα πρέπει να αποδεικνύουν σαφείς λειτουργικούς περιορισμούς.
«Δεν θα αρκεί μια επίσημη διάγνωση. Θα χρειάζεστε επίσης ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία για τις τρέχουσες λειτουργικές σας ικανότητες για να πληροίτε τα κριτήρια».
Η προβλεπόμενη απομάκρυνση 160.000 συμμετεχόντων έχει προκαλέσει ανησυχίες για το ποιοι θα επηρεαστούν περισσότερο.
«Από όσο καταλαβαίνω, ο αυτισμός επιπέδου 1 και 2 ενδέχεται να διατρέχει ιδιαίτερο κίνδυνο, μαζί με όσους έχουν ψυχοκοινωνικές ή σχετιζόμενες με την ψυχική υγεία καταστάσεις», είπε, προσθέτοντας ότι η αβεβαιότητα παραμένει υψηλή.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ «ΑΡΧΙΚΟ ΠΛΑΝΟ»
Άλλοι στον κλάδο υποστηρίζουν ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες για την επαναφορά του προγράμματος στον αρχικό του σκοπό.
Ο Steven Ginnis, διευθύνων σύμβουλος της Yiasou Care, δήλωσε ότι η μείωση του αριθμού των συμμετεχόντων αντικατοπτρίζει μια επιστροφή στη στήριξη όσων έχουν τις μεγαλύτερες ανάγκες.
«Η μεγαλύτερη αλλαγή θα είναι η μείωση των συμμετεχόντων, αλλά αυτό αφορά την επιστροφή σε αυτό για το οποίο σχεδιάστηκε αρχικά το NDIS. Να βοηθά ανθρώπους που δεν μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους στην καθημερινότητά τους».
Στο επίκεντρο των μεταρρυθμίσεων βρίσκεται η μετάβαση από την πρόσβαση βάσει διάγνωσης σε αξιολόγηση βάσει λειτουργικής ικανότητας.
«Αυτή τη στιγμή, αν έχεις μια έκθεση από γιατρό ή εργοθεραπευτή, ουσιαστικά πληροίς τα κριτήρια», είπε. «Αυτό που δεν λαμβάνεται υπόψη είναι πώς η αναπηρία επηρεάζει την ικανότητά σου να ζεις καθημερινά,» είπε στο «Νέο Κόσμο».
Σύμφωνα με το προτεινόμενο μοντέλο, άτομα με υψηλότερη λειτουργικότητα ενδέχεται να μεταφερθούν σε υποστηρίξεις της κοινότητας, με περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια να διατίθενται για εναλλακτικές λύσεις, αν και ο Ginnis αναγνωρίζει ότι παραμένει αβεβαιότητα.
«Το αν αυτό θα είναι αρκετό, μένει να φανεί».
Αναμένει επίσης μειώσεις στη χρηματοδότηση για δραστηριότητες κοινωνικής συμμετοχής.
«Θα μπορούσε να μειώσει τη συμμετοχή στην κοινότητα κατά πέντε έως 15 τοις εκατό».
Την ίδια στιγμή, ο Ginnis τονίζει ότι η αυστηρότερη ρύθμιση έπρεπε να έχει εφαρμοστεί εδώ και καιρό.
«Υπάρχουν περίπου 276.000 έως 300.000 πάροχοι, αλλά μόνο περίπου το έξι τοις εκατό είναι εγγεγραμμένοι», είπε.
«Η απάτη είναι ένα μεγάλο ζήτημα… εκτιμάται ότι έχουν χαθεί περίπου 14 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτή τη στιγμή, οποιοσδήποτε μπορεί να υποβάλει ένα τιμολόγιο και να πληρωθεί.»
Πιστεύει ότι η αυστηρότερη εποπτεία θα ενισχύσει τη λογοδοσία, ακόμη κι αν περιορίσει κάποια ευελιξία.
«Προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι αυτό για το οποίο πληρώνουν, ο συμμετέχων το λαμβάνει πραγματικά».
Παρά τις αλλαγές, τόνισε ότι όσοι έχουν σοβαρές αναπηρίες δεν πρέπει να φοβούνται ότι θα χάσουν τη στήριξή τους.
«Περισσότερο οι συμμετέχοντες με υψηλότερη λειτουργικότητα είναι εκείνοι που μπορεί να επανεκτιμηθούν και να μετακινηθούν».
«ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ NDIS
Ο ειδικός σε θέματα πολιτικής αναπηρίας και υπερασπιστής των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, Δρ George Taleporos, ο οποίος είναι επίσης διευθύνων σύμβουλος του Self Manager Hub και ανεξάρτητος πρόεδρος του Every Australian Counts, προειδοποίησε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα έχουν «σημαντικές συνέπειες» σε όλο το σύστημα.
«Θα είναι πιο δύσκολο να ενταχθεί κανείς στο NDIS», είπε στο «Νέο Κόσμο», περιγράφοντας τη μεταβολή ως «σημαντικό περιορισμό» του προγράμματος.
Εξέφρασε ανησυχίες για τη μειωμένη ευελιξία στα ατομικά σχέδια των συμμετεχόντων και για αυστηρότερους ορισμούς ως προς το τι θεωρείται «εύλογη και αναγκαία» υποστήριξη.
«Αυτές οι αλλαγές υποδεικνύουν αυστηρότερους ελέγχους και μειωμένη ευελιξία».
Μεταξύ των σημαντικότερων ανησυχιών είναι η προτεινόμενη μείωση της χρηματοδότησης για την κοινωνική και κοινοτική συμμετοχή.
«Για πολλούς συμμετέχοντες, αυτό θα είναι ένα από τα πιο ανησυχητικά σημεία του πακέτου», είπε.
Ο Taleporos επισήμανε επίσης διαρθρωτικές αλλαγές στον τρόπο παροχής υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης της υποχρεωτικής εγγραφής παρόχων και της αυξημένης κρατικής παρέμβασης στον καθορισμό τιμών.
«Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό ότι ο υπουργός δεν ανέφερε μια κατηγορία αυτοδιαχειριζόμενης εγγραφής», πρόσθεσε.
Ζήτησε, τέλος, ενδελεχή κοινοβουλευτικό έλεγχο πριν από την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.
ΚΛΙΝΙΚΟΙ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Κλινικοί στην πρώτη γραμμή αναφέρουν ότι οι αποφάσεις χρηματοδότησης βρίσκονται ολοένα και περισσότερο σε ασυμφωνία με τα κλινικά δεδομένα.
Ο Michael Tsiodras, Διευθυντής και Ανώτερος Εργοθεραπευτής στο Ergo Therapy Group, δήλωσε ότι η ομάδα του συντάσσει αναλυτικές εκθέσεις που περιγράφουν τις ανάγκες των συμμετεχόντων, ωστόσο τα αποτελέσματα χρηματοδότησης συχνά υπολείπονται.
«Θα προτείνουμε τη διατήρηση ή αύξηση της υποστήριξης και θα την κόψουν.»
Όπως είπε, οι αποφάσεις λαμβάνονται όλο και περισσότερο από μη κλινικούς αξιολογητές.
«Οι άνθρωποι που εξετάζουν αυτές τις εκθέσεις δεν είναι πάντα επαγγελματίες υγείας».
Οι συνέπειες, προειδοποιεί, ξεπερνούν τα ίδια τα άτομα.
«Αν κοπεί αυτή η υποστήριξη, οι άνθρωποι θα πέσουν μέσα από τα κενά… Τα νοσοκομεία θα υπερφορτωθούν».
Αν και αναγνωρίζει προβλήματα όπως η απάτη στο σύστημα, ο Tsiodras θεωρεί ότι η τρέχουσα προσέγγιση στοχεύει σε λάθος κατεύθυνση.
«Υπήρξαν περιπτώσεις όπου εργαζόμενοι παρείχαν υπηρεσίες που δεν εκτελέστηκαν σωστά… αλλά αυτός δεν είναι ο τρόπος να αντιμετωπιστεί. Αυτή τη στιγμή, αυτοί που πλήττονται είναι οι συμμετέχοντες».
ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ
Η συντονίστρια NDIS και δευθύντρια του Together Pathways, Effie Stagnitti, δήλωσε ότι οι μεταρρυθμίσεις δημιουργούν εκτεταμένη αβεβαιότητα τόσο για τους συμμετέχοντες όσο και για τους παρόχους.
«Ενώ ο στόχος είναι η βελτίωση του συστήματος, στην πράξη πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο να έχουν πρόσβαση σε υποστηρίξεις και να κατανοήσουν τα σχέδιά τους».
Ως ειδικός σε σύνθετες και υψηλών αναγκών περιπτώσεις, εργάζεται στενά με συμμετέχοντες των οποίων οι ανησυχίες αυξάνονται γύρω από τη μειωμένη ευελιξία.
«Υπάρχει πραγματική ανησυχία για τη μειωμένη επιλογή και ευελιξία, ιδιαίτερα για όσους έχουν πιο σύνθετες ανάγκες».
Οι καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις και στη λήψη αποφάσεων επηρεάζουν ιδιαίτερα τις περιπτώσεις ψυχικής υγείας.
«Υπάρχουν συχνά καθυστερήσεις… και κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, οι άνθρωποι μένουν χωρίς την υποστήριξη που χρειάζονται».
Προειδοποιεί ότι ο κατακερματισμός του συστήματος επιδεινώνει την κατάσταση.
«Τα συστήματα δεν επικοινωνούν πάντα μεταξύ τους… για τα άτομα με ανάγκες ψυχικής υγείας, τα κενά στην υποστήριξη μπορούν να επιδεινωθούν πολύ γρήγορα».
ΣΩΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ, ΕΝΩ ΠΟΛΛΟΙ ΗΔΗ ΜΕΝΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Για συμμετέχοντες όπως ο George, 63 ετών, που ζει με τη νόσο του Πάρκινσον, το πρόγραμμα έχει μέχρι στιγμής προσφέρει ουσιαστική στήριξη.
«Μπορώ ακόμη να περπατάω και να κάνω πολλά πράγματα, αλλά κουράζομαι πολύ εύκολα», είπε.
Το σχέδιό του περιλαμβάνει υπηρεσίες υγείας και τροποποιήσεις στο σπίτι, που εγκρίθηκαν σχετικά γρήγορα.
«Με το Πάρκινσον… καταλαβαίνουν ότι χειροτερεύει, οπότε εγκρίθηκε σχεδόν αμέσως».
Πιστεύει ότι οι μεταρρυθμίσεις θα επηρεάσουν διαφορετικά τους συμμετέχοντες.
«Νομίζω ότι θα επηρεάσει περισσότερο τους παρόχους και ίσως άτομα με λιγότερο σοβαρές καταστάσεις».
Πέρα από το ίδιο το NDIS, τα κενά στη στήριξη αποτελούν αυξανόμενη ανησυχία.
Η Hara Gatzonis, ιδρύτρια του Teach Me Toys, δήλωσε ότι πολλές οικογένειες ήδη δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση ή να αντέξουν οικονομικά τους απαραίτητους πόρους.
«Πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να καλύψουν το κόστος των πόρων και των θεραπειών που χρειάζονται τα παιδιά τους».
Προειδοποιεί ότι οι αυστηρότερες αξιολογήσεις μπορεί να θέσουν σε μειονεκτική θέση οικογένειες που δεν έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν αποτελεσματικά.
«Οι οικογένειες που δεν έχουν τη γνώση… μπορεί να δυσκολεύονται να εκφράσουν τις ανάγκες του παιδιού τους».
«Υπάρχει πραγματική ανησυχία για όσους βρίσκονται λίγο εκτός αυτών των κριτηρίων».
Εξέφρασε επίσης ανησυχίες για τη μειωμένη σημασία των επίσημων διαγνώσεων.
«Μια διάγνωση προσφέρει σαφήνεια και επιβεβαίωση… επομένως η μειωμένη βαρύτητά της είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή από τις οικογένειες».
Παράλληλα, διαρθρωτικές αλλαγές αναμένεται να επηρεάσουν και την πρώιμη παρέμβαση, με πολλούς νεότερους συμμετέχοντες να μεταβαίνουν στο νέο πρόγραμμα «Thriving Kids» από τα τέλη του 2026, το οποίο θα παρέχεται μέσω σχολείων και δομών προσχολικής αγωγής αντί για εξατομικευμένα σχέδια NDIS.
The post Η αναδιάρθρωση του NDIS προκαλεί αβεβαιότητα σε Ελληνοαυστραλούς παρόχους και αποδέκτες appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.