Απόψε στην Κωνσταντινούπολη γίνεται ο πρώτος ευρωπαϊκός τελικός της χρονιάς, αυτός του Γιουρόπα Λιγκ. Φτάνουν σε αυτόν η Άστον Βίλα, ένα από τα φαβορί για την κατάκτησή του και η Φράιμπουργκ, ένα αουτσάιντερ.
Το ματς έχει κι ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον Ολυμπιακό. Στο παγκοσμιοποιημένο μας ποδόσφαιρο όπου κάθε διοργάνωση συνδέεται με μια άλλη υπάρχει το εξής ενδιαφέρον: αν η Αστον Βίλα κερδίσει απόψε και συγχρόνως τερματίσει στην πρώτη τετράδα της Πρέμιερ Λιγκ, ο Ολυμπιακός κερδίζει έναν γύρο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.
Αν μάλιστα από αυτόν προκριθεί, ό,τι και να συμβεί στον επόμενο εξασφαλίζει τη θέση του στην League Phase του Europa League της επόμενης σεζόν. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό το προνόμιο μπορεί να το έχει μόνο μια ομάδα που συμμετέχει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και βρίσκεται στο μονοπάτι των μη πρωταθλητών: εκτός από τον Ολυμπιακό θα έχει την ίδια τύχη και η γνωστή μας δευτεραθλήτρια Νορβηγίας Μπόντο/Γκλιμτ. Ανάλογο προνόμιο δεν θα έχει ομάδα που βρίσκεται στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ στο γκρουπ των πρωταθλητών.
Σε αυτό όποια ομάδα αποκλειστεί στον δεύτερο γύρο θα πάει στα play off του Γιουρόπα Λιγκ για να βρει θέση στη League Phase της διοργάνωσης. Γιατί; Μη με ρωτάτε. Μπορώ να σας ενημερώνω αλλά όχι και να γνωρίζω πάντα την ιδιαίτερη λογική κάποιων αληθινά περίεργων αποφάσεων της UEFA.
Βίλα
Πέρα φυσικά από το όποιο ελληνικό ενδιαφέρον, ενδιαφέρον έχει και το ίδιο το παιχνίδι. Ο προπονητής της Αστον Βίλα Ουνάι Εμερι κυνηγά ένα προσωπικό ρεκόρ που δεν έχει προηγούμενο: θέλει να κερδίσει το Γιουρόπα Λιγκ για πέμπτη φορά και με τρίτη διαφορετική ομάδα. Το έχει κερδίσει μέχρι τώρα τρεις φορές με τη Σεβίλλη και μία με τη Βιγιαρεάλ και μία φορά το έχει χάσει με την Αρσεναλ.
Ο Εμερι δικαίως θεωρείται ένας μάγος των περίφημων ευρωπαϊκών νοκάουτ παιχνιδιών (χρησιμοποιώ τον όρο μολονότι είναι λάθος καθώς οι αναμετρήσεις για τις οποίες χρησιμοποιείται είναι διπλές). Με την Αστον Βίλα πρόπερσι αγωνίστηκε στον ημιτελικό του Conference League (και αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό), πέρυσι αγωνίστηκε στον προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ τρομάζοντας την Παρί Σεν Ζερμέν και φέτος φτάνει στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ: η σταθερότητα είναι το σήμα κατατεθέν της ομάδας από το Μπέρμιγχαμ.
Που όμως κουβαλά και μια μεγάλη (σαν κατάρα…) περίοδο χωρίς επιτυχίες: η Αστον Βίλα έχει κερδίσει τον τελευταίο της ευρωπαϊκό τίτλο πριν από 40 και βάλε χρόνια (το Κύπελλο Πρωταθλητριών στις αρχές της δεκαετίας του ’80…) και τον τελευταίο της τίτλο γενικά πριν από τριάντα χρόνια – είναι ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας που κατέκτησε το 1996.
Φράιμπουργκ
Μπορεί μια ομάδα που έχει τόσο μεγάλη περίοδο μακριά από τίτλους να είναι φαβορί σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης; Ναι, αν ο αντίπαλός της έχει ακόμα περισσότερα χρόνια χωρίς διακρίσεις. Η γερμανική Φράιμπουργκ, την οποία θα έχει απέναντί της η ομάδα του Εμερι, είναι η κλασική περίπτωση απρόσκλητου σε πάρτι. Η Φράιμπουργκ δεν έχει κερδίσει ποτέ κάτι σημαντικό στη μεγάλη ιστορία της, πέρα από κάποιους προβιβασμούς στη μεγάλη κατηγορία.
Η φετινή της πορεία στο Γιουρόπα Λιγκ είναι η καλύτερη όλων των εποχών: πρώτη φορά αγωνίστηκε σε προημιτελικά (αποκλείοντας τη Θέλτα), σε ημιτελικά (αποκλείοντας την Μπράγκα) και φυσικά πρώτη φορά θα αγωνιστεί σε τελικό. Προπονητής της δεν είναι κάποια ιδιοφυΐα αλλά ο 41χρονος πρώην ποδοσφαιριστής και αρχηγός της Τζουλιάν Σούστερ, που αντικατέστησε πριν από δύο χρόνια τον Κρίστιαν Στράιζ, έναν άλλο πρώην ποδοσφαιριστή της που έγινε προπονητής και ήταν εκεί από το 2011.
Η εντύπωση που υπάρχει είναι ότι ο τελικός είναι λίγο άνισος. Η Αστον Βίλα για να τον κερδίσει πρέπει απλά να κάνει τη δουλειά της, ενώ η Φράιμπουργκ χρειάζεται μια κανονική υπέρβαση. Αλλά ας μην υποτιμάμε τους Γερμανούς: με την ανεμελιά τους είναι ικανοί για όλα.
Οχι τυχαία
Μιλώντας για προπονητές, σας έγραφα χθες ότι και για τον Μπενίτεθ και για τον Λουτσέσκου και για τον Μεντιλίμπαρ υπάρχουν προβληματισμοί, αν και επισήμως από τους εργοδότες τους δεν διαρρέει το παραμικρό και μιλάνε για προγραμματισμένα ραντεβού των προπονητών με τους προέδρους κ.λπ. κ.λπ. Ωστόσο από χθες κυκλοφορούν ήδη ονόματα υποψήφιων διαδόχων του Ισπανού στον ΠΑΟ και του Λουτσέσκου. Δεν είναι τυχαίο.
Νίστρουπ
Ως διάδοχος του Μπενίτεθ αναφέρεται ο δανός προπονητής Γιάκομπ Νίστρουπ. Είναι σαν ο ΠΑΟ να ψάχνει το αντίθετο του Μπενίτεθ. Ο Δανός είναι μόλις 41 ετών και έχει δουλέψει μόνο στην πατρίδα του. Είχε δύο πολύ καλές σεζόν με την Κοπεγχάγη με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα και μπήκε και στη League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ. Την τρίτη σεζόν δεν τα πήγε καλά και απολύθηκε νωρίς διαφωνώντας και με την πολιτική των πωλήσεων που ακολουθεί η διοίκηση της ομάδας. Είχε ποδοσφαιριστή τον Κάρλος Ζέκα και αμέσως ακούστηκε πως αυτός τον πρότεινε. Δυσκολεύομαι να το πιστέψω.
Δεν ξέρω ποιος μπορεί να έχει σκεφτεί πως ο αντικαταστάτης του Μπενίτεθ μπορεί να είναι ένας σχετικά άγνωστος Δανός, αλλά αυτό που θυμάμαι είναι ότι ο Στέφανος Κοτσόλης, που πριν από τον ΠΑΟ είχε δουλέψει στην Κηφισιά, έχει φέρει ως τεχνικός διευθυντής της ομάδας προπονητή έναν Δανό: τον Ντέιβιντ Νίλσεν. Αυτός είχε προσληφθεί τον Δεκέμβριο του 2023 και είχε απολυθεί τον Ιανουάριο του 2024. Αλλά είχε ευχαριστήσει την ελληνική ομάδα φεύγοντας γιατί του είχε ξυπνήσει την όρεξη για δουλειά.
Ταλαλάεφ
Χθες ακούστηκε και το πρώτο όνομα αντικαταστάτη του Λουτσέσκου: σύμφωνα με δημοσιεύματα από τη Ρωσία, ο Ιβάν Σαββίδης σκέφτεται να φέρει στη θέση του Ρουμάνου τον 51χρονο Αντρέι Ταλαλάεφ, προπονητή της Μπάλτικα. Τα ίδια δημοσιεύματα θέλουν τον Λουτσέσκου να έχει πρόταση από την Μπεσίκτας και να την εξετάζει σοβαρά. Δυσκολεύομαι να τα πιστέψω και τα δύο.
Αν υπάρξει αλλαγή προπονητή στον ΠΑΟΚ λογικά τον νέο προπονητή θα φέρει ο νέος τεχνικός διευθυντής που είναι αυτός που ψάχνει και θα ανακοινώσει ο Ανδρέας Παπαμιμίκος. Και μου μοιάζει κομμάτι δύσκολο ο Λουτσέσκου να φύγει από τον ΠΑΟΚ για να πάει στην Τουρκία. Κάτι μου λέει πως ή θα μείνει στην Ελλάδα ή θα πάει στην Εθνική Ρουμανίας. Ας κάνουμε λίγη υπομονή και θα τα μάθουμε όλα…