Στα δεξιά του, στα αριστερά, αλλά και στα εσωκομματικά της ΝΔ, κοιτάζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει και ο εκλογικός έρχεται πιο κοντά. Η περίοδος είναι de facto προεκλογική. Από τη μία, το Μέγαρο Μαξίμου βάζει ένα – ένα τα κομμάτια του παζλ της εκλογικής στρατηγικής του, προβάλλοντας ταυτόχρονα τον απολογισμό επταετίας και το σχέδιο «τρίτης θητείας».
Από την άλλη, παλιοί και νέοι πολιτικοί παίκτες ανακατεύουν την τράπουλα ενώ κομματικοί μηχανισμοί είτε ενεργοποιούνται είτε στήνονται ανά την επικράτεια – μπροστά και πίσω από τα φώτα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε στη ρητορική του «απομένει ένας χρόνος για την συνταγματική ολοκλήρωση της θητείας μας», το 2027, όμως κρατά στο τραπέζι το σενάριο για κάλπες το φθινόπωρο. Το αν αυτές θα στηθούν τον Οκτώβριο, θα κριθεί ανάλογα με τον τρόπο που ο Πρωθυπουργός αξιολογήσει συνολικά το κλίμα στις αρχές του Σεπτεμβρίου.
Με το σκεπτικό του, το παιχνίδι θα παιχτεί στο πεδίο της οικονομίας, εκεί όπου «πάντα κερδίζεται ή χάνεται». Εξού και κυρίαρχη παράμετρος θα είναι ο αντίκτυπος των εξαγγελιών του στη ΔΕΘ, με το επιχείρημα «το είπαμε, το κάνουμε». Δεν είναι τυχαία η πρωθυπουργική γραμμή στα στελέχη του ότι «οι πολίτες θα ψηφίσουν για αυτά τα οποία θα κάνουμε, αλλά θα έχουμε άλλη αξιοπιστία αν έχουμε κάνει αυτά που υποσχεθήκαμε».
Χαράσσεται δηλαδή μια γραμμή «αξιοπιστίας» πως ό,τι ανακοινωθεί τον Σεπτέμβριο του 2026 θα εφαρμοστεί από τον Ιανουάριο του 2027. Σημαντική παράμετρος είναι επίσης οι εσωκομματικές ισορροπίες. Εξού και ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός είναι προσώρας εκτός σχεδιασμού. Υπάρχουν ακόμα δύο λόγοι που στο Μαξίμου περιμένουν την παραδοσιακή πολιτική αφετηρία του φθινοπώρου: τότε θα διαμορφώσουν τελική εικόνα για τον βαθμό ανατροπής των πολιτικών συσχετισμών και τότε θα σταθμίσουν τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με τα εθνικά να βρίσκονται εμφατικά στον εσωτερικό διάλογο.
Τα ελληνοτουρκικά
Στο φόντο είναι άλλωστε τα ελληνοτουρκικά, όχι μόνο γιατί η Αγκυρα διατυμπανίζει ότι φέρνει νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» αλλά και γιατί η πολιτική των «ήρεμων νερών» δέχεται νέες επικρίσεις από τους δύο πρώην γαλάζιους πρωθυπουργούς. Εν αναμονή νέας παρέμβασης από τον Αντώνη Σαμαρά στις 5 Ιουνίου από την Κρήτη, στο Μαξίμου παραμένει ο εκνευρισμός για τις τελευταίες βολές του Κώστα Καραμανλή, παρουσία μάλιστα αρκετών γαλάζιων στο ακροατήριο. Σε μια φάση που ο Μητσοτάκης στοχεύει στην επανασύνδεση με απογοητευμένους ψηφοφόρους και προβάλλει την «ισχυροποίηση» της χώρας απέναντι σε «ψευτοπατριωτικές κορώνες», ξορκίζεται η καλλιέργεια εικόνας ενός ενιαίου μετώπου των πρώην. Κι αυτό ειδικά από τη στιγμή που στο γαλάζιο στρατόπεδο εκτιμάται ότι οι διαχωριστικές γραμμές Καραμανλή μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτης για το κυοφορούμενο (σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αυτή τη στιγμή) κόμμα Σαμαρά – με ένα μειδίαμα επέλεξε ο Μεσσήνιος να προσπεράσει τις σχετικές δημοσιογραφικές ερωτήσεις προσερχόμενος στην ομιλία Καραμανλή.
Η κυβέρνηση κινείται με την εκτίμηση ότι η Τουρκία ίσως δεν θα επιδιώξει να σηκώσει ανεξέλεγκτη «φουρτούνα» στο Αιγαίο, όμως περιμένει το πλήρες περιεχόμενο του τουρκικού νομοθετήματος, μιλώντας προς το παρόν για «μονομερή ενέργεια» και ενημερώνοντας εταίρους, φορείς και στρατηγικούς συμμάχους. «Δεν είναι δυνατόν να κατηγορούμε μια κυβέρνηση γιατί δεν χρησιμοποιεί τα όποια όπλα διαθέτει, ενώ βρισκόμαστε σε επίπεδο δημοσιευμάτων και φημών» σχολίαζε προ ημερών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Ηδη είχαν ακουστεί από μικροφώνου οι προειδοποιήσεις του Καραμανλή ότι «πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των “ήρεμων νερών”».
Ο Μακεδόνας δεν πρόκειται να αλλάξει την πάγια στάση του να μένει έξω από προσωπικές επιθέσεις, ενώ ούτε το Μαξίμου, παρά την ενόχληση, θέλει ένα ανοιχτά συγκρουσιακό περιβάλλον.