Στον Economist δημοσιεύθηκε άρθρο με τίτλο «Πώς οι boomers κατέστρεψαν την οικονομία της Ευρώπης» που το αναμετάδωσαν αρκετές ελληνικές εφημερίδες, έτσι το έμαθα και εγώ. Εχει μερικά σωστά σημεία –πχ, το ύψος των συντάξεων σε σχέση με τις αμοιβές των νέων, που πάντως διορθώθηκε στα καθ’ ημάς και όλο διορθώνεται πανευρωπαϊκά– αλλά και άλλα που υποστηρίζουν την ξεδιάντροπη κερδοσκοπία.
Ο όρος «μπούμερ» αναφερόταν στο baby boom, στην «έκρηξη γεννήσεων» που ακολούθησε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όπως συνήθως συμβαίνει στους πολέμους, όταν οι άνδρες που διασώθηκαν επιστρέφουν από τα μέτωπα και θέτουν το σπέρμα τους στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Περιελάμβανε (για την Ευρώπη) τους γεννηθέντες μεταξύ 1945-54, και ο όρος είχε ήδη καθιερωθεί πολύ πριν το 1964, όριο στο οποίο ξεχείλωσε πολύ αργότερα η έννοια «μπούμερ».
Νομίζω μάλιστα ότι περί το 2050 boomer θα θεωρούνται οι γεννημένοι ως το 2000 αν ευοδωθούν τα όνειρα παρανοϊκών πολιτικών και μεγιστάνων που επενδύουν 500 εκατομμύρια τον χρόνο σε εταιρείες υποσχόμενες πανάκριβα ελιξίρια και μαντζούνια για να ζήσουν ως τα 200 – ή και να γίνουν αθάνατοι.
Θα σταθώ σε δύο επιχειρήματα, που σχετίζονται: Κατά τον συγγραφέα, οι μπούμερ κατέστρεψαν την οικονομία της Ευρώπης επειδή αγόρασαν φθηνά τα σπίτια τους και τώρα είναι ακριβά. Ομως η άνοδος των τιμών των κατοικιών οφείλεται και στο ότι ο πληθυσμός της Γης έχει τριπλασιαστεί και το παγκόσμιο ΑΕΠ πεντήκοντα-πλασιαστεί μεταξύ 1965–2025. Η επιθυμία καλύτερης στέγασης και ασφαλέστερων επενδύσεων φέρνει στην Ευρώπη «χρυσούς επενδυτές» από παντού. Αν καταργηθούν οι «χρυσές βίζες» οι τιμές θα εξορθολογιστούν – όμως οι κληρονόμοι θα παραλάβουν μικρότερες περιουσίες, θα είναι έτσι φτωχότεροι. Ή όχι;
Στις ΗΠΑ, υποστηρίζει το περιοδικό, τα τρισεκατομμύρια δολάρια των συνταξιοδοτικών ταμείων χρηματοδοτούν venture capitals και funds, που δημιούργησαν τα αμερικανικά επιχειρηματικα μεγαθήρια, ενώ στην Ευρώπη των αναδιανεμητικών συστημάτων δεν μπορεί να γίνει τέτοια «αποδοτική» συσσώρευση κεφαλαίων.
Ομως οι επενδύσεις και αμοιβές τρισεκατομμυρίων πασίγνωστων παρανοϊκών που επενδύουν στην μακροζωία τους, στην ΤΝ, στην μετεμψύχωσή τους, στα κρυπτονομίσματά τους, στον αποικισμό του Αρη και ο πολλαπλασιαστικός των τρισεκατομμυρίων χρηματιστηριακός τζόγος, δημιουργούν γιγαντιαία δηλητηριώδη αεριώδη χρηματοπιστωτική φούσκα πάνω από τον πλανήτη. Οι τιμές των πάντων αυξάνονται όταν οι δισεκατομμυριούχοι κατεβάζουν προσεκτικά στη γη τον αέρα και τον κάνουν πραγματικό πλούτο.
Δηλαδή ο ξιπασμένος συντάκτης του άρθρου δεν ενδιαφέρεται να εξασφαλιστεί αξιοπρεπές ευ ζην για τους πολλούς –και κυρίως τη νέα γενιά– αλλά τα πάντα να διογκώνουν τη φούσκα ώσπου να κάνει «μπαμ» και να πάμε από ασφυξία όλοι μας, μπούμερ και μεταμπούμερ.