Η επικαιρότητα με παρέσυρε τις προηγούμενες μέρες και δεν έκανα ως όφειλα μια αναφορά για το παλικάρι που λεγόταν Μάριος Οικονόμου και που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 33 χρόνων. Όποιος γνώρισε τον Μάριο θα έχει να θυμάται το ήθος του, την υπέροχη φυσική συστολή του, το χιούμορ του.
Έχασε τη ζωή του εξαιτίας ενός τροχαίου δυστυχήματος: στην πολυήμερη νοσηλεία του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων όπου κατέληξε οι γιατροί προσπάθησαν να κάνουν ένα αληθινό θαύμα – δεν στάθηκε δυνατό.
Στην κηδεία του τον αποχαιρέτησαν πραγματικά όλα τα Γιάννενα: Χιλιάδες άνθρωποι θέλησαν να του δώσουν το τελευταίο αντίο, καθώς ο Μάριος είχε μόνο φίλους. Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς τις συλλυπητήριες ανακοινώσεις όχι μόνο των ελληνικών αλλά των ιταλικών ομάδων στις οποίες αγωνίστηκε για να κατανοήσει πόσο σπουδαία ήταν η εικόνα που είχαν όλοι για αυτό το παιδί που θυμίζω πως τίμησε και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος.
Όταν το τροχαίο δυστύχημα έγινε γνωστό, κανείς δεν ήθελε να πιστέψει πως θα προκύψει το μοιραίο. Αλλά η μοίρα είναι πραγματικά άδικη για κάποια σπάνια και ξεχωριστά παλικάρια όπως ήταν ο Μάριος. Ας είναι ελαφρύ το χώμα: όποιος τον γνώρισε δεν θα τον ξεχάσει ποτέ.
Πρόνοια
Ελπίζω να έχει υπάρξει πρόνοια να αγωνιστούν οι παίκτες της Εθνικής μας απόψε στην Σουηδία με ένα μαύρο περιβραχιόνιο: το περιμένω γιατί και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι παίκτες του διακρίνονται από την πρέπουσα ευαισθησία. Οταν μια ομάδα έχει ζήσει το σοκ που έζησε η Εθνική μας όταν έφυγε από τη ζωή αιφνιδιαστικά ο Τζορτζ Μπάλντοκ δεν μπορεί παρά να προσέχει τα πάντα.
Κατά τα άλλα θα δούμε το φιλικό της Εθνικής αλλά ας μη βιαστούμε να βγάλουμε και συμπεράσματα. Είναι τέλος σεζόν, ο Γιοβάνοβιτς θα θελήσει να δει παίκτες που δεν έχουν πάρει πολλές ευκαιρίες και οι Σουηδοί που ετοιμάζονται για το Μουντιάλ μου μοιάζει δεδομένο ότι θα το αντιμετωπίσουν πιο σοβαρά από τη δική μας ομάδα, που πάντως έχει δημιουργήσει μια παράξενη παράδοση με βάση την οποία είναι αρκετά σοβαρή στα φιλικά που γίνονται Ιούνιο μήνα!
Λανουά
Χθες έγραφα για την παραμονή του αρχιδιαιτητή Λανουά με τη συγκατάθεση όποιων δεν έκαναν άλλο από το να γκρινιάζουν όλο τον χρόνο για τους διαιτητές και τα πεπραγμένα τους και δεν βρήκα χώρο να σας ενημερώσω για μια ημερίδα με θέμα τη διαιτησία που θα γίνει στην Αθήνα από την UEFA – με προσωπική παρουσία του ευρωπαίου αρχιδιαιτητή Ρομπέρτο Ροσέτι.
Στην ημερίδα αυτή η πρόθεση του Ιταλού καθώς έμαθα είναι να ενημερώσει έλληνες δημοσιογράφους (κυρίως…) για το πώς λειτουργεί το VAR: προσοχή ο σκοπός δεν είναι μια ακόμα ενημέρωση που να αφορά κανονισμούς και αλλαγές σε αυτούς, αλλά την ίδια την αξιοποίησή του. Θα ακούσουμε επικοινωνίες διαιτητών και συζητήσεις με συναδέλφους τους στο VAR κι αν έχω καταλάβει καλά πρόθεση του Ροσέτι είναι να ακούσουμε και τις συζητήσεις διαιτητών για αποφάσεις που σημάδεψαν παιχνίδια ελληνικών ομάδων στις περσινές ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Το βρίσκω εξαιρετικό και θα ήταν ωραίο αν τολμούσε και ο Λανουά και οι συνεργάτες του να κάνουν κάτι ανάλογο για φάσεις που αφορούν το ελληνικό πρωτάθλημα που τελείωσε. Αλλά η διαφορά της UEFA με την ΕΠΟ είναι μια και μόνη: η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία αγαπάει τη διαφάνεια και κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να μη μένουν σκιές – χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν δέχεται ότι γίνονται και λάθη.
Ο Ροσέτι π.χ. θεωρεί όσα έγιναν στο περσινό Μπαρτσελόνα – Ολυμπιακός στο Τσάμπιονς Λιγκ από τους ελβετούς διαιτητές μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της διοργάνωσης. Αλλά δεν θα αποφύγει να το συζητήσει παριστάνοντας ότι δεν έγινε τίποτα.
Τελικοί
Για την UEFA πάντως αυτό τον καιρό δεν είναι πρόβλημα το πού πάει η διαιτησία αλλά το πού θα γίνουν οι επόμενοι τελικοί. Η Βουδαπέστη είναι πάρα πολύ όμορφη πόλη αλλά το αεροδρόμιό της είναι μικρό και ειδικά όποιος έφυγε Κυριακή καταταλαιπωρήθηκε. Η συνήθεια (κυρίως των Αγγλων) να ταξιδεύουν σε πόλεις που διοργανώνουν τελικούς χωρίς εισιτήρια για το ματς δημιουργούν συνθήκες χάους. Ετσι μόνο οι Τούρκοι και οι Γερμανοί κάνουν αιτήσεις ανάληψης τελικών. Αλλά η UEFA δεν θέλει οι τελικοί να διοργανώνονται στις ίδιες πόλεις: αλλιώς θα έκανε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ μόνιμα στο πολύ βολικό Γουέμπλεϊ…
Περίεργα
Περιττό να πω ότι ο Ιταλός στο πέρασμά του από δω θα λάβει γνώση και για τα πεπραγμένα του Λανουά, τις περίεργες επιλογές των ξένων διαιτητών, αλλά και τις παράξενες αξιολογήσεις του Γάλλου χάρη στις οποίες προκύπτουν οι πίνακες στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι έλληνες διαιτητές. Οι τελευταίοι σου δίνουν την εντύπωση ότι στην ΕΠΟ δεν υπάρχει ο Μάκης Γκαγκάτσης, που έρχεται από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αλλά άλλος…
Πλήθος
Στη Βουδαπέστη για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ υπήρχε πλήθος παλιών ποδοσφαιριστών – οι Ελληνες ήταν ελάχιστοι και το λέω γιατί συνάντησα μόνο τον Δημήτρη Παπαδόπουλο (που δουλεύει στην ΕΠΟ) και τον συμπαθέστατο Γιάννη Κοντοέ. Από εν ενεργεία παίκτες που αγωνίζονται στην Ελλάδα είδα μόνο δύο του ΠΑΟ: τον Τσέριν επίτιμο καλεσμένο του προέδρου της UEFA και συμπατριώτη του Αλεξάντερ Τσέφεριν και τον Ταμπόρδα, που αν μη τι άλλο αγαπάει πολύ το ποδόσφαιρο και όπως είπε δεν θα έχανε την ευκαιρία να δει από κοντά έναν τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ από τη στιγμή που βρίσκεται στην Ευρώπη.
Βέβαια αυτός που ήταν στα μέσα και στα έξω ήταν ο Ράφα Μπενίτεθ, τον οποίο όλοι μα όλοι ρωτούσαν τι πήγε να κάνει στην Ελλάδα και κυρίως γιατί έφυγε τόσο γρήγορα! Υπήρξε μάλιστα μια καταπληκτική στιγμή στο ξενοδοχείο όταν ο Φάμπιο Καπέλο παρόντος του Αρσέν Βενγκέρ ρώτησε τον Ισπανό γιατί πήγε στην Αθήνα και ο Βενγκέρ απάντησε πως το ‘χει κάνει κι αυτός! Όντως είχε έρθει και είχε συζητήσει με τον Ολυμπιακό το 1995. Και πρέπει να πέρασε καλά εδώ γιατί δεν το ξέχασε. Ο Μπενίτεθ ήταν πάντως «σφίγγα». Για να πάρει την αποζημίωση που περιμένει δεν πρέπει να μιλήσει σε δημοσιογράφους. Και καλού κακού ο άνθρωπος δεν μιλούσε ούτε σε συναδέλφους του…