Το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό τουρνουά που έγινε ποτέ, με 48 ομάδες, σε τρεις διαφορετικές χώρες, επί 39 ημέρες, συνοδεύεται από τεράστιες προσδοκίες, αλλά και επιφυλάξεις.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου δεν ήταν έτσι κι αλλιώς ποτέ μια απλώς ποδοσφαιρική υπόθεση.
Το γεγονός ότι έχουν γραφτεί βιβλία για την ιστορία του και τις συνέπειές του -κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές- το αποδεικνύει. Δικτατορίες που το εκμεταλλεύτηκαν, κράτη που επεδίωξαν την εθνική «ανάταση», οικονομίες που ήλπισαν στην αναγέννηση ή που έφτασαν πιο γρήγορα στην καταστροφή.
Το Μουντιάλ ήταν πάντα μια γιορτή, ένα άγραφο κάθε φορά, καινούργιο μυθιστόρημα που περίμενε το τελευταίο σφύριγμα για να αναδείξει τους ήρωές του, καμιά φορά τραγικούς, έστω και αν ακόμα κι έτσι έγιναν μετά πρωταγωνιστές σε διαφημιστικά σποτ σε παγκόσμια προβολή.
Σε εποχές που οι μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες, ειδικά στην Ευρώπη, θυμίζουν πολυεθνικές εταιρείες, με τα αποδυτήρια να φέρνουν στον νου τη Βαβυλωνία, πολλοί είναι αυτοί που περιμένουν την εθνική φανέλα που ακόμη δεν φέρει επάνω της το όνομα μιας εταιρείας για να ταυτιστούν μαζί της, να νιώσουν ότι κάπου ανήκουν, να βεβαιωθούν ότι ο πατριωτισμός τους δεν είναι ένα κατάλοιπο άλλης εποχής.
Το φετινό Μουντιάλ ποντάρει σε όλα τα παραπάνω, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι ακόμα και τα πιο αγνά φίλαθλα αισθήματα, ή ίσως ακριβώς αυτά, αποτελούν την καλύτερη βάση για επικερδείς εμπορικές δραστηριότητες. Θα είναι το μεγαλύτερο, ακριβότερο και πιο μακροχρόνιο Μουντιάλ της Ιστορίας.
Κάποιοι θα χρειαστεί να γκουγκλάρουν για να δουν από ποια γωνιά του πλανήτη έρχεται ο επόμενος αντίπαλος. (Αλήθεια, πόσοι μπορούν χωρίς βοήθεια να τοποθετήσουν πάνω στον παγκόσμιο χάρτη το Κουρασάο;).
Κάποιοι θα ξοδέψουν αποταμιεύσεις ετών για να μπορέσουν να ταξιδέψουν σε κάποιον ή κάποιους προορισμούς της αμερικανικής ηπείρου, από τον Καναδά και τις ΗΠΑ μέχρι το Μεξικό. Κάποιοι θα ξενυχτήσουν ή θα πάρουν ρεπό από τη δουλειά για να μην χάσουν το κρίσιμο παιχνίδι.
Κάποιοι θα δυσανασχετήσουν ίσως με τα καμώματα πολιτικών, με πρώτο και καλύτερο τον Τραμπ, που θα αναζητούν αφορμές για να μοιραστούν στιγμές δόξας δίπλα σε ιδρωμένες φανέλες.
Κάποιοι θα σχολιάσουν τον γιγαντισμό, την εμπορευματοποίηση, την υπερβολική χρήση της νέας τεχνολογίας, την επικράτηση της τακτικής σε βάρος της «μαγείας» και της «τέχνης».
Όμως όλοι, ακόμα και εκείνοι που βρίσκονται στα χαρακώματα ή στα χαλάσματα μιας βομβαρδισμένης πόλης, θα μαθαίνουν νέα του.
Γιατί αυτό είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Πηγή: Deutche Welle
Το άρθρο DW: Μουντιάλ 2026 – H διοργάνωση των υπερβολών εμφανίστηκε πρώτα στο Cyprus Times.