Σε μια εποχή όπου η ταυτότητα δεν χωρά εύκολα σε έναν τόπο, μία γλώσσα ή μία γενιά, το Δίκτυο Πνευματικής Τροφής Ελληνίδων – Food For Thought Network (FFTN) απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι οι ιστορίες των γυναικών της Διασποράς δεν είναι απλώς προσωπικές αφηγήσεις. Είναι ζωντανά κομμάτια μιας συλλογικής μνήμης που συνεχίζει να αναπνέει, να μεταμορφώνεται και να ξαναγράφει τον Ελληνισμό στον 21ο αιώνα.
Στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 25 χρόνια δράσης του, το FFTN, σε συνεργασία με τον Ελληνοαυστραλιανό Πολιτιστικό Σύνδεσμο, παρουσίασε την ανοικτή διαδικτυακή εκδήλωση «Voices in Many Lands: Greek Women Authors and the Reimagining of Hellenism», φέρνοντας κοντά συμμετέχοντες από την Αυστραλία, την Ελλάδα, τις ΗΠΑ και άλλες γωνιές του κόσμου.
Η εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμούς από την ιδρύτρια του FFTN, Βαρβάρα Αθανασίου-Ιωάννου ΑΜ, και την πρόεδρο του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου, Cathy Alexopoulos, ενώ στο επίκεντρο βρέθηκε η συζήτηση ανάμεσα στη βραβευμένη συγγραφέα Emily Tsokοs-Purtill και τη Marilyn Tsolakis, πρώην Head of English στο Methodist Ladies’ College και συν-συγγραφέα του βιβλίου «Castellorizo, My Odyssey». Τη συζήτηση συντόνισε η πολιτιστική ιστορικός και μεταφράστρια Dr Konstandina Dounis.
Αφορμή της βραδιάς ήταν το πρώτο μυθιστόρημα της Emily Tsokοs-Purtill, «Matia», για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα στα Western Australian Premier’s Book Awards 2025. Μέσα από τέσσερις γενιές Ελληνίδων και μια αφήγηση που εκτείνεται σε βάθος 125 χρόνων, το βιβλίο ανοίγει έναν βαθύ διάλογο για την οικογένεια, τη μετανάστευση, τη γυναικεία αντοχή, την παράδοση, τη σιωπή και την ανάγκη να ακουστούν ιστορίες που για χρόνια παρέμεναν ανείπωτες, κρυμμένες πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες και στόματα.
Η ίδια η συγγραφέας μίλησε για τα ερωτήματα που την ενέπνευσαν για τη συγγραφή του βιβλίου: πώς διατηρείται η πολιτιστική ταυτότητα από γενιά σε γενιά; Τι σημαίνει να παραμένεις δεμένος με την κληρονομιά σου μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει; Και πώς μπορεί η μυθοπλασία να φωτίσει αλήθειες που η πραγματική ζωή συχνά φοβάται να ονομάσει;
Μέσα από χαρακτήρες όπως η Sia, η Athena, η Koula και η Clara, το «Matia» εξερευνά τη λεπτή, συχνά επώδυνη, γραμμή ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Κάποιες γυναίκες αντιστέκονται, κάποιες προσαρμόζονται, κάποιες κουβαλούν σιωπηλά βάρη που δεν διάλεξαν. Η συζήτηση άγγιξε θέματα όπως οι πατριαρχικές δομές, η ενδοοικογενειακή βία, το διαγενεακό τραύμα και οι αόρατες αντοχές των γυναικών που κράτησαν οικογένειες, γλώσσες και μνήμες όρθιες.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρέμβαση της Βαρβάρας Αθανασίου-Ιωάννου ΑΜ, της γυναίκας που πριν από 25 χρόνια οραματίστηκε έναν χώρο όπου οι Ελληνίδες και οι φίλες τους θα μπορούσαν να συναντηθούν, να μιλήσουν, να στηριχθούν και να ηγηθούν.
«Το FFTN δεν έχει αμειβόμενο προσωπικό. Όλα όσα πετύχαμε το τελευταίο τέταρτο του αιώνα έγιναν χάρη στο πάθος, τη γενναιοδωρία και τις ηράκλειες προσπάθειες των εθελοντών», ανέφερε χαρακτηριστικά, ευχαριστώντας παλαιά και σημερινά μέλη των επιτροπών, χορηγούς, ομιλητές, συμμετέχοντες, υποστηρικτές, μέσα ενημέρωσης, οικογένεια και φίλους.
Τα λόγια της θύμισαν ότι πίσω από κάθε μεγάλο κοινοτικό έργο υπάρχουν άνθρωποι που καταθέτουν χρόνο, ψυχή και κόπο, μακριά από τους προβολείς. Από την ίδρυσή του, το FFTN εξελίχθηκε από έναν χώρο στήριξης και ενδυνάμωσης γυναικών ελληνικής καταγωγής και των φίλων τους σε μια παγκόσμια κοινότητα διαλόγου, ηγεσίας και δια βίου μάθησης.
Στα 25 χρόνια πορείας του έχει διοργανώσει περισσότερες από 160 εκδηλώσεις, έχει δημιουργήσει το Philosophy Café, έχει εκδώσει το «Her Voice: Greek Women and Their Friends» και έχει ιδρύσει το Greek Women and Friends Global Forum, έναν ψηφιακό χώρο ανταλλαγής ιδεών και διαλόγου, που κατά την περίοδο της πανδημίας έγινε πολύτιμη γέφυρα επικοινωνίας, στήριξης και mentoring.
Από αυτή τη διαδρομή γεννήθηκε και κάτι που πολλοί θεωρούσαν αδύνατο: το πρώτο Global Women and Hellenism Conference στα Ιωάννινα, τον Σεπτέμβριο του 2024, με περίπου 200 συμμετέχοντες και 44 ομιλητές από όλο τον κόσμο.
Η εκδήλωση «Voices in Many Lands» δεν ήταν απλώς μια λογοτεχνική συζήτηση. Ήταν μια υπενθύμιση ότι ο Ελληνισμός δεν ζει μόνο σε χάρτες, επετείους και επίσημες τελετές. Ανασαίνει στη γλώσσα της γιαγιάς, στις ιστορίες της μητέρας, στις σιωπές των γυναικών, στα βιβλία που γράφονται από τις εγγονές τους, στις κοινότητες που επιμένουν να συναντιούνται.
Και, πάνω απ’ όλα, επιβεβαίωσε ότι οι φωνές των Ελληνίδων, όπου κι αν βρίσκονται στον κόσμο, δεν βρίσκονται στο περιθώριο. Είναι κεντρικές στην ιστορία του Ελληνισμού που συνεχίζει να γράφεται.
The post Οι φωνές των Ελληνίδων δεν μένουν στο περιθώριο appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.