Όσο οι μέρες περνούν και φτάνουμε όλο και πιο κοντά στη σέντρα του Μουντιάλ, τόσο περισσότερο πονάει που δεν θα είναι εκεί η Εθνική μας ομάδα. Όταν μάλιστα βλέπεις και χώρες όπως το Κουρασάο και η Αϊτή να είναι εκεί, έστω κι αν προέρχονται από άλλη ήπειρο, απογοητεύεσαι ακόμα περισσότερο. Εχασε μεγάλη ευκαιρία η Ελλάδα για να βρεθεί σε αυτή τη διευρυμένη διοργάνωση.
Είτε από το Nations League είτε από τα προκριματικά. Αυτά βέβαια συνέβησαν αρκετό καιρό πριν και δεν έχει νόημα να τα επαναφέρουμε πλέον, αρκεί να έγιναν μάθημα για την ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ώστε να παρουσιαστεί πιο έτοιμη και σοβαρή στο επόμενο Nations League κόντρα σε μεγαθήρια και αργότερα στα προκριματικά του Euro.
Η εικόνα απέναντι στην U21 (έστω κι αν κάποιοι από τους μικρούς έχουν ήδη παραστάσεις και μεγάλη χρηματιστηριακή αξία) της Ιταλίας ήταν κάκιστη για την Εθνική, αλλά δεν μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα σε παιχνίδι με τόσες αλλαγές.
Θα έπρεπε να δείξουν κάτι καλύτερο όσοι έπαιξαν και να μην έχει διασωθεί μόνο ο Τζόλης, ωστόσο έχουν δικαιολογία τις πολλές δοκιμές σε πρόσωπα και σχήματα από τον Γιοβάνοβιτς. Όταν έρθει η ώρα για τα επίσημα παιχνίδια τον προσεχή Σεπτέμβριο η ομάδα οφείλει να είναι έτοιμη.
Όχι για να βγει πρώτη στο Nations League. Με Γερμανία, Ολλανδία αλλά και τη Σερβία, αυτό μοιάζει μάλλον ανέφικτο. Πρέπει όμως η ομάδα να είναι ανταγωνιστική και να χτίσει αυτοπεποίθηση ενόψει των προκριματικών του Euro.
Μπορεί ακόμη να μη γνωρίζουμε τους αντιπάλους σε αυτή τη διαδικασία, αλλά όποιοι κι αν είναι, δεν χωρά άλλη αποτυχία. Η Εθνική πρέπει να επιστρέψει στις μεγάλες διοργανώσεις και να εκμεταλλευτεί αυτή την εξαιρετική φουρνιά ποδοσφαιριστών που πράγματι διαθέτει.
Ήδη έχουμε πάρει κάποια δείγματα για το τι μπορούν να κάνουν αυτά τα παιδιά στην καλή τους μέρα με το εθνόσημο. Είναι κρίμα να χάνονται οι ευκαιρίες και να μένουμε μακριά από τα κορυφαία ραντεβού, όταν μάλιστα έχουμε τις δυνατότητες για κάτι πολύ καλύτερο. Ας ελπίσουμε ότι από τον Σεπτέμβριο θα δούμε μία άλλη Εθνική που θα μας κάνει και πάλι χαρούμενους.