Η προηγούμενη εβδομάδα είχε κλείσει με δύο εκκρεμότητες που αφορούσαν τον προπονητή του ΠΑΟΚ στο ποδόσφαιρο και τον προπονητή του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ. Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ είχε αποφασίσει καιρό τώρα να χωρίσει με τον Ραζβάν Λουτσέσκου, και η ΚΑΕ ΠΑΟ οδηγήθηκε στην απόφαση απομάκρυνσης του Εργκίν Αταμάν μετά τον τρόπο που ολοκληρώθηκε η σεζόν.
Εκκρεμότητες δεν υπάρχουν πια: ο ΠΑΟΚ διάλεξε τον φέρελπί Ιταλό Αλέσιο Λίσι, που από το 2012 δουλεύει στην Ισπανία, και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αποφάσισε να δώσει τα κλειδιά στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Κατά κάποιον τρόπο από τις επιλογές αυτές φάνηκε ότι στον ΠΑΟΚ δεν ήθελαν ένα δεύτερο Λουτσέσκου και ότι στον ΠΑΟ δεν ήθελαν μια άλλη περίπτωση Αταμάν.
Συσκέψεις
Οταν ο Ανδρέας Παπαμιμίκος, μεταφέροντας τη θέση του ίδιου του Ιβάν Σαββίδη, είχε μιλήσει στα τέλη Απριλίου για την ανάγκη ενός νέου μοντέλου διοίκησης, μιλούσε σοβαρά. Ακόμα και η επιλογή του Λίσι είναι αποτέλεσμα ενός νέου τρόπου διοίκησης.
Υποτίθεται ότι ο Ιταλός είναι επιλογή του νέου τεχνικού διευθυντή Λέο Μάτος: δεν είναι ακριβές. Την προηγούμενη εβδομάδα υπήρξαν μια σειρά από συσκέψεις. Οι συμμετέχοντες αποφάσισαν ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να πάει σε έναν νέο προπονητή από την Ιβηρική Χερσόνησο.
Οσοι πήραν μέρος στις συζητήσεις αυτές (σίγουρα ο Μάτος, ο Βιεϊρίνια, ο Παπαμιμίκος, ίσως κι άλλοι) συμφώνησαν ότι ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται κάποιον που να έχει γνώμη για όλα, αλλά κάποιον που να συνεργάζεται με διοικήσεις: στην Ισπανία αυτό συμβαίνει κατά κόρον και εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που μαστίζει και παραδοσιακά μεγάλους συλλόγους. Οι προπονητές δεν μπορεί να έχουν απαιτήσεις αλλά πρέπει να αξιοποιούν το υλικό: ο Λίσι, που έχει περάσει κατά βάση από ομάδες που δεν είχαν πολυτέλειες, αυτό κυρίως λέγεται ότι ξέρει να κάνει.
Ο ΠΑΟΚ έχει αρκετούς μικρούς που πρέπει να αξιοποιηθούν (Χατσίδης, Μύθου κ.τ.λ.) και πρέπει να βάλει και κάποια στοιχήματα μεταγραφικά: ο Λουτσέσκου αυτά ειδικά δεν τα αγαπούσε πολύ κι εμπιστευόταν λίγους και απολύτως δικούς του ανθρώπους.
Βρίσκω λογικό αφού αποφάσισαν να τον αντικαταστήσουν, να πάνε σε μια λύση ολότελα διαφορετική, αλλιώς η αλλαγή δεν θα είχε και μεγάλο νόημα – άσε που είναι αντικειμενικά δύσκολο να αντικαταστήσεις τον Λουτσέσκου με έναν άλλο που πρέπει να γίνει απόλυτο αφεντικό. Ποιο είναι το πρόβλημα; Οτι είναι δύσκολο να πείσεις τους οπαδούς και για την ανάγκη ενός νέου μοντέλου και για την πιθανότητα ο Λίσι να είναι η λύση.
Ανακοίνωση
Αυτό που λέω δεν είναι θεωρητικό: μετά την είδηση της πρόσληψης του Ιταλού υπήρξε ανακοίνωση οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ με την οποία κατηγορούν τη διοίκηση για έλλειψη οράματος. Εντάξει, τα μέλη του Συνδέσμου Φίλων του ΠΑΟΚ από τον Εύοσμο δεν είναι τα πιο πολλά που έχει σύνδεσμος οπαδών στην Ελλάδα, αλλά η ανακοίνωση δεν απηχεί μόνο τις δικές τους αντιλήψεις. Γενικά υπήρξε μια παγωμάρα.
Και γιατί μοιάζει η διοίκηση του ΠΑΟΚ να έχει πάρει μια απόφαση χωρίς να λαμβάνει καθόλου υπόψη τους οπαδούς και τα κριτήριά τους. Θέλω να πως ότι αν ο οπαδός ζητά πάντα έναν μεγάλο προπονητή, με όνομα, βιογραφικό και φήμη, ο Λίσι δεν είναι ακριβώς αυτό που ο οπαδός φαντάζεται. Το ότι για τη διοίκηση του ΠΑΟΚ αυτό δεν είναι κριτήριο επιλογής προπονητή είναι ενδιαφέρον.
Κριτήριο
Αντίθετα το κριτήριο επιλογής του Ομπράντοβιτς έχει να κάνει κυρίως με αυτό. Στον κόσμο του ΠΑΟ η ανακοίνωση επιστροφής του Ομπράντοβιτς δημιούργησε ενθουσιασμό: οι σύνδεσμοι οπαδών θέλουν μάλιστα να οργανώσουν και υποδοχή του Ομπράντοβιτς, πράγμα που έχει μια πλάκα, διότι ο Ζέλικο στην Αθήνα είναι τρεις μέρες τώρα – για το τελετουργικό της υποδοχής πρέπει να φύγει και να ξαναγυρίσει.
Ο ενθουσιασμός για τον Ομπράντοβιτς έχει να κάνει προφανώς με το γεγονός ότι στο πρώτο του πέρασμα ο ΠΑΟ γνώρισε μεγάλες στιγμές (το τμήμα μπάσκετ έσωσε το κύρος του συλλόγου που στο ποδόσφαιρο είχε τότε χρόνια προβλήματα…) αλλά και με το ότι ο Σέρβος είναι η περίπτωση του προπονητή που ο Ελληνας καταλαβαίνει και αποδέχεται ως σπουδαίο. Εχει ευρωπαϊκούς τίτλους, έχει τη φήμη του σκληρού, δημιουργεί τη βεβαιότητα ότι έρχεται με απαιτήσεις κι έχει μεγάλο βιογραφικό.
Κυρίως δεν προκαλεί απορίες για την επιλογή του και δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί ως μυστήριο. Ο Γιαννακόπουλος ήταν κατά κάποιον τρόπο υποχρεωμένος να πάρει τον Ομπράντοβιτς: για τους οπαδούς πρώτα από όλα.
Επιλογές
Τα σπορ δεν είναι ίδια. Αλλες είναι οι ανάγκες μιας ποδοσφαιρικής ομάδας κι άλλες μιας ομάδας μπάσκετ. Αλλος είναι ο σκληρός ανταγωνισμός στο ποδόσφαιρο σε επίπεδο πρωταθλήματος κι άλλο ο ανύπαρκτος ανταγωνισμός στο μπάσκετ, όπου πάλι του χρόνου στον τελικό θα παίξουν ο ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός πλην συγκλονιστικού απρόοπτου.
Αλλο είναι η ανάγκη του ΠΑΟΚ να μπει στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ κάνοντας προκρίσεις καλοκαιριάτικα κι άλλο η εξασφαλισμένη θέση στην Ευρωλίγκα που έχει ο ΠΑΟ του μπάσκετ. Ωστόσο θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα διότι αυτές οι επιλογές είναι ολότελα διαφορετικές ως προς το εξής: ο ΠΑΟΚ έκανε μια επιλογή χωρίς να λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τους οπαδούς. Ο ΠΑΟ μια που έχει να κάνει κυρίως με αυτούς και την αντίληψή τους για το τι είναι το μπάσκετ, η ομάδα του ΠΑΟ, ο ρόλος του προπονητή κ.τ.λ.
Νίστρουπ
Χθες είχαμε και την παρουσίαση του νέου προπονητή του ΠΑΟ στο ποδόσφαιρο: ο Δανός Νίστρουπ παρουσιάστηκε στους δημοσιογράφους και είπε αυτά που λένε οι προπονητές όταν παρουσιάζονται στους δημοσιογράφους
. Η μόνη δήλωσή του που με εντυπωσίασε έχει να κάνει με το πώς παρουσίασε ο ίδιος τον εαυτό πριν καν αρχίσουν οι κατά τα άλλα συνηθισμένες ερωτήσεις που αφορούν συστήματα, μεταγραφές, συνεργάτες κ.λπ. «Βλέπω τον εαυτό μου ως τον καλύτερο προπονητή που θα μπορούσε να έχει ο Παναθηναϊκός» είπε ο Δανός.
Το πράγμα μου θύμισε μια παλιά δήλωση του Νίκου Αναστόπουλου που δουλεύοντας στον ΟΦΗ είχε πει ότι κάνει την καλύτερη δουλειά που θα μπορούσε να κάνει προπονητής. Του είπα ότι αυτά είναι καλό να τα λένε οι άλλοι. Μου είπε πως αν δεν τα πει αυτός για τον εαυτό του, δεν θα τα πει κανένας. Δύσκολα θα βρεθούν με τον Νίστρουπ και θα κάνουν παρέα. Αλλά ίσως συμφωνούσαν σε πολλά…