Η Ευρώπη δεν αντέχει άλλη μια χαμένη χρονιά

Τον περασμένο Οκτώβριο, ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν βρέθηκε στην Κοπεγχάγη δίπλα στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τον πολωνό πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ, την πρωθυπουργό της Δανίας Μέτε Φρεντέρικσεν και στελέχη από 28 από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Ευρώπης. Ηταν εκεί για τη Σύνοδο Κορυφής Ανταγωνιστικότητας της Κοπεγχάγης, ο σκοπός της οποίας ήταν απλός: να συζητήσουν πώς η Ευρώπη μπορεί να παραμείνει ανταγωνιστική σε μια ολοένα και πιο αδίστακτη παγκόσμια οικονομία.

Συνοψίζοντας την πρόκληση, ο Μακρόν την έθεσε σωστά: «Ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε. Είναι καλά εδραιωμένο στην έκθεση Λέτα, στην έκθεση Ντράγκι και ούτω καθεξής. Τώρα το ερώτημα είναι πώς θα το πετύχουμε… Είναι ένα ζήτημα ημερών και εβδομάδων. Θέλω να επιμείνω σε αυτό, επειδή για μένα το τέλος του τρέχοντος έτους είναι παράλογα κρίσιμο για την υλοποίηση αυτής της ατζέντας».

Ο Μακρόν είχε δίκιο και η παρατήρησή του παραμένει αληθινή σήμερα. Η Ευρώπη ξέρει τι να κάνει. Ενα χρόνο πριν από τη σύνοδο κορυφής, ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι είχε επίσης απευθύνει μια έντονη προειδοποίηση για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Μεταξύ πολλών σημαντικών ευρημάτων στην έκθεσή του επί του θέματος ήταν το συμπέρασμά του ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει ετήσιο επενδυτικό κενό περίπου 800 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Από τότε, η πίεση στην Ευρώπη έχει μόνο ενταθεί. Ο αμερικανικός προστατευτισμός αυξάνεται. Ο κινεζικός ανταγωνισμός εντείνεται. Οι απειλές για την ασφάλεια πλησιάζουν όλο και περισσότερο στην καθημερινή ευρωπαϊκή ζωή. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη συνεχίζει να επιβαρύνεται με αργές διαδικασίες έγκρισης, κατακερματισμένη ρύθμιση και εμπόδια εντός της ενιαίας αγοράς της.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει να κωλυσιεργεί. Το χάσμα μεταξύ πολιτικής φιλοδοξίας και πολιτικής μεταρρύθμισης παραμένει υπερβολικά μεγάλο. Ακόμα και όπου έχει σημειωθεί πρόοδος, οι προκλήσεις παραμένουν.

Η Ευρώπη δεν υποφέρει από έλλειψη εκθέσεων ή στρατηγικών. Υποφέρει από αδύναμη εκτέλεση. Το πιο σημαντικό καθήκον είναι σαφές: Η Ευρώπη πρέπει επιτέλους να ολοκληρώσει και να ενισχύσει την ενιαία αγορά της.

Οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να είναι έτοιμες να συνεισφέρουν. Τώρα σηματοδοτούν μια ισχυρότερη προθυμία να αυξήσουν την οικονομική τους συμμετοχή στην Ευρώπη.

Αυτή η μετατόπιση έχει σημασία. Δείχνει ότι οι εταιρείες θέλουν να επενδύσουν πιο κοντά στην έδρα τους όταν οι συνθήκες είναι σταθερές και προβλέψιμες και επιβεβαιώνει ότι η Ευρώπη έχει μια μοναδική ευκαιρία να προσελκύσει επενδύσεις που διαφορετικά θα μπορούσαν να κατευθυνθούν αλλού. Η Ευρώπη θα πρέπει να είναι έτοιμη με ανοιχτές αγκάλες.

Οι επιχειρήσεις είναι έτοιμες να βοηθήσουν στην οικοδόμηση μιας ισχυρότερης Ευρώπης που μπορεί να αντέξει τις εξωτερικές πιέσεις και να εξασφαλίσει μελλοντική ευημερία. Αλλά οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να ανταποκριθούν σε αυτή τη δέσμευση με πολιτικό θάρρος και ταχύτητα. Γνωρίζουμε ήδη τι πρέπει να γίνει.

Ο Λαρς Σανταλ Σόρενσεν είναι διευθύνων σύμβουλος

της Dansk Industri