Τον διακεκριμένο ομογενή επιχειρηματία της Μελβούρνης, Ανδρέα Ανδριανόπουλο, τίμησε η πετρελαϊκή εταιρεία BP, απονέμοντάς του βραβείο για το σύνολο της προσφοράς και των επιτευγμάτων της ζωής του, καθώς και για την αδιάλειπτη συνεργασία του με την εταιρεία που ξεπερνά πλέον τα πενήντα χρόνια, σε μια ιδιαίτερα συγκινητική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο.
Η βράβευση αποτελεί την κορυφαία αναγνώριση μιας μοναδικής επιχειρηματικής διαδρομής, που ξεκίνησε το 1970, όταν ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος εγκαινίασε το πρώτο πρατήριο καυσίμων της BP στοCollingwood της Μελβούρνης. Από εκείνη τη στιγμή, μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους συνεργάτες της BP στην Αυστραλία, με την οικογένεια Ανδριανόπουλου να κατέχει και να διαχειρίζεται σήμερα 55 πρατήρια καυσίμων με το σήμα της BP στην πολιτεία της Βικτώριας.
Σε μήνυμά της, η BP εξήρε το όραμα, την ακεραιότητα και την αφοσίωση του Ανδρέα Ανδριανόπουλου προς τους πελάτες και τους συνεργάτες του, επισημαίνοντας ότι αποτέλεσε επί δεκαετίες πρότυπο για τον επιχειρηματικό κόσμο. «Ο Ανδρέας και η οικογένειά του αποτελούν ένα λαμπρό παράδειγμα του τι μπορεί να επιτύχει ένας μετανάστης στην Αυστραλία», ανέφερε χαρακτηριστικά η εταιρεία, εκφράζοντας την υπερηφάνειά της για τη συνεργασία που διατηρεί μαζί του επί περισσότερο από μισό αιώνα.
Η διάκριση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά σημαντικών αναγνωρίσεων που έχει λάβει ο ομογενής επιχειρηματίας. Το 2020 τιμήθηκε με τον τίτλο του Μέλους του Τάγματος της Αυστραλίας (Member of the Order of Australia – AM) για τη σημαντική προσφορά του στην επιχειρηματικότητα και τη φιλανθρωπία.
Ωστόσο, για την ελληνική παροικία της Αυστραλίας, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος δεν είναι γνωστός μόνο για την επιχειρηματική του επιτυχία, αλλά κυρίως για τη διαχρονική και αθόρυβη προσφορά του στον Ελληνισμό.
Η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης τον τίμησε δημόσια. O πρόεδρος της Κοινότητας, Βασίλης Παπαστεργιάδης, έκανε λόγο για σημαντική δωρεά της οικογένειας Ανδριανόπουλου για την αποκατάσταση του ναού, χαρακτηρίζοντάς την διαχρονικό ευεργέτη της Ελληνικής Κοινότητας.
«Η οικογένεια Ανδριανόπουλου υπήρξε ευεργέτης της Ελληνικής Κοινότητας για πολλά χρόνια, στηρίζοντας γενναιόδωρα πλήθος πρωτοβουλιών της. Η προσφορά τους αποτελεί παράδειγμα κοινωνικής ευθύνης και αγάπης για την ομογένεια», είχε τονίσει ο κ. Παπαστεργιάδης, απονέμοντας τιμητική πλακέτα στον Ανδρέα Ανδριανόπουλο, στον γιο του Κρις, στη σύζυγό του Νίκη και στο μέλος της οικογένειας Κον Ξηντάρα.
Ανάλογη ήταν και η αποτίμηση του ομότιμου καθηγητή και ιστορικού της ομογένειας, Αναστάσιου Τάμη, ο οποίος χαρακτήρισε τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο «έναν από τους σημαντικότερους χορηγούς του Ελληνισμού της Αυστραλίας», επισημαίνοντας ότι η οικονομική και ηθική του στήριξη προς την παροικία υπήρξε ανεκτίμητη.
Ο καθηγητής Τάμης υπενθύμισε ότι ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος έφυγε μικρό παιδί από την Αρκαδία αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον στην Αυστραλία. Με σκληρή δουλειά, επιμονή και διορατικότητα δημιούργησε μια επιχειρηματική αυτοκρατορία, χωρίς ποτέ να αποκοπεί από τις ελληνικές του ρίζες και χωρίς να πάψει να στηρίζει έμπρακτα την πατρίδα και την ομογένεια.
Η πρόσφατη τιμητική διάκριση από την BP στο Λονδίνο δεν αποτελεί απλώς μια επιβράβευση μιας μακρόχρονης επιχειρηματικής συνεργασίας. Αποτελεί αναγνώριση μιας ζωής αφιερωμένης στην εργασία, στην καινοτομία, στην οικογένεια, αλλά και στην προσφορά προς την κοινωνία.
Για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος παραμένει ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα της γενιάς των μεταναστών που ξεκίνησαν από το μηδέν, κατέκτησαν την κορυφή με τις δικές τους δυνάμεις και, όταν τα κατάφεραν, δεν ξέχασαν ποτέ να επιστρέψουν στην κοινότητα ένα σημαντικό μέρος της επιτυχίας τους. Η πρόσφατη βράβευσή του από έναν από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς ομίλους του κόσμου αποτελεί μια ακόμη επιβεβαίωση ότι η συνέπεια, η εργατικότητα και η προσφορά αναγνωρίζονται διαχρονικά, τόσο στον επιχειρηματικό κόσμο όσο και στην κοινωνία.
Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, πως το 2023 στο Κυβερνείο της Βικτωρίας, στη Μελβούρνη, έλαβε βασιλική διάκριση.
Οι χορηγίες του και η ηθική και υλική προσφορά του συνετέλεσαν να δημιουργηθεί νέα γνώση, να προωθηθεί η έρευνα, να υλοποιηθούν προγράμματα μάθησης, να τυπωθούν βιβλία, να εξωραϊστούν ναοί και κτήρια των Ελλήνων Ορθοδόξων, να περιφρουρηθεί η ασφάλεια των κοινοτικών κτηρίων.
Τα επιτεύγματά του και η προσφορά του Ανδρέα Ανδριανόπουλου αναγνωρίζονται από όλους.
Η BP, για παράδειγμα, στο συγχαρητήριο μήνυμά της αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Ο Ανδρέας λειτουργεί με όραμα, εντιμότητα και αφοσίωση. Ο ίδιος και η οικογένειά του αποτελούν ξεχωριστά παραδείγματα για τον κλάδο μας αλλά και υπενθύμιση προς όλους για το τι μπορεί να πετύχει κανείς στην Αυστραλία. Συνεργαζόμαστε μαζί του πάνω από 50 χρόνια στην διεύθυνση 55 πρατηρίων».
«Πρωτοπόρο» χαρακτηρίζει το ΔΣ της AACS τον ομογενή επιχειρηματία για την δράση του στην λιανική διάθεση καυσίμων (και όχι μόνο) και μόνο τυχαίο δεν είναι που έχει γίνει μέλος του AACS Hall of Fame. Μια διάκριση που δόθηκε σε ελάχιστους.
O Nicholas Kirke, συνιδρυτής και διευθυντής του Recruitment Centre Philippines γράφει μεταξύ άλλων:
«Είναι γενναιόδωρος και καλός. Έφτιαξε μια αυτοκρατορία, έκανε έναν επιχειρηματικό κολοσσό αλλά έδωσε και σε πολλούς πολλά και βοήθησε αυτούς που τον στήριξαν να γίνει εκατομμυριούχος».
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος γεννήθηκε στο Πικέρνι της Αρκαδίας και έφτασε στην Αυστραλία στις 9 Σεπτεμβρίου του 1955.
Η επιχειρηματική του καταξίωση αναμφισβήτητα εντυπωσιάζει. Εργάστηκε σκληρά, επένδυσε σε πρατήρια βενζίνης, και μετά σε αλυσίδα πρατηρίων και αργότερα σε μεγάλους σταθμούς πρατηρίων και τελικά σε Κέντρα και Υπεραγορές με δεκάδες καταστήματα να πλαισιώνουν τα πρατήριά του. Κύριες δεξιότητες και αρετές του υπήρξαν ο τρόπος της προσέγγισης, η κοινωνική φιλικότητά του, η γενναιοδωρία του και η ικανότητά του να αποφεύγει, όταν μπορούσε, να προκαλέσει αντίδραση και ανταγωνισμό.
Στον δρόμος προς την επιτυχία δεν ξέχασε ποτέ την καταγωγή του. Στήριξε οικονομικά πολλές πρωτοβουλίες της ομογένειας και της ευρύτερης αυστραλιανής κοινωνίας.
Μετά τον θάνατό της λατρευτής του συζύγου Σοφίας, από καρκίνιο, η εταιρία του διέθεσε μεγάλο ποσό στο McGraith Foundation και στη συνέχεια ανανέωσε την συμφωνία με το ίδιο ίδρυμα και για το ίδιο ποσόν.
Ταπεινός ο ίδιος, συχνά μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά βοηθάει όπου μπορεί και έχει ενισχύει το Salvation Army και World Vision,
Έχει ενισχύει και έχει τιμηθεί από πολλούς οργανισμούς και φορείς όπως οι εξής:
The Cancer Council of Victoria, Children’s Cancer Institute (NSW), One Heart Foundation Koala kids, Ivanhoe Grammar και πολυάριθμους άλλους φορείς.
Στην παροικία μας έχει προσφέρει σημαντικά ποσά σε εκκλησίες της Μελβούρνης όπως ο Ευαγγελισμός, ο Άγιος Γεώργιος, Οι Άγιοι Μεθόδιος και Κύριλλος, Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, Άξιον Εστί αλλά και στην Ελληνική Κοινότητα Ν. Αυστραλίας.
Για δεκαετίες στηρίζει τον Παναρκαδικό Σύλλογο «Ο Κολοκοτρώνης»
και την εφημερίδα του όπως έχει ενισχύει την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης, την «Φροντίδα» και την Ομοσπονδία Συλλόγων Ελλήνων Ηλικιωμένων.
ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Φτάνοντας στην Αυστραλία ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος είχε τις δικές του αρχές, τους δικούς του στρατηγικούς στόχους. Να είναι αξιοπερίεργος, ατίθασος, ανυπόταχτος αλλά και πανέξυπνα εφευρετικός, δημιουργικός και εργατικός.
Ήθελε τον εαυτό του και τους συνεργάτες του να κατέχουν δεξιότητες που σε φέρνουν κοντά στον άνθρωπο, να διαθέτουν ικανότητες που ενισχύουν τη διορατικότητά τους και τους καταξιώνουν στη συνείδηση των συνανθρώπων τους ως αξιόπιστων ατόμων.
Όλα αυτά αποτέλεσαν συστατικά επιτυχίας, προσόντα μιας ζωής με στόχους και προσδοκίες. Έτσι είδε τον εαυτό του ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, όταν άρχισε να κτίζει την οικογένειά του και να θεμελιώνει τις επιχειρήσεις του.
Στα είκοσι του ήρθε μετανάστης στην Αυστραλία και βρέθηκε να ζει στην έρημο της Σεντούνα, κοντά σε Αβορίγινες, επιδιορθώνοντας τις γραμμές των τρένων. Αργότερα εργάστηκε στα τραμ της Μελβούρνης, στη συνέχεια στους σιδηροδρόμους και κατόπιν στις φάμπρικες της General Motors, μαζί με χιλιάδες άλλους Αρκάδες που είχαν συρρεύσει από τα 280 και πλέον χωριά της Αρκαδίας.
Έπειτα ήρθαν τα πρώτα ταξί: το δεύτερο, το τρίτο… και στη συνέχεια ένα εγκαταλειμμένο μηχανουργείο, που έγινε συνεργείο αυτοκινήτων με μια παλιογκαιρίσια αντλία βενζίνης.
Στα 25 του είχε ήδη παντρευτεί την αγαπημένη του σύζυγο, την αείμνηστη Σοφία – τη «Λορέν», όπως την αποκαλούσε –, οδηγούσε την πανέμορφη Holden του, τη «Ριρίκα», και διέθετε τα δικά του ταξί. Είχε γνωριστεί με τον μακαριστό Κουρτέση, φωτογράφους της εποχής και εργαζόταν στον χώρο των γάμων, αναλαμβάνοντας την πλήρη οργάνωσή τους, πάντα με άσπρα γάντια, καπέλο, κουστούμι και γραβάτα. Δημιουργούσε φιλίες και έθετε τις βάσεις για το μέλλον του.
Στα τριάντα του ξεκίνησε την πορεία προς τον θρίαμβο. Στο Collingwood είχε στήσει το στέκι των Ελλήνων ταξιτζήδων, όπου σχηματίζονταν ουρές για φθηνή βενζίνη, ελληνικό καφέ και μια ανάσα κουβέντας. Εκεί μοιράζονταν τα ντέρτια τους, σχολίαζαν την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, τις εντάσεις και τους ανταγωνισμούς της παροικίας, τις ιδεολογικές τους διαφωνίες. «Το στέκι του Ανδρέα», το αποκαλούσαν ορισμένοι.
Στα σαράντα του ήρθε ο θρίαμβος. Εμπνεύστηκε και καθιέρωσε τη φθηνή βενζίνη στη Βικτώρια. Έξω από το πρατήριο της οδού Elgin στο Carlton σχηματίζονταν ουρές που έφταναν τα πεντακόσια μέτρα, με την παρουσία ακόμη και της αστυνομίας. Το σημείο αυτό ο ίδιος ονόμασε αργότερα «χρυσή γωνιά».
Ακολούθησαν το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο πρατήριο, κι έπειτα, σχεδόν αθόρυβα, τα τέσσερα έγιναν οκτώ και πριν κλείσει τα πενήντα του είχαν φτάσει τα δέκα.
Ήρθαν και τα τέσσερα αγόρια του (Γιώργος, Χρήστος, Νίκος και Δημήτρης), που δούλευαν μετά το σχολείο στην οικογενειακή επιχείρηση. Τελικά, όλοι μαζί θα αναλάμβαναν να συνεργαστούν με τον πατέρα τους.
Στα εξήντα του είχε κατακτήσει την αγορά πετρελαίου, συνομιλούσε με τους δυνατούς των κραταιών πολυεθνικών επιχειρήσεων. Έπαιρνε πρατήρια βενζίνης της ΒΡ και τα έκανε πηγή δύναμης και πλούτου, τα μετέτρεπε, τα εξωράιζε, έδινε στα πρατήρια το δικό του χρώμα. Κι αυτά έγιναν είκοσι και μετά τριάντα, και μετά πάνω από πενήντα.
Στα εβδομήντα του έστησε τα κέντρα βενζίνης στο έμπα και έβγα των μεγάλων οδικών αρτηριών, πολυκαταστήματα, με οκτώ δέκα μαγαζιά το καθένα, με ανέσεις και διευκολύνσεις, με πλυντήρια και αίθουσες ξεκούρασης των οδηγών. Αγοράσθηκαν μεγάλες εκτάσεις γης γύρω τους και κόπηκαν αργότερα τα πρώτα οικόπεδα.
Και σήμερα ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος δημιουργεί, χτίζει, ονειρεύεται, μεγαλουργεί. Αγόρασε το Ξενοδοχείο Σεμίραμις στην Τρίπολη, έκτισε πύργο περηφάνειας και τάματος στο Πικέρνι, εργοδότησε εκεί για χρόνια δεκάδες εργάτες.
Μεταξύ άλλων και το Ελληνικό Αυστραλιανό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο (HACCI) τον τίμησε πριν τρία χρόνια με το Βραβείο Σπύρος Σταμούλης για την πολύτιμη προσφορά του, ως Αριστείο Επιχειρησιακής Κατάκτησης και Επιτυχίας Ζωής.
The post Τιμή ζωής από τη BP στον συμπάροικο επιιχειρηματία , Ανδρέα Ανδριανόπουλο appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.