Χωρίς να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα, ο Στέφανος Τσιτσιπάς επικράτησε του Ούγκο Γκαστόν με 3-0 σετ και προκρίθηκε στον 2ο γύρο του τουρνουά.
Ο Έλληνας πρωταθλητής μίλησε στη συνέντευξη Τύπου, όπου αναφέρθηκε στον αγώνα, στο πως ξεπερνά τις ήττες, στην σχέση του με το γρασίδι, στο πρόβλημα στη μέση του, αλλά και στους τραυματισμούς των αθλητών.
Οι δηλώσεις που έκανε ο Στέφανος Τσιτσιπάς:
«Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι μου έχει λείψει ο τρόπος με τον οποίο έπαιζα τα τελευταία δύο χρόνια. Και σήμερα, όσο βρισκόμουν στο γήπεδο, σκεφτόμουν τις μεγάλες μάχες που είχα δώσει στο παρελθόν στο Wimbledon, παίζοντας εκεί πριν από μερικά χρόνια. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, πάντα ένιωθα ότι ερχόμουν σε αυτό το τουρνουά με πολλή αποφασιστικότητα, με μεγάλη αγάπη για το γρασίδι και παίζοντας πάντα το καλύτερο τένις που ήξερα εκείνη τη στιγμή.
Έτσι, ο σημερινός αγώνας ήταν κατά κάποιον τρόπο μια επιστροφή στο παρελθόν σε νοητικό επίπεδο, στο πώς ξεκίνησα αυτό το ταξίδι στο Wimbledon, παίζοντας στα juniors και προσπαθώντας να προχωρήσω όσο πιο μακριά γίνεται. Έπαιξα πραγματικά πολύ καλό τένις. Προσπάθησα να ξαναβρώ κάποιες από τις αρετές μου και κάποιους από τους τρόπους σκέψης και δράσης που είχα στο παρελθόν και να τους εφαρμόσω με δομημένο και σωστό τρόπο στον σημερινό αγώνα. Οπότε θα συνεχίσω να το κάνω αυτό και θα δω πού θα με οδηγήσει».
Για το ποια είναι τα πιο σημαντικά χτυπήματα για εκείνον:
«Θεωρώ πολύ σημαντικά τις επιστροφές και το σερβίς μου. Νιώθω ότι αυτά είναι τα πρώτα χτυπήματα που ξεκινούν τον πόντο. Όταν είμαι δυνατός στην επιστροφή και όταν το πρώτο μου σερβίς λειτουργεί καλά, αισθάνομαι ότι οι ευκαιρίες αρχίζουν να παρουσιάζονται. Έχω αυτοπεποίθηση, προφανώς, στο forehand μου όταν έρχεται μια σημαντική στιγμή ή ένας κρίσιμος πόντος. Συνήθως επιλέγω να πάω για τα χτυπήματά μου και να μην διστάζω πολύ. Όλο το παιχνίδι μου έχει χτιστεί γύρω από την επιθετικότητα, το να εκμεταλλεύομαι τις ευκαιρίες μου και ταυτόχρονα να παίζω έξυπνα, γιατί δεν θέλω απλώς να χτυπάω μπάλες χωρίς σκέψη. Στο μυαλό μου, όλα έχουν να κάνουν με μια καλή ισορροπία».
Για το τι είναι αυτό που τον κάνει να ξεπερνάει οδυνηρές ήττες και να προχωράει μπροστά:
«Η αγάπη μου για το παιχνίδι. Αγαπώ αυτό το άθλημα. Έχω περάσει δύσκολες στιγμές εξαιτίας του τένις, κυρίως με τραυματισμούς που ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα αντιμετώπιζα. Ποτέ δεν φανταζόμουν ως μικρό παιδί ότι θα περνούσα τραυματισμούς που θα άλλαζαν τη ζωή μου, τραυματισμούς που με έκαναν να υποφέρω πολύ. Χρειάστηκε να κάνω χειρουργεία εξαιτίας τους. Νοσηλεύτηκα αρκετές φορές. Όλα αυτά είναι μέρος της διαδικασίας. Έχω αποδεχθεί ότι δεν είμαι ο μόνος. Και άλλοι άνθρωποι έχουν περάσει τα ίδια.
Κάποια στιγμή στο παρελθόν έχασα κάπως την πορεία και την κατεύθυνσή μου. Δεν το αναφέρω τώρα τόσο ως μια μορφή αναστοχασμού, αλλά προσπαθώ να καταλάβω τι συνέβαινε τα τελευταία δύο χρόνια. Νιώθω ότι κυνηγούσα διαρκώς την αλλαγή και τη βελτίωση στο παιχνίδι μου. Και αισθάνομαι ότι ορισμένες πτυχές αυτών των αλλαγών δεν αποτελούν μέρος της προσωπικότητάς μου. Δεν μου ταιριάζουν, ακόμη κι αν οι προπονητές μου ή οι άνθρωποι γύρω μου ήθελαν να κινηθώ προς αυτή την άλλη κατεύθυνση, προς αλλαγές που εκείνοι θεωρούσαν σημαντικές για μένα.
Φαίνεται πως χρειάζεται χρόνος για να προσαρμοστείς. Το tour είναι σύντομo. Τα τουρνουά διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς διακοπή. Και φυσικά υπάρχει η πίεση. Όλοι γνωρίζουμε ότι στο παρελθόν μου προκάλεσε άγχος, στρες και όλα αυτά έπεσαν πολύ βαριά στους ώμους μου. Πιστεύω ότι όλα καταλήγουν στη χαρά του να απολαμβάνεις το παιχνίδι, χωρίς να κοιτάζεις πολύ μακριά για να δεις αν θα έρθουν νίκες ή τίτλοι. Απλώς να επικεντρώνεσαι σε κάθε παιχνίδι που έχεις μπροστά σου».
«Δεν αποτελεί πλέον πρόβλημα. Έχει λυθεί εδώ και καιρό. Το καλύτερο είναι ότι δεν χρειάζεται πια να ξυπνάω κάθε μέρα αναρωτώμενος αν θα μπορέσω να παίξω χωρίς πόνο. Αυτό συνέβαινε πέρυσι και δεν υπήρχε ούτε μία μέρα που να ξυπνούσα και να είμαι 100% βέβαιος ότι θα μπορούσα να παίξω ή να ολοκληρώσω ένα τουρνουά όπως ήθελα. Τους τελευταίους μήνες αισθάνομαι απολύτως καλά. Μπορώ επιτέλους να πω με αυτοπεποίθηση ότι, με τον τρόπο που αγωνίζομαι κατά περιόδους και με τις καλές νίκες που πέτυχα φέτος, μπορώ ξανά να διεκδικήσω τελικούς και παρουσίες στη δεύτερη εβδομάδα μεγάλων διοργανώσεων στο μέλλον, γιατί το πρόβλημα στην πλάτη δεν υπάρχει πλέον».
Για την σχέση του με το γρασίδι:
«Δεν έχουμε γήπεδα με γρασίδι στην Ελλάδα. Κανένα απολύτως. Καμιά φορά εύχομαι να ήμουν Αυστραλός! Μεγάλωσα παίζοντας σε χώμα. Θυμάμαι ότι η πρώτη φορά που πάτησα σε γρασίδι ήταν μάλλον όταν ήμουν 16 ετών και αγωνιζόμουν στο Junior Wimbledon. Ήταν μια μαγευτική εμπειρία να παίζω σε μια επιφάνεια που ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα είχα την ευκαιρία να αγωνιστώ, και μάλιστα σε τόσο υψηλό επίπεδο. Και όμως, σήμερα βρίσκομαι εδώ, προπονούμαι, αγωνίζομαι και κυνηγώ το όνειρό μου στο Wimbledon.
Εγώ και το γρασίδι έχουμε καλή σχέση. Ίσως να μην έχω πετύχει κάτι εντυπωσιακό στο Wimbledon, όπως έναν ημιτελικό ή προημιτελικό. Η καλύτερή μου πορεία ήταν ο τέταρτος γύρος. Παρ’ όλα αυτά, πάντα είχα καλή σχέση με το γρασίδι. Ξέρω ότι αρκετοί άνθρωποι μιλούν γι’ αυτό αρνητικά. Εγώ το βλέπω ως μια νέα πρόκληση και πιστεύω ότι το τένις χρειάζεται προκλήσεις. Χρειάζεσαι προκλήσεις για να προχωράς στη ζωή. Στο άθλημά μου, για κάποιους η πρόκληση είναι το γρασίδι. Εγώ το θεωρώ μια ενδιαφέρουσα μικρή περιπέτεια που έχω την ευκαιρία να εξερευνήσω και πιστεύω ότι το παιχνίδι μου ταιριάζει πολύ καλά σε αυτή την επιφάνεια».
Για τον τρόπο που κινείται στην επιφάνεια:
«Μερικές φορές γλιστράω στο γρασίδι. Ξέρω ότι αυτό θεωρείται κάπως ανορθόδοξο και όχι συνηθισμένο, αλλά αφού βλέπω ότι αρκετοί έχουν αρχίσει να το κάνουν, μάλλον έγινε τάση, οπότε τους κοιτάζω και τους αντιγράφω (γελάει). Στο παρελθόν έκανα και βουτιές. Έχω καιρό να το κάνω. Είναι ωραίο συναίσθημα όταν βουτάς και καταφέρνεις να επιστρέψεις μια μπάλα που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να φτάσει, και ακόμα καλύτερο όταν κερδίζεις και τον πόντο. Έχει περάσει καιρός από τότε που συνέβη αυτό, αλλά είμαι πάντα πρόθυμος να πηδήξω αν χρειαστεί».
Για τους συχνούς τραυματισμούς των παικτών:
«Πιστεύω ότι πρόκειται για υπερβολική καταπόνηση. Υπάρχουν πολλά τουρνουά, πολλή προπόνηση μέσα στη χρονιά και το tour έχει γίνει εξαιρετικά απαιτητικό. Όχι μόνο λόγω του προγράμματος, για το οποίο όλοι μιλούν, αλλά επειδή τα περιθώρια έχουν γίνει πλέον πολύ μικρά. Σήμερα σχεδόν όλοι μπορούν να παίξουν τένις. Όλοι μπορούν να χτυπήσουν καλά την μπάλα και να κινηθούν αποτελεσματικά στο γήπεδο. Οι διαφορές έχουν μειωθεί πολύ περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν. Έτσι όλοι προσπαθούν διαρκώς να βελτιωθούν και να γίνουν καλύτεροι.
Βλέπεις σήμερα πολλούς ενδιαφέροντες αγώνες και πολλούς εξαιρετικούς παίκτες στην περιοδεία. Πιστεύω, λοιπόν, ότι όταν προπονείσαι τόσο πολύ, όταν προσπαθείς συνεχώς να βελτιωθείς και όταν παίζεις συνεχόμενες εβδομάδες χωρίς διακοπή, είναι απολύτως φυσιολογικό κάποια στιγμή να τραυματιστείς ή να εμφανιστεί υπερκόπωση, είτε στον ώμο είτε στην πλάτη είτε στα γόνατα, για παράδειγμα. Το θετικό είναι ότι η τεχνολογία έχει εξελιχθεί σημαντικά. Από ιατρικής πλευράς είμαστε πολύ πιο προηγμένοι από ό,τι ήμασταν πριν από 20 χρόνια».