Έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια από τότε που ο Σταμάτης Κραουνάκης ανακάλυψε τον Κώστα Μακεδόνα στο «Σκορπιό», ένα ιστορικό κέντρο διασκέδασης της Θεσσαλονίκης που σήμερα δεν υπάρχει πια.
Προς το τέλος της βραδιάς, ανέβηκε στη σκηνή ο τότε νεαρός, μα άγνωστος, Κώστας Μακεδόνας και τραγούδησε για το κοινό το «Ήλιε μου, σε παρακαλώ» του Γιώργου Νταλάρα. Η χρονιά ήταν το 1987. Ο γνωστός συνθέτης και στιχουργός, διακρίνοντας το ταλέντο του, τον κάλεσε να κατέβει στην πρωτεύουσα.
Δύο χρόνια αργότερα, ο Κώστας Μακεδόνας υπέγραψε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο «Δεν έχω ιδέα» (1989) – σε μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου – σηματοδοτώντας την αρχή μιας σταθερά ανοδικής πορείας στο ελληνικό τραγούδι.
Σε καθένα από τα συνολικά 16 άλμπουμ του υπάρχει πάντα ένα τραγούδι που γίνεται επιτυχία. Πώς το καταφέρνει;
Θα λέγαμε ότι η επιμονή του στην ποιότητα τον οδηγεί να επιλέγει τους καταλληλότερους συνεργάτες και το καλύτερο δυνατό μουσικό αποτέλεσμα, έχοντας πάντοτε ως βασικό κριτήριο την ερμηνεία τραγουδιών με ουσιαστικό νόημα και διαχρονική αξία.
Τώρα ένα ακόμη έργο έρχεται να προστεθεί στη δισκογραφία του. Πρόκειται για την «Τραμπάλα», που περιέχει επτά τραγούδια σε μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
«Θα ακούσετε λαϊκά, φτιαγμένα με ευαισθησία, μεράκι και μαστοριά. Με σύγχρονη ματιά και γνώσεις. Ο Λευτέρης και ο Γιάννης έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό και πραγματικά είμαι πολύ περήφανος που τραγούδησα τις δημιουργίες τους», τονίζει ο Κώστας Μακεδόνας στον «Νέο Κόσμο».
Όταν ο Κ. Μακεδόνας δεν είναι στο στούντιο ηχογράφησης ή στις μουσικές σκηνές, βρίσκεται ψηλά στους… αιθέρες. Τα τελευταία τριάντα χρόνια εργάζεται και ως πιλότος, κάτι που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος. «Είναι μια παράλληλη καριέρα. Έχω συνεργαστεί με αρκετές εταιρείες, ελληνικές και του εξωτερικού. Τα τελευταία χρόνια εργάζομαι για τις κυπριακές αερογραμμές (Cyprus Airways) και νιώθω πολύ ικανοποιημένος από τη συνεργασία μου αυτή», δηλώνει ο ίδιος.
Ποια είναι ιδέα πίσω από την «Τραμπάλα»;
Η ιδέα της «Τραμπάλας» με τον τρόπο που τη χρησιμοποιεί ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει διαχρονική αξία. Συμβολίζει τις καταστάσεις της ζωής μας, πότε ψηλά, πότε χαμηλά, καθώς και το ζητούμενο της ζωής μας σε όλους τους τομείς, που είναι η ισορροπία. Για άλλη μία φορά ο Λευτέρης μας παρουσιάζει δυνατούς στίχους, οι οποίοι στάθηκαν και ως αφορμή για να προχωρήσουμε σε αυτό το άλμπουμ.
Ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος είναι νέος συνθέτης. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι παλιός στον χώρο και αρκετά επιλεκτικός ως προς τις συνεργασίες του. Τι τον έκανε να σας εμπιστευτεί το υλικό του;
Ο Γιάννης είναι νέος μεν, αλλά αναγνωρισμένος δε. Είναι ένας εξαιρετικός συνθέτης που μας έχει χαρίσει πολλά όμορφα τραγούδια. Ο Λευτέρης είναι ένας αξιαγάπητος άνθρωπος που είναι απίστευτα δοτικός σε ανθρώπους που εκτιμά το ταλέντο τους και την εργασία τους. Έτσι όταν άκουσε τα πρώτα δείγματα της εργασίας μας ενθουσιάστηκε και μας παρότρυνε να συνεχίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις!
Πολλά τραγούδια της «Τραμπάλας» είναι για την έρωτα. Σήμερα οι άνθρωποι δεν ερωτεύονται εύκολα και συνάμα επικρατεί μεγάλη μοναξιά. Φταίει η επικοινωνία ή είναι κάτι άλλο;
Η τεχνολογία μπορεί να έχει μειώσει τις αποστάσεις με την κυριολεκτική έννοια αλλά ταυτόχρονα μας έχει οδηγήσει σε αποξένωση και στο να ζούμε μία ψηφιακή ζωή. Σε συνδυασμό με τις καθημερινές δυσκολίες που βιώνουμε, σε σχέση με τη δουλειά και όλες τις υπόλοιπες ασχολίες μας για να επιβιώσουμε, έχουμε αφήσει τον έρωτα στην άκρη ως δευτερεύουσα ανάγκη και είναι κρίμα. Ο έρωτας μας τρέφει και είναι από τα πιο όμορφα συναισθήματα, αν όχι το πιο όμορφο, που μπορούμε να νιώσουμε.
Από τον καινούργιο σας δίσκο κρατώ αυτόν τον στίχο: «Μη τρομάζεις που είσαι χαμηλά». Έχετε βρεθεί ποτέ σ’ αυτήν την θέση; Πως αποκτά ο άνθρωπος τη δύναμη και την ελπίδα να ανέβει πάλι ψηλά;
Φυσικά και έχω βρεθεί «χαμηλά», όπως όλοι μας. Ήμουν τυχερός που είχα δίπλα μου ανθρώπους που μου συμπαραστάθηκαν και μου έδωσαν τη δύναμη να ανέβω ξανά ψηλά. Μην ξεχνάμε όμως πως υπάρχει και αυτή η εσωτερική φλόγα που πρέπει να κάνουμε το παν ώστε να μην σβήσει ποτέ. Πάντα πρέπει να πιστεύουμε στις δυνάμεις μας και να μη χάνουμε την ελπίδα μας, και «with a little help from our friends» τα πράγματα μπορούν να γίνουν πιο εύκολα!
Θα θέλατε να δώσετε ξανά συναυλία στην Αυστραλία; Τι σας έκανε εντύπωση όταν την επισκεφτήκατε την πρώτη φορά;
Το περιμένω πως και πως! Ήταν από τις πιο όμορφες αναμνήσεις της ζωής μου αφού η υποδοχή σας ήταν απίστευτα συγκινητική και η αντίδραση του κοινού μοναδική. Η μαζική προσέλευση, καθώς και ο ενθουσιασμός του κόσμου που γνώριζε όλα τα τραγούδια και τους στίχους, με εξέπληξε ευχάριστα. Η Αυστραλία είναι πανέμορφη, και ήταν σίγουρα ένα από τα κορυφαία ταξίδια της ζωής μου. Εύχομαι να σας επισκεφτώ ξανά σύντομα (μακάρι να έρθει κι η οικογένεια μου που τους έχω πει τόσα πολλά) και να ξανατραγουδήσουμε όλα τα κλασικά λαϊκά ελληνικά μας τραγούδια! Καλή μας αντάμωση!
Έχουν περάσει σχεδόν σαράντα χρόνια, από τότε που σας ανακάλυψε ο Σταμάτης Κραουνάκης. Τί θυμόσαστε από τότε;
Θυμάμαι τα πάντα! Την αγωνία μου τη στιγμή που τραγουδούσα και γνώριζα πως στους θαμώνες ήταν και ο Σταμάτης Κραουνάκης, την ανακούφιση όταν τελείωσα, ειδικά έχοντας και την αίσθηση πως τα πήγα καλά και φυσικά τη στιγμή που μου μίλησε ο Σταμάτης και ένιωσα πως κάτι σπουδαίο έρχεται στην πορεία!
Αν βλέπατε σήμερα μπροστά σας τον συνθέτη, τι θα του λέγατε;
«Σε ευχαριστώ!» Αν και του το έχω πει πολλές φορές από τότε, δεν θα σταματήσω ποτέ να του αναγνωρίζω το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε στην καριέρα μου και στη ζωή μου γενικότερα. Νιώθω ότι χρωστάω τεράστια ευγνωμοσύνη στον Σταμάτη.
Τί έχει αλλάξει στον Κώστα Μακεδόνα; Σε τι διαφέρει το νεαρό αγόρι του «Σκορπιού» από τον άντρα που αντικρύζουμε σήμερα;
Είμαι πιο έμπειρος, πιο γεμάτος και πιο υπεύθυνος. Θέλω να πιστεύω πως δεν έχω χάσει μέρος του ενθουσιασμού μου για την μουσική, για ωραία τραγούδια και για γόνιμες συνεργασίες.
Η Θεσσαλονίκη έχει γεννήσει μεγάλα ονόματα στο τραγούδι. Από την Ρόζα Εσκενάζυ μέχρι τον Στράτο Διονυσίου. Μαρινέλλα, Αντώνης Ρέμος, εσείς, Πασχάλης Τερζής, Βανδή, Νατάσσα Θεοδωρίδου και άλλοι πολλοί. Τί το ιδιαίτερο έχει η μουσική σκηνή της πόλης σας;
Η Θεσσαλονίκη είναι τόσο όμορφη πόλη που μπορεί να σε εμπνεύσει να κάνεις τα πάντα. Δεν είναι τυχαίο που είναι τόσο χιλιοτραγουδισμένη! Έχει σπουδαία παράδοση στη μουσική, όπως συμβαίνει πάντα σε πόλεις που είναι είτε λιμάνια είτε γενικότερα σταυροδρόμια πολιτισμών.
Έχετε διαγράψει μια σταθερά ανοδική πορεία, χωρίς τα «χαμηλά» και τα «ψηλά», όπως περιγράφει το τραγούδι «Τραμπάλα». Σ’ αυτό παίζει ρόλο ο χαρακτήρας σας; Έχω την αίσθηση ότι είστε άνθρωπος του μέτρου.
Είμαι ευτυχής για την καριέρα που έχω δημιουργήσει μαζί με τόσους πολλούς συνεργάτες! Πάντα ήθελα και θέλω να ερμηνεύω τραγούδια με κύριο κριτήριο να έχουν νόημα και αξία χωρίς να επιδιώκω ποτέ το εφήμερο και εύκολο σουξέ. Νιώθω πως πολλά απ’ τα τραγούδια που είχα τη χαρά και την τύχη να τραγουδήσω σε πρώτη εκτέλεση θα συνεχίσουν να τραγουδιούνται και να ακούγονται για πολλά πολλά χρόνια ακόμα χωρίς να χάνουν καθόλου την φρεσκάδα τους και την αξία τους.
Στη μουσική σας σταδιοδρομία έχετε συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους στιχουργούς και συνθέτες. Ποιο άλμπουμ είναι πιο κοντά στην καρδιά σας και γιατί;
Κάθε άλμπουμ είναι και μία ξεχωριστή ιστορία. Ωστόσο, τα αγαπώ όλα και είμαι περήφανος για το καθένα ξεχωριστά. Ίσως να σας έλεγα το «Μόνο μια φορά» που με συντροφεύει από τα πρώτα χρόνια της πορείας μου. Αυτός ο δίσκος – μαζί με το ομώνυμο τραγούδι- μου άνοιξε τις πόρτες στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Συνεχίζω στις συναυλίες μου να τραγουδάμε πολλά τραγούδια από τη συγκεκριμένη δουλειά, όπως για παράδειγμα το «Η Λίζα και η κορνίζα». Διανοείστε πως η Λίζα σήμερα θα ήταν ήδη 35 ετών;
Ποιος υπήρξε πραγματικός δάσκαλος;
Δεν είχα μόνο έναν, αλλά αρκετούς. Εννοείται πως ξεκινάω από τον Σταμάτη και την Λίνα. Στην πορεία όμως έμαθα εξίσου πολλά και σημαντικά πράγματα από τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Γιώργο Ζήκα αλλά και τον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Μίκη Θεοδωράκη! Αν αρχίσω να αναφέρω και τους τραγουδιστές που υπήρξαν δάσκαλοι μου η λίστα δεν θα τελειώσει ποτέ.
Έχετε ποτέ σκεφτεί να γράψετε δικά σας τραγούδια; Έχετε δοκιμαστεί στον στίχο;
Έχω γράψει, όχι πολλά, αλλά ως μουσικός είναι φυσικό να έχω και αυτή την ιδιότητα. Όσον αφορά στον στίχο, έχω δοκιμάσει μερικές φορές και θα είμαι πάντα περήφανος για το «Έκανες το λάθος» που ακόμα και σήμερα ακούγεται, όπως και για άλλα τραγούδια που έχω γράψει. Όταν δεν είναι ο βασικός σου ρόλος να γράφεις, τη στιγμή που γεννιέται σχεδόν από μόνο του ένα τραγούδι, είναι τραγούδι ψυχής.
Εσείς τί θα λέγατε σε ένα νέο άνθρωπο σήμερα που θέλει να ασχοληθεί με το τραγούδι;
Θα του έλεγα πως το ταλέντο και η αγάπη για τη μουσική είναι δύο απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να έχει κάποιος για να ακολουθήσει το τραγούδι. Αλλά δεν φτάνουν. Δίπλα σε αυτά πρέπει να προσθέσει πολλή δουλειά, υπομονή, επιμονή και καθαρό μυαλό! Να μην ξεχνάμε και τον παράγοντα τύχη. Είναι δύσκολος δρόμος αλλά όμορφος, όσο δεν φαντάζεσαι!
Εκτός από μουσικός, έχετε και την ιδιότητα του πιλότου. Πως αντιδρούν οι επιβάτες όταν ξέρουν ότι ο Κώστας Μακεδόνας είναι ο κυβερνήτης του αεροσκάφους; Τί νιώθετε πάνω στους ουρανούς;
Ο κόσμος αντιδρά θετικά όταν συνειδητοποιεί πως είμαι ο πιλότος του ταξιδιού τους. Έχουν φυσικά συμβεί και αστείες στιγμές όπως να με μπερδέψουν με τον δίδυμο αδερφό του Μακεδόνα, ο οποίος φυσικά και δεν υπάρχει!
Όπως συνηθίζω να λέω, το να πετάω με κάνει να πατώ πιο γερά στη γη. Μου δίνει μία ισορροπία στο μυαλό και στη σκέψη και με έναν μαγικό τρόπο οι δύο αυτές ιδιότητές μου αλληλοσυμπληρώνονται.
Βραβευτήκατε στο Βατικανό για τη φιλανθρωπική σας δράση. Η πολιτική, η φιλευσπλαχνία ή ενδυνάμωση της κοινότητας θα βοηθήσει τους πιο αδύναμους;
Όλα ξεκινούν από την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων. Η δύναμη της κοινότητας μπορεί να κάνει θαύματα. Θα ήταν εξαιρετικά καλό να γινόντουσαν και οι κατάλληλες επιλογές ως προς την εκπροσώπηση των λαών και οι πολιτικοί μας να ήταν αυτοί που θα έπρεπε να είναι.
Με όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον Κόσμο αλλά και στην μικρή Ελλάδα, τι σκέψεις κάνετε;
Ομολογώ πως ενώ είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος, τα τελευταία χρόνια ανησυχώ αρκετά. Και λόγω της κλιματικής αλλαγής, όπου ο άνθρωπος έχει βάλει βαθιά το χέρι του, και λόγω των τεράστιων οικονομικών ανισοτήτων. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει για συνεχόμενα χρόνια οικονομικές δυσκολίες που έχουν άμεσο αντίκρισμα στην ποιότητα της ζωής μας και ως αποτέλεσμα οι νέοι μας φεύγουν για άλλες πολιτείες.
Πριν από ένα χρόνο χάσατε τον αγαπημένο σας γάτο, έναν κοκκινούλη. Πείτε μας την ιστορία του.
Ο Garry ήταν ένας γάτος που του είχα ιδιαίτερη αδυναμία. Τον υιοθετήσαμε πριν από 10 χρόνια, ή πιο σωστά αυτός μας διάλεξε και ήρθε να μείνει μαζί μας, αφού σιγά σιγά άρχιζε να μας πλησιάζει στον κήπο μας ώσπου έφτασε να γίνει ισότιμο μέλος της οικογένειάς μας! Αγαπάμε οικογενειακώς τα γατιά αλλά και τα σκυλιά και πάντα υπάρχουν στον σπίτι μας, αφού είναι μία μοναδική συντροφιά. Μόλις τον χάσαμε, ήρθε με τον ίδιο τρόπο μια πανέμορφη θηλυκιά που μας ζήτησε να την υιοθετήσουμε και φυσικά το κάναμε με χαρά.
The post Κώστας Μακεδόνας: Η Αυστραλία ήταν ένα από τα κορυφαία ταξίδια της ζωής μου appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.