Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γυναικών Αυστραλίας, σε συνεργασία με την Ελληνοαυστραλιανή Ένωση Αστυνομικών της Βικτώριας, διοργάνωσε στη Μελβούρνη φόρουμ για την οικογενειακή βία, φέρνοντας στο επίκεντρο τις προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων που έχουν βιώσει κακοποίηση, εξαναγκαστικό έλεγχο και εμμονική παρακολούθηση/παρενόχληση (stalking).
Η εκδήλωση συγκέντρωσε μέλη της ελληνικής παροικίας, εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στελέχη της Αστυνομίας της Βικτώριας, με στόχο την ενημέρωση γύρω από την αναγνώριση και την καταγγελία της οικογενειακής βίας, τις αστυνομικές έρευνες, τις εντολές παρέμβασης και τις διαθέσιμες υπηρεσίες υποστήριξης.
Ωστόσο, οι στιγμές που φαίνεται ότι άφησαν το βαθύτερο αποτύπωμα δεν προήλθαν από τις επίσημες παρουσιάσεις, αλλά από τις φωνές των ίδιων των θυμάτων.
Κατά τη διάρκεια της ανοιχτής συζήτησης, αρκετά άτομα μοιράστηκαν προσωπικές εμπειρίες οικογενειακής βίας, εξαναγκαστικού ελέγχου και stalking, περιγράφοντας χρόνια φόβου και ψυχικού τραύματος.
Κάποια μίλησαν με δάκρυα, ενώ άλλα ανέφεραν ότι το νομικό σύστημα και ορισμένες υπηρεσίες στήριξης δεν τα προστάτευσαν όταν χρειάζονταν περισσότερο βοήθεια.
ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ
Ανοίγοντας το φόρουμ, η ιδρύτρια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γυναικών Αυστραλίας, Georgina Papafotiou, αναφέρθηκε στη σημασία της δημιουργίας ενός ασφαλούς χώρου, όπου τα θύματα μπορούν να μιλούν χωρίς φόβο και χωρίς να κρίνονται.
Αντλώντας και από τη δική της εμπειρία ως θύμα εμμονικής παρακολούθησης/παρενόχλησης, υπογράμμισε ότι οι συνέπειες της βίας δεν εξαφανίζονται όταν σταματήσει η άμεση κακοποίηση.
«Η βία δεν τελειώνει όταν σταματά η κακοποίηση. Οι συνέπειές της παραμένουν στα θύματα, στα παιδιά τους, στις οικογένειες και σε ολόκληρες κοινότητες. Πρέπει να συνεχίσουμε να μιλάμε, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να εργαζόμαστε μαζί για την πρόληψη της βίας σε όλες τις μορφές της», ανέφερε.
Το κεντρικό μήνυμα του φόρουμ ήταν: «Let’s Talk. Let’s Support. Let’s Stand Together» – «Ας μιλήσουμε. Ας στηρίξουμε. Ας σταθούμε μαζί».
Στην εκδήλωση μίλησαν η Acting Senior Sergeant Eva Semertzidis και ο Senior Sergeant Stylianos (Steve) Spyrou, οι οποίοι έδωσαν πρακτικές πληροφορίες για την αναγνώριση και τη διερεύνηση περιστατικών οικογενειακής βίας, τις εντολές παρέμβασης, τη διαδικασία καταγγελίας και τις υπηρεσίες στις οποίες μπορούν να παραπεμφθούν τα θύματα.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον Senior Sergeant Andrew Tsockallos, η συμβολή του οποίου στην παρουσίαση της πρότασης προς την Ελληνοαυστραλιανή Ένωση Αστυνομικών της Βικτώριας υπήρξε καθοριστική για τη διοργάνωση του φόρουμ.
Στην εκδήλωση παρέστησαν, μεταξύ άλλων, η δήμαρχος Brimbank, Virginia Tachos, ο δημοτικός σύμβουλος Kim Thien Truong και η δημοτική σύμβουλος Merri-bek, Helen Politis.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ
Στην ανοιχτή συζήτηση που ακολούθησε, οι μαρτυρίες των θυμάτων ανέδειξαν μια σύνθετη εικόνα.
Από τη μία πλευρά, πολλοί μίλησαν θετικά για τον επαγγελματισμό, την ενσυναίσθηση και την ανταπόκριση των στελεχών της Αστυνομίας της Βικτώριας.
Από την άλλη, υπογράμμισαν ότι ακόμη και η πιο άμεση αστυνομική παρέμβαση δεν αρκεί όταν ακολουθούν μακρές δικαστικές διαδικασίες, επανειλημμένες παραβιάσεις εντολών παρέμβασης, απρόβλεπτες εκβάσεις και κενά στη συνέχεια της υποστήριξης.
Μεγάλο μέρος των ερωτήσεων του κοινού επικεντρώθηκε επίσης στο stalking και, κυρίως, στην κακοποίηση ηλικιωμένων.
Η επιμονή με την οποία επανήλθαν τα δύο αυτά ζητήματα δεν αποτελεί από μόνη της μέτρο για την έκταση του προβλήματος, κατέδειξε όμως το βάθος της ανησυχίας μέσα στην ελληνική παροικία.
Όπως ανέφερε η Georgina Papafotiou στον «Νέο Κόσμο», βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη συζητήσεις με την Ελληνοαυστραλιανή Ένωση Αστυνομικών της Βικτώριας για τη διοργάνωση ενός νέου φόρουμ τον επόμενο χρόνο, το οποίο ενδέχεται να επικεντρωθεί ειδικά στην κακοποίηση ηλικιωμένων.
Η ίδια χαρακτήρισε οδυνηρή τη διαπίστωση ότι τέτοια περιστατικά συμβαίνουν και μέσα στην ελληνική κοινότητα, τονίζοντας ότι η συνέχιση της δημόσιας συζήτησης και της ενημέρωσης είναι αναγκαία, ιδιαίτερα όταν ο φόβος, η εξάρτηση ή η οικογενειακή σιωπή κρατούν την κακοποίηση μακριά από τα βλέμματα.
Η ανησυχία που εκφράστηκε στο φόρουμ εντάσσεται σε ένα ευρύτερο και ιδιαίτερα επιβαρυμένο πλαίσιο.
Τα στοιχεία της Αστυνομίας της Βικτώριας κατέγραψαν106.429 περιστατικά οικογενειακής βίας κατά το οικονομικό έτος 2024-25.
Παράλληλα, οι παραβιάσεις εντολών παρέμβασης για οικογενειακή βία ανήλθαν σε 911,9 ανά 100.000 κατοίκους, ποσοστό κατά 26,7% υψηλότερο από τον προβλεπόμενο στόχο.
Η Αστυνομία συνδέει την αύξηση, μεταξύ άλλων, με δράστες που υποτροπιάζουν και παραβιάζουν επανειλημμένα τους επιβαλλόμενους περιορισμούς.
Τα στοιχεία αυτά δεν αποδεικνύουν από μόνα τους κάθε εμπειρία που κατατέθηκε στο φόρουμ, φωτίζουν όμως ένα κρίσιμο σημείο: η έκδοση μιας εντολής παρέμβασης αποτελεί σημαντικό νομικό μέτρο, αλλά δεν εγγυάται από μόνη της την ασφάλεια του θύματος. Η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από την άμεση αντιμετώπιση κάθε παραβίασης, τον συντονισμό των αρμόδιων υπηρεσιών και τη συνεχή προστασία του θύματος όσο η υπόθεση παραμένει σε εξέλιξη.
ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Όπως ανέφερε η κα Papafotiou στον «Νέο Κόσμο», η πολιτειακή κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει για τις αδυναμίες ενός συστήματος που, παρά τις προσπάθειες της Αστυνομίας της Βικτώριας, εξακολουθεί να αφήνει πολλά θύματα με την αίσθηση ότι δεν προστατεύθηκαν όταν το είχαν περισσότερο ανάγκη.
«Τα θύματα αξίζουν ένα σύστημα δικαιοσύνης που τα προστατεύει, τα ακούει και καθιστά τους δράστες υπόλογους», τόνισε.
Οι μαρτυρίες που ακούστηκαν στο φόρουμ έδωσαν ανθρώπινη διάσταση στις αδυναμίες του συστήματος. Δεν αρκούν, ωστόσο, από μόνες τους για να προσδιοριστεί με ακρίβεια πού και γιατί αποτυγχάνει κάθε φορά η προστασία.
Στη συζήτηση δεν παρουσιάστηκαν συγκεκριμένα δεδομένα για τη διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών, τον αριθμό των παραβιάσεων εντολών παρέμβασης ή τις υπηρεσίες που φέρονται να μην ανταποκρίθηκαν επαρκώς.
Παράλληλα, δεν ακούστηκε η θέση εκπροσώπων των δικαστηρίων, της πολιτειακής κυβέρνησης ή των υπηρεσιών που βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής.
Οι καταγγελίες των θυμάτων παραμένουν σοβαρές και δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Για να οδηγήσουν, όμως, σε στοχευμένες αλλαγές, χρειάζεται να καταγραφούν συστηματικά και να μετατραπούν σε συγκεκριμένα αιτήματα προς τους αρμόδιους φορείς.
Η κυβέρνηση της Βικτώριας αναφέρει ότι έως το 2023 είχε ολοκληρώσει και τις 227 συστάσεις της Βασιλικής Επιτροπής για την Οικογενειακή Βία, ενώ έχει ανακοινώσει ακόμη 106 δράσεις για την περίοδο 2025-27.
Την ίδια στιγμή, αναγνωρίζει ότι η οικογενειακή βία παραμένει εκτεταμένη και ότι απαιτούνται περαιτέρω παρεμβάσεις στη νομοθεσία, στις υπηρεσίες και στον μεταξύ τους συντονισμό.
Οι αδυναμίες δεν περιορίζονται, πάντως, στις εμπειρίες που κατατέθηκαν στο φόρουμ. Παράλληλα, έλεγχος του Victorian Auditor-General για το δίκτυο κέντρων υποστήριξης The Orange Door, το οποίο αποτελεί βασικό σημείο πρόσβασης σε υπηρεσίες για την οικογενειακή βία και την προστασία παιδιών και οικογενειών στη Βικτώρια, διαπίστωσε το αρμόδιο υπουργείο είχε ολοκληρώσει πλήρως μόνο τέσσερις από τις εννέα προβλεπόμενες ενέργειες βελτίωσης, ενώ οι υπόλοιπες πέντε είχαν εφαρμοστεί μόνο εν μέρει.
Την περίοδο 2023-24, το δίκτυο πραγματοποίησε περισσότερες από 176.000 αξιολογήσεις περιστατικών, αριθμός που αποτυπώνει τόσο το μέγεθος της ανάγκης όσο και την πίεση που δέχονται οι υπηρεσίες.
Η εικόνα, επομένως, δεν είναι εκείνη ενός κράτους που παρέμεινε αδρανές. Μεταρρυθμίσεις έχουν προχωρήσει και νέες δομές έχουν δημιουργηθεί. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο πόσες συστάσεις ολοκληρώθηκαν ή πόσα σχέδια ανακοινώθηκαν, αλλά εάν όλα αυτά μεταφράζονται σε έγκαιρη, συντονισμένη και ουσιαστική προστασία για το θύμα τη στιγμή που τη χρειάζεται.
Εκεί ακριβώς παραμένει το χάσμα: ανάμεσα στη μεταρρύθμιση που καταγράφεται στα κυβερνητικά έγγραφα και στην πραγματική προστασία που βιώνουν τα θύματα στην καθημερινότητά τους.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Κλείνοντας την εκδήλωση, η ταμίας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γυναικών Αυστραλίας, Gigi Efthimiou, ευχαρίστησε την Ελληνοαυστραλιανή Ένωση Αστυνομικών της Βικτώριας και τα στελέχη της Αστυνομίας που συμμετείχαν.
Παράλληλα, εξήρε τη συμβολή της κας Papafotiou στην ενημέρωση της κοινότητας και στην υποστήριξη ανθρώπων που έχουν βιώσει οικογενειακή βία.
Στους παρευρισκόμενους διανεμήθηκε ενημερωτικό υλικό με στοιχεία επικοινωνίας εξειδικευμένων υπηρεσιών, ώστε όσοι χρειάζονται βοήθεια να γνωρίζουν πού μπορούν να απευθυνθούν.
Τέτοιες κοινοτικές πρωτοβουλίες έχουν ιδιαίτερη σημασία, ιδίως όταν η γλώσσα, η κοινωνική απομόνωση, η οικονομική ή οικογενειακή εξάρτηση και ο φόβος της έκθεσης δυσκολεύουν τα θύματα να μιλήσουν και να ζητήσουν βοήθεια.
Η δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου όπου οι άνθρωποι μπορούν να καταθέσουν τις εμπειρίες τους αποτελεί, ωστόσο, μόνο το πρώτο βήμα.
Για να μετατραπούν οι μαρτυρίες σε ουσιαστική αλλαγή, χρειάζονται συστηματική καταγραφή των προβλημάτων, συγκεκριμένα αιτήματα, απαντήσεις από τους αρμόδιους θεσμούς και δημόσια λογοδοσία για όσα τελικά εφαρμόζονται.
Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος τα θύματα να καλούνται επανειλημμένα να αφηγηθούν τον πόνο τους, χωρίς οι εμπειρίες τους να οδηγούν στις αλλαγές που απαιτούνται για την καλύτερη προστασία όσων βρίσκονται σε κίνδυνο.
Όποιος βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο πρέπει να καλέσει το 000.
Η Safe Steps παρέχει εμπιστευτική υποστήριξη όλο το 24ωρο στη Βικτώρια στο 1800 015 188, ενώ η εθνική υπηρεσία 1800RESPECT είναι διαθέσιμη στο 1800 737 732.
The post Οι φωνές των θυμάτων στο επίκεντρο σε φόρουμ για την οικογενειακή βία appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.