
Η Ρούλα Κορομηλά δημοσίευσε μια φωτογραφία της από τα «20 και κάτι…» στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, εκφράζοντας παράλληλα τον «προβληματισμό» και τη «θλίψη» της με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη.
Η ανάρτησή της εστιάζει στο πόσο εφήμερη και απρόβλεπτη μπορεί να είναι η ζωή, αναφέροντας με συγκίνηση τη «ξαφνική και σύντομη διαδρομή νέων ανθρώπων που αγαπήσαμε».
Στη συνέχεια η Ρούλα Κορομηλά σημειώνει: «Η απώλεια του Μαζωνάκη μας συγκλόνισε και γίνεται συλλογικό πένθος. Πόσο πολύτιμη είναι η ευαίσθητη ψυχή και πόσο αβάσταχτη η μοναξιά κρυμμένη πίσω από ένα χαμόγελο. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος στα δύσκολα. Αυτά σκέφτομαι».
Αναφερόμενη στη φωτογραφία που ανήρτησε, η παρουσιάστρια τονίζει πως «την κοιτάζω και νιώθω μια βαθειά ηρεμία και καμάρι. Γιατί μέσα από δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα και ανηφόρες δεν έχασα την ανθρωπιά μου και το μεγαλύτερο κατόρθωμα μου είναι ότι δεν πρόδωσα εκείνο το κορίτσι. Έσφιξα τα δόντια μου, κράτησα την δύναμη μου και επέλεξα τον σεβασμό προς όλους και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο».
Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση της Ρούλας Κορομηλά:
Η Ρούλα Κορομηλά έγραψε χαρακτηριστικά: «Όταν όλα γύρω μας κινούνται ανατρεπτικά και με γρήγορους ρυθμούς, το μυαλό μου πολλές φορές αναζητά και νοσταλγεί την ηρεμία στα παλιά.
Ίσως βέβαια να φταίει ο προβληματισμός και η θλίψη για το πόσο εφήμερη και απρόβλεπτη είναι η ζωή, βλέποντας με πόνο καρδιάς και την ξαφνική και σύντομη διαδρομή νέων ανθρώπων που αγαπήσαμε. Ευαισθητοποιείσαι. Θρηνείς. Αναθεωρείς και συνειδητοποιείς ξανά πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Η απώλεια του Μαζωνάκη μας συγκλόνισε και γίνεται συλλογικό πένθος. Πόσο πολύτιμη είναι η ευαίσθητη ψυχή και πόσο αβάσταχτη η μοναξιά, κρυμμένη πίσω από ένα χαμόγελο. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος στα δύσκολα.
Αυτά σκέφτομαι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωσα την ανάγκη να γυρίσω τον χρόνο πολύ πίσω και να μοιραστώ αυτή τη φωτογραφία, κάπου στα 20 και κάτι… Τότε που δεν με ήξερε κανείς. Την κοιτάζω και νιώθω μια βαθιά ηρεμία και καμάρι. Γιατί μέσα από δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα και ανηφόρες, δεν έχασα την ανθρωπιά μου· και το μεγαλύτερο κατόρθωμά μου είναι ότι δεν πρόδωσα εκείνο το κορίτσι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Roula Koromila (@roulakoromila)
Έσφιξα τα δόντια μου, κράτησα τη δύναμή μου και επέλεξα τον σεβασμό προς όλους και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Αυτή η ζωή είναι μικρή. Όταν κάποια στιγμή αποχωρήσουμε, το μόνο που θα έχει σημασία, το μόνο που θα έχουμε αφήσει πίσω μας, είναι η ζεστασιά που θα αισθάνεται κάποιος όταν προφέρει το όνομά μας.
Με την καρδιά γεμάτη για τη διαδρομή και ευγνώμων για το πριν και το τώρα… Ας αγαπάμε, ας σεβόμαστε κι ας αφήσουμε όμορφες αναμνήσεις στις καρδιές των ανθρώπων που αγγίξαμε… Η καλοσύνη και η αγάπη φωτίζει και το πιο βαθύ σκοτάδι γύρω μας. Νομίζω. Θα ήθελα πολύ να ξέρω εσείς τι κρατάτε ως φυλαχτό στις δικές σας ανηφόρες…
ΥΓ. Πίσω από τα φώτα, τη λάμψη και τους προβολείς, κανείς δεν ξέρει τι βιώνει μια ψυχή. Ας μην κρίνουμε εύκολα…»