H δράση στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό. O Παναθηναϊκός φιλοξενείται στο Αλμάτι, από την Καϊράτ για τη 2η αγωνιστική Conference League, με στόχο το «2 στα 2».
Πιο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσει για την επικείμενη αναμέτρηση, από τον Βασίλη Καραγκούνη, δεν υπήρχε. Ο Έλληνας χαφ με θητεία τόσο στο πρωτάθλημα του Καζακστάν όσο και στο ελληνικό αναλύει στο tanea.gr τι χρειάζεται να προσέξουν οι «πράσινοι» για να φύγουν νικητές.
Τα πρώτα του βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου τα έκανε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού, πριν μεταπηδήσει σε δύο ιστορικά σωματεία όπως είναι του Άρη και του Ηρακλή.
Παράλληλα, ο Καραγκούνης μιλάει για την απόφαση του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση και διηγείται τις πιο σημαντικές εμπειρίες, που αποκόμισε από το ελληνικό πρωτάθλημα.
Τι χρειάζεται να προσέξει ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Καϊράτ Αλμάτι;
«Τις αντεπιθέσεις κυρίως διότι η Καϊράτ θα περιμένει να βρει την ευκαιρία της και στην κόντρα θα βασιστεί για την επιθετική μετάβαση και στο κλείσιμο των γραμμών στην αμυντική».
Σε τι επίπεδο είναι το πρωτάθλημα του Καζακστάν σε σχέση με το ελληνικό;
«Πολύ πιο «physical» παιχνίδι με αντίξοες συνθήκες κυρίως τους μήνες εκτός του καλοκαιριού, συνθετικά γήπεδα και πολύωρα ταξίδια για τα εκτός έδρας παιχνίδια, λιγότερο ποιοτικό απ’ότι της Ελλάδας από άποψη τακτικής και τεχνικής.
Ήταν γενικά ένα πρωτάθλημα με αρκετές ιδιαιτερότητες και διαφορετικές απαιτήσεις».
Ποια είναι η γενική φιλοσοφία και ο τρόπος παιχνιδιού από ομάδες του Καζακστάν;
«Πολύ πιο «physical» παιχνίδι με αντίξοες συνθήκες κυρίως τους μήνες εκτός του καλοκαιριού, συνθετικά γήπεδα και πολύωρα ταξίδια για τα εκτός έδρας παιχνίδια, λιγότερο ποιοτικό απ’ότι της Ελλάδας από άποψη τακτικής και τεχνικής.
Ήταν γενικά ένα πρωτάθλημα με αρκετές ιδιαιτερότητες και διαφορετικές απαιτήσεις».
Η Καϊράτ Αλμάτι έχει βγει δύο φορές συνεχόμενα πρωταθλήτρια και έχει αποκτήσει ευρωπαϊκή εμπειρία. Πιστεύεις μπορεί να παίξει ρόλο;
«Μέχρι ένα σημείο ναι! Εχει την αυτοπεποίθηση του πρωταθλητή αλλά στα ευρωπαϊκά παιχνίδια δεν αρκεί μόνο αυτό και ειδικά με ομάδες από καλύτερα πρωταθλήματα»
Έχεις αγωνιστεί σε ένα ιστορικό σωματείο όπως αυτό του Άρη. Εσύ που τα έζησες από μέσα ποιες ήταν οι βασικές οι δυσκολίες που περνούσε εκείνη τη σεζόν που οδήγησαν στον υποβιβασμό;
«Όταν υπάρχουν προβλήματα εξωαγωνιστικά, χρέη και καμία διάθεση να βρεθεί λύση τότε ανεξάρτητα πόσο μεγάλο είναι ένα σωματείο, οδηγείται στο υποβιβασμό, κάτι που δεν έχει γίνει μόνο με τον Άρη αλλά και με άλλες μεγάλες ιστορικές ομάδες.
Η ιστορία έχει δείξει πως κανένα όνομα δεν αρκεί από μόνο του για να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη».
Εκείνη την περίοδο που βρέθηκες για τρεις σεζον στη Θεσσαλονίκη και στις δύο από τις τρεις πιο ιστορικές ομάδες τι είναι αυτό που την διαφοροποιεί από τις άλλες πόλεις;
«Η Θεσσαλονίκη ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο και τώρα με την επιστροφή του Ηρακλή ολοκληρώνεται πάλι οι 3 μεγάλοι της Θεσσαλονίκης. Εύχομαι να συνεχίζουν χωρίς προβλήματα γιατί ομάδες σαν αυτές αποτελούν τον πυρήνα του ελληνικού πρωταθλήματος.
Η παρουσία τους μόνο καλό μπορεί να κάνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στον ανταγωνισμό του πρωταθλήματος».
Πώς προέκυψε η ευκαιρία να αγωνιστείς στο πρωτάθλημα της Γεωργίας;
«Με είχε δει να αγωνίζομαι ο προπονητής που είχα στην Torpedo Kutaisi και μου είχε κάνει πρόταση να πάω, ήταν πολύ ωραία η εμπειρία στην Γεωργία και έμαθα αρκετά πράγματα».
Ποια απόφαση στην καριέρα σου θεωρείς ότι έπαιξε το μεγαλύτερο ρόλο, ότι ήταν η πιο καθοριστική;
«Νομίζω ότι κάθε απόφαση είχε την δική της σημασία για διαφορετικό λόγο κάθε φορά, ίσως να έλεγα το να μετακομίσω στην Αθήνα μόνος μου 14 χρονών από την Λαμία, με την συγκατάθεση και την στήριξη των γονιών μου όπου από εκεί ξεκίνησε και το ταξίδι στο ποδόσφαιρο».
Ήταν δύσκολη η απόφαση να σταματήσεις το ποδόσφαιρο;
«Καθόλου, ίσα ίσα, ήταν μια πολύ συνειδητή απόφαση που την σκεφτόμουν αρκετά χρόνια τώρα και προετοιμαζόμουν για αυτό. Κάθε κύκλος όταν έρχεται η στιγμή να κλείσει, κλείνει για να ξεκινήσει κάτι καινούργιο».
Αν είχες ευκαιρία να ξαναπαίξεις έναν αγώνα ποιος θα ήταν;
«Θα επέλεγα με διαφορά, τα ματς που παίζαμε στην πλατεία στο χωριό με τον αδερφό μου και τους φίλους μου. Είναι στιγμές που θυμάμαι πάντα με ιδιαίτερη νοσταλγία».