Ο ΟΦΗ και ο ΠΑΟΚ θα διεκδικήσουν απόψε στον Βόλο το Κύπελλο Ελλάδος. Είναι ένα παράξενο ζευγάρι. Παράξενο γιατί δεν έχουν βρεθεί ποτέ ξανά οι δυο τους αντιμέτωποι σε έναν τελικό, μολονότι η σχέση τους με τον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος είναι εξαιρετική.
Ο ΟΦΗ είναι ομάδα που θεωρεί το Κύπελλο Ελλάδος θεσμό στον οποίο μπορεί να διακριθεί: είναι αυτό που λέμε «ομάδα Κυπέλλου» και ήταν στον αντίστοιχο τελικό και πέρυσι, όταν είχε χάσει από τον Ολυμπιακό με 2-0. Ο ΠΑΟΚ εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια σε αυτό που κάποτε λέγαμε «ο μεγάλος του Κυπέλλου».
Η διάκριση στη συγκεκριμένη διοργάνωση του έχει γίνει πάρα πολύ εύκολη. Από το 2016 και μετά, τα τελευταία δέκα χρόνια δηλαδή, ο ΠΑΟΚ έχει αγωνιστεί σε συνολικά έξι τελικούς και έχει κατακτήσει το Κύπελλο τέσσερις φορές.
Γι’ αυτόν κυρίως τον λόγο είναι φαβορί σήμερα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί και να ιδρώσει απέναντι στον ΟΦΗ, που αυτόν τον καιρό μοιάζει αρκετά φορμαρισμένος.
Εξέλιξη
Στον ΠΑΟΚ είχαν φανταστεί λίγο διαφορετικά την εξέλιξη της χρονιάς. Οταν είχε προκύψει ότι αντίπαλός τους στον τελικό θα είναι ο ΟΦΗ από πολλούς που παρακολουθούν τον ΠΑΟΚ (δεν αναφέρομαι μόνο σε οπαδούς αλλά και σε ρεπόρτερ της ομάδας…) το γεγονός είχε θεωρηθεί κάτι σαν καλό σημάδι.
Τον ΟΦΗ είχε αντιμετωπίσει πέρυσι στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος ο Ολυμπιακός και είχε κάνει το νταμπλ γιορτάζοντας τα 100 του χρόνια.
Το πράγμα έμοιαζε σαν καλός οιωνός. Θα τον αντιμετώπιζε στον τελικό και ο ΠΑΟΚ και θα γιόρταζε κι αυτός ένα νταμπλ στα 100 του χρόνια έλεγαν και έγραφαν. Αλλά το πράγμα δεν εξελίχθηκε έτσι ακριβώς.
Επιβάρυνση
Ο ΠΑΟΚ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος από έναν πάρα πολύ δύσκολο δρόμο – θα έλεγα ότι μπερδεύτηκε λιγάκι μόνος του. Μια ήττα από τον Λεβαδειακό στη League Phase του θεσμού που έγινε για πρώτη φορά φέτος, σε συνδυασμό με την αδυναμία του να κερδίσει τον συμπολίτη Αρη τον έστειλαν να δώσει ένα νοκάουτ παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο Γ. Καραϊσκάκης πολύ νωρίς και σε μια στιγμή μάλιστα που δεν έλειπαν από το πρόγραμμά του και ζόρικα ευρωπαϊκά παιχνίδια.
Η νίκη του στο Γ. Καραϊσκάκης τον οδήγησε στο να αναμετρηθεί σε δύο παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό. Κέρδισε τον ΠΑΟ δύο φορές και βρέθηκε στον τελικό. Ομως κάνοντας αυτή την ανασκόπηση της πορείας του συνειδητοποιεί κανείς ότι η προσπάθειά του να κατακτήσει το Κύπελλο βάρυνε πάρα πολύ την ίδια τη σεζόν του.
Αν σ’ αυτό το τελευταίο μέρος μιας δύσκολης σεζόν ο ΠΑΟΚ ταλαιπωρήθηκε και εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από τραυματισμούς βασικών παικτών του, αυτό οφείλεται πολύ και στο γεγονός ότι για να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου έδωσε πολλά και δύσκολα παιχνίδια.
Νομίζω πως η επιβάρυνση στο Κύπελλο, σε συνδυασμό με τα σκληρά παιχνίδια στο Γιουρόπα Λιγκ αλλά και την υποχρέωση να κάνει και πρωταθλητισμό, τώρα στο τέλος τού στοιχίζουν πάρα πολύ.
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου μου έδωσε την εντύπωση την περασμένη Κυριακή ότι δεν ρίσκαρε τη συμμετοχή σημαντικών παικτών που ήταν στον πάγκο της ομάδας στο ματς με την ΑΕΚ (Μεϊτέ, Ζίφκοβιτς, Μιχαηλίδης, Κένι κ.ά.) έχοντας στο μυαλό του την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος. Προφανώς στον Ρουμάνο μοιάζει πιο εύκολο να κερδίσει αυτό απόψε παρά το πρωτάθλημα.
Κατόρθωμα
Ο δρόμος του ΟΦΗ προς τον τελικό δεν ήταν εξίσου δύσκολος, αλλά κι αυτός χρειάστηκε να κάνει κάτι που τηρουμένων των αναλογιών μοιάζει φέτος κατόρθωμα. Ο ΟΦΗ είναι η μοναδική ελληνική ομάδα που από τον Οκτώβριο και μετά κέρδισε την ΑΕΚ: την απέκλεισε και μάλιστα με νίκη στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Μπροστά σε αυτή τη νίκη του ό,τι προηγήθηκε και ό,τι ακολούθησε ήταν του χεριού του. Ακόμα και ο αποκλεισμός του Λεβαδειακού στον ημιτελικό δεν είναι αποτέλεσμα που μπορεί να χαρακτηριστεί έκπληξη όταν μιλάμε για τον ΟΦΗ. Αυτός έχει συμμετοχή σε τρεις τελικούς, ο Λεβαδειακός σε κανένα.
Ποιοτική
Πολλοί νομίζουν ότι θα ξαναδούμε τον περσινό τελικό, το ματς στο οποίο ο Ολυμπιακός βρήκε ένα γκολ νωρίς με τον Ελ Κααμπί και έπαιξε με τον ΟΦΗ σαν τη γάτα με το ποντίκι δείχνοντας απλώς μια σχετική αργοπορία στο να τελειώσει το παιχνίδι: το δεύτερο γκολ το βρήκε ο Γιάρεμτσουκ στις καθυστερήσεις.
Ισως γίνει έτσι και φέτος, ίσως δηλαδή η ποιοτική υπεροχή του ΠΑΟΚ φανεί στο γήπεδο νωρίς και γρήγορα – άλλωστε οι καλοί παίκτες δεν λείπουν από τον Ραζβάν Λουτσέσκου: ο Κωνσταντέλιας, ο Ζίφκοβιτς, ο Τάισον μπορούν πάντα να κάνουν τη διαφορά.
Ομως σε σχέση με πέρυσι ο ΟΦΗ μοιάζει να πηγαίνει στο παιχνίδι σε καλύτερη κατάσταση. Ο προπονητής του Χρήστος Κόντης έχει κερδίσει ήδη έναν τελικό ως προπονητής του Παναθηναϊκού απέναντι στον Αρη.
Οι παίκτες που ήταν παρόντες στην περσινή ανάλογη διαδικασία σίγουρα τη γνωρίζουν καλύτερα και είναι αρκετοί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και σε επίπεδο φόρμας ο ΟΦΗ είναι σε καλύτερη κατάσταση φέτος από ό,τι πέρυσι.
Το ζήτημα για την ομάδα του Κόντη είναι αν μπορεί να αντέξει στην άμυνα: αν τα καταφέρει, ένα γκολ μπορεί να το βρει αφού παίκτες όπως ο Σανσίδο, ο Νους, ο Ταξιάρχης Φούντας τη δουλειά την ξέρουν.
Πέρυσι
Φυσικά η ελπίδα όλων μας είναι να δούμε έναν ωραίο τελικό στο τέλος του οποίου κανείς δεν θα ασχολείται με τη διαιτησία του Ευαγγέλου που θα είναι στο γήπεδο και του Παπαπέτρου που θα είναι στο VAR.
Σίγουρα στο Πανθεσσαλικό δεν θα έχουμε τις ωραίες εικόνες που είχαμε πέρυσι στο ΟΑΚΑ όταν βρέθηκαν 60.000 οπαδοί του Ολυμπιακού και του ΟΦΗ και έδωσαν στο παιχνίδι μια άλλη ομορφιά – σχεδόν ευρωπαϊκή.
Αλλά ας μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Το ότι δεν υπήρχαν καβγάδες για την έδρα του παιχνιδιού και οι δύο ομάδες συμφώνησαν σε αυτή την πρόταση της ΕΠΟ σε χρόνο-ρεκόρ μπορείς να το πεις και πρόοδο.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια χώρα που μόλις το 2020, εξαιτίας της αδυναμίας της ομοσπονδίας να βρει έδρα διεξαγωγής του συγκεκριμένου παιχνιδιού, αυτό έγινε στο Πανθεσσαλικό τον Σεπτέμβριο…