Η υπόθεση της δολοφονίας του 11χρονου Μάριου Σαλούκου το νήμα της ζωής του οποίου κόπηκε από μια αδέσποτη σφαίρα που τον χτύπησε μέσα στο προαύλιο του σχολείου του στο Μενίδι την ημέρα της καλοκαιρινής γιορτής, τον Ιούνιο του 2017 αναβίωσε σήμερα στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας.
Συμμαθητές του Μάριου φορώντας μαύρες μπλούζες με τυπωμένο το όνομα του με λευκά γράμματα, αλλά και πολλοί εκπαιδευτικοί συνάδελφοι της μητέρας του θύματος, που ήταν και η δασκάλα του στο σχολείο εμφανώς συγκινημένοι και άλλοι με δάκρυα στα μάτια παρακολούθησαν τη διαδικασία που βρίσκει στο εδώλιο δύο Ρομά , οι οποίοι δικάζονται για την υπόθεση αυτή που είχε σοκάρει την κοινή γνώμη.
” Όσοι πυροβολούν στην περιοχή που είναι πυκνοκατοικημένη είναι εν δυνάμει δολοφόνοι” κατέθεσε με τρεμάμενη φωνή η μητέρα και δασκάλα του Μάριου, Διονυσία Σαλούκου η οποία δεν έμεινε μόνο στην περιγραφή της σκηνής που της στέρησε για πάντα το παιδί της αλλά αναφέρθηκε και σε άλλα περιστατικά που αποτυπώνουν της εικόνα της περιοχής επισημαίνοντας ότι τα φαινόμενα των πυροβολισμών ήταν και είναι συχνό φαινόμενο .
“Ήμουν στο ίδιο σχολείο που φοιτούσε ο γιος μου. Την ημέρα εκείνη ήταν η γιορτή η καλοκαιρινή του σχολείου. Ήμουν και η δασκάλα του στην Πέμπτη Δημοτικού. Ο Μάριος ήταν πολύ πρόθυμο και χαρούμενο παιδί. Περίμενε με αγωνία εκείνη τη μέρα. Η γιορτή ήταν να ξεκινήσει στις οκτώ. Δίπλα στο παιδί μου ήταν μαζί του οι συμμαθητές του που είναι σήμερα όλοι εδώ. Κάποια στιγμή άκουσα τη φωνή ενός παιδιού, που έλεγε “κυρία ο Μάριος έπεσε”. Επεσε μπρούμυτα, τον γύρισα και είδα το αίμα να τρέχει ποτάμι. κατέθεσε η μητέρα του μικρού Μάριου η οποία έχει δηλώσει μαζί το σύζυγό της παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ζητώντας την τιμωρία των υπευθύνων για τη δολοφονία του παιδιού τους .
Πρόεδρος: Εκείνη την ώρα δεν πήγε το μυαλό σας ότι ήταν σφαίρα.
Μάρτυρας: Έβλεπα το αίμα να κυλάει και έλεγα κάπου χτύπησε. Δεν πήγε στο μυαλό μου ότι ήταν σφαίρα. Οι πυροβολισμοί ήταν συχνοί και σαν φαινόμενο δυστυχώς εξακολουθεί και σήμερα. Τα γλέντια τους είναι με πυροβολισμούς και τη μουσική στο διαπασών.
“Στο νοσοκομείο μας έλεγαν για αιμορραγικό επεισόδιο. Τελικα διαπιστώσαμε την άλλη μέρα ότι ήταν από βολίδα. Εγιναν πολλά λάθος πράγματα στην έρευνα. Καθυστέρησε η αστυνομία να μπει στα σπίτια. Τα στοιχεία χάθηκαν, τα όπλα πετάχτηκαν οι ένοχοι εξαφανίστηκαν ” συμπλήρωσε η μάρτυρας .
Και αναφερόμενη στο θέμα πρόσθεσε πως ” η παραβατικότητα στο Μενίδι ήταν θέμα χρόνων και εξακολουθεί να είναι. Ο κόσμος βρίσκει βολίδες στις ταράτσες των σπιτιών στα μπαλκόνια,έχει πέσει σφαίρα στα πόδια παιδιού που περπατούσε, άλλη φορά παιδί στο νηπιαγωγείο τραυματίστηκε παιδί στο μάγουλο. Οποιος πυροβολεί εκεί είναι εν δυνάμει δολοφόνος” .
Ακολούθησε η κατάθεση του πατέρα του παιδιού Αθανάσιου Σουλούκου,ο οποίος περιέγραψε και τις δικές του προσπάθειες να μπει στον καταυλισμό της περιοχής και να συλλέξει έστω και την παραμικρή πληροφορία για τη δολοφονία του παιδιού του .
Ο κ. Σουλούκος περιέγραψε πως μια ημέρα χαράς και γιορτής για τα παιδιά μετατράπηκε σε μέρα πένθους για τον ίδιο, την οικογένειά του και όχι μόνο .
“Το παιδί έφυγε . Εκείνο το βράδυ πίεσα το γιατρό και μου έλεγε ότι ήταν από ανεύρυσμα. Πίεσα το γιατρό να μάθω γιατί έφυγε το παιδί μου. Την επόμενη μέρα μάθαμε ότι το παιδί είχε χτυπηθεί από σφαίρα στο κεφάλι. Νιώθω μεγάλες ενοχές γιατί πήγα εκεί την οικογένειά μου και το πληρώσαμε “, κατέθεσε ο μάρτυρας .
Και με τη σειρά του αναφέρθηκε στην εικόνα που επικρατεί στην περιοχή λέγοντας: “Κάθε βράδυ είχε γλέντια και κάθε βράδυ τηλεφωνούσαν στην αστυνομία . Και κάθε βράδυ σφαίρες . Όλοι έχουν από ένα περιστατικό. Ακόμα και σήμερα συνεχίζει αυτό το φαινόμενο. Στην αρχή πήραν κάποια μέτρα αλλά μετά χαλάρωσαν με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα να γίνονται πυροβολισμοί”.
“Αυτή η κατάσταση, πρόσθεσε, εκεί πάνω έχει πολλά χρόνια. Είναι μια πόλη εγκαταλειμμένη. Μια φορά μπήκα μέσα στον καταυλισμό να μάθω πληροφορίες. Οντως έμαθα ότι είχαν γλέντι εκείνο το βράδυ στο σπίτι ενός των δύο κατηγορουμένων. Η αστυνομία είχε συλλάβει την αδερφή του ενός κατηγορούμενου, η οποία αφέθηκε ελεύθερη και ο κύριος έβγαλε το κουμπούρι…”.
Η δίκη συνεχίζεται με καταθέσεις μαρτύρων μέσα σε μια κατάμεστη από κόσμο δικαστική αίθουσα .