Έχουν, τελικά, νόημα οι αγώνες play offs που δίνουν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός στην ελληνική λίγκα του μπάσκετ; Μάλλον εδώ έχουμε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος αποτελέσματος: οι Αιώνιοι δεν μπορούν να ηττηθούν από καμιά ομάδα στην Ελλάδα σε κανονικές συνθήκες. Μόνο αν είναι αδιάφοροι ή δεν έχουν ξεκάθαρο στόχο και μάλλον αυτό συνέβη με (κάποιες από) τις εφετινές ήττες των Πράσινων στην κανονική περίοδο.
Η όλη κουβέντα γίνεται με αφορμή τον χθεσινό περίπατο των Ερυθρόλευκων με τον Κολοσσό. Μια υποχρέωση που έπρεπε να βγει. Έστω κι αν σε τέτοιες περιπτώσεις, σε ματς ολότελα «ακίνδυνα» ελλοχεύει ο κίνδυνος τραυματισμού. ‘Η ακόμη ακόμη και ο φόβος μήπως κάποιος λαβωθεί. Ισως γι’ αυτό να έμειναν εκτός αγώνα οι Φουρνιέ, Βεζένκοφ και Χολ, κάποια από τα καλά «χαρτιά» του Μπαρτζώκα ενόψει του επικείμενου Final Four της Αθήνας.
Αν προσθέσουμε τους Τζόζεφ, Μακ Κίσικ και Φαλ που δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στην αναμέτρηση με την ομάδα της Ρόδου, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως παίκτες από κομβικοί έως χρήσιμοι για τον Ολυμπιακό της Ευρώπης, δεν αγωνίστηκαν. Αντίθετα πάτησαν στο παρκέ άσοι που δύσκολα θα τους εμπιστευθεί ο κόουτς για τις μάχες στο υψηλότερο επίπεδο. Και τότε γιατί έγινε το «ζέσταμα» και ποιος ο λόγος να το θέλουν αρκετοί, όπως τουλάχιστον υποστηρίχθηκε ή αφέθηκε να εννοηθεί;
Μάλλον για να βρουν οι παίκτες ρυθμό, να μη μείνουν καιρό εκτός αγώνων, να κοντράρουν τον αντίπαλο. Κι όμως αυτό δεν ισχύει. Γιατί πολύ απλά το είπε και ο ίδιος ο Μπαρζώκας μετά την εκκωφαντική νίκη απέναντι στον Κολοσσό: Οι προπονήσεις του Ολυμπιακού είναι απείρως πιο απαιτητικές. Έχει 15 παίκτες επιπέδου Ευρωλίγκας ή αν θέλετε, ανώτερους από τον μέσο όρο του ελληνικού πρωταθλήματος.
Σε αυτούς στηρίχθηκε ο προπονητής όλη τη σεζόν. Με αυτούς πορεύεται και εκτιμά πως ο συναγωνισμός στις προπονήσεις κάνει παραπάνω καλό σε σχέση με αναμετρήσεις όπως η χθεσινή.
Να είναι, συνεπώς, ευχαριστημένοι στο ΣΕΦ γιατί όλα κύλησαν ομαλά. Απρόοπτο δεν συνέβη. Το βλέμμα όσο ζυγώνει η ώρα πέφτει στο Final Four. Τον μεγάλο εφετινό στόχο του Ολυμπιακού.
Εκεί, όλοι οι Ερυθρόλευκοι, από τον προπονητή έως τους παίκτες, είναι ανάγκη να ξεπεράσουν τα τείχη. Όχι αυτά των αντιπάλων. Αλλά όλων των «πρέπει» που τους βασανίζουν αλλά σε δέκα ημέρες δείχνουν έτοιμοι να τα γκρεμίσουν.