Η Super League της σεζόν 2025-2026 δεν ήταν απλώς ένα πρωτάθλημα. Ηταν μια χρονιά ισορροπιών, ψυχολογίας και πολλών μεταβολών στην κορυφή. Η ΑΕΚ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδας για 14η φορά στην ιστορία της, αλλά ο δρόμος της μέχρι τη στέψη είχε πολύ περισσότερο δράμα απ’ ό,τι μπορεί να αποτυπώσει η βαθμολογία. Δύο αγωνιστικές άλλωστε πριν από το τέλος των play off οι εναλλαγές των συναισθημάτων κατά τη διάρκεια των ντέρμπι ΑΕΚ – Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ ήταν τόσο έντονες που δεν μπορούν να ξεπεραστούν έτσι απλά.
Ο χαρακτήρας της πρωταθλήτριας
Η ΑΕΚ επέστρεψε στον θρόνο της για πρώτη φορά μετά τη σεζόν του νταμπλ (2023) και για δεύτερη φορά μέσα στο νέο της γήπεδο το οποίο άνοιξε τις πύλες του πριν από τέσσερα χρόνια!
Η κατάκτηση του τίτλου δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ποτέ δεν ήταν άλλωστε για τον Δικέφαλο. Ηταν όμως μία διαδρομή, ένας «μαραθώνιος», όπου οι Κιτρινόμαυροι έκαναν σε κάθε ματς κατάθεση χαρακτήρα. Αντεξαν την πίεση, διαχειρίστηκαν άψογα τα κρίσιμα βράδια τους και επέδειξαν απίστευτη σταθερότητα, κάτι που αποτυπώθηκε στο αήττητο σερί των 24 αγώνων.
Υπάρχουν αμέτρητες στιγμές σε αυτό το πρωτάθλημα που μπορεί να πει κάποιος ότι αποδείχθηκαν καθοριστικές. Από τις επεμβάσεις πέναλτι του Στρακόσα, την απόκρουση στην Τρίπολη, έως τα γκολ της νίκης στα τελευταία λεπτά των αγώνων.
Ομως η πιο καθοριστική βραδιά ήταν αυτή της 10ης Μαΐου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η ΑΕΚ υποδέχθηκε τον Παναθηναϊκό, το παιχνίδι στράβωσε, και την ίδια ώρα στο Φάληρο άναψε η ελπίδα! Οι πρωταθλητές ωστόσο βρήκαν τον τρόπο. Το τελικό 2-1, με πρωταγωνιστές τον Ζίνι και τον Ζοάο Μάριο, έφερε την απόλυτη ανατροπή σε σχέση με όσα πιστεύαμε στο ξεκίνημα της σεζόν.
Η μάχη για τα αστέρια
Η πιο απρόβλεπτη μάχη έγινε για την κατάκτηση της 2ης θέσης και την έξοδο στα προκριματικά του Champions League. Μετά την κατάκτηση του τίτλου από την ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ θα έπαιζαν τα ρέστα τους. Οι Ασπρόμαυροι μπήκαν με πλεονέκτημα το οποίο τους το «έκαψε» η ΑΕΚ στην Τούμπα, την ώρα που οι Ερυθρόλευκοι έπαιρναν προβάδισμα με τη νίκη επί του Παναθηναϊκού.
Την τελευταία αγωνιστική, έγινε το έλα να δεις. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε (0-2) στη Λεωφόρο και πήρε κεφάλι, αλλά ο Ολυμπιακός έκανε το ίδιο στη Νέα Φιλαδέλφεια (0-1). Το γκολ του Κοϊτά (1-1) έδωσε ξανά προβάδισμα στον… ΠΑΟΚ, αλλά την τελευταία λέξη την είπε ο Ταμπόρδα, ο οποίος ισοφαρίζοντας για λογαριασμό του Παναθηναϊκού σε 2-2 σφράγισε το ερυθρόλευκο εισιτήριο για το Champions League και άφησε τον ΠΑΟΚ κυριολεκτικά με άδεια χέρια τη χρονιά της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυσή του. Τώρα έχει ανοίξει ήδη (και) θέμα Λουτσέσκου…
Στον… πάγκο
Αρκετό ενδιαφέρον παρουσίασαν και οι… πάγκοι των ελληνικών ομάδων. Λόγω τίτλου ο Μάρκο Νίκολιτς της ΑΕΚ μπορεί να πει κανείς ότι έκανε ένα θαύμα, μετατρέποντας ένα ασχημόπαπο σε κύκνο!
Οι σταθερές αξίες ήταν λίγες. Μεντιλίμπαρ (Ολυμπιακός), Λουτσέσκου (ΠΑΟΚ), Παπαδόπουλος (Λεβαδειακός) και Λέτο (Κηφισιά). Αυτοί οι πέντε άντεξαν από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με τον Βιτόρια, πήγε στον Κόντη και από εκεί στον Μπενίτεθ, ο οποίος μετράει αν όχι ώρες, μέρες (μπορεί να έχει ήδη απολυθεί μιας και το κείμενο γράφτηκε το βράδυ της Τρίτης για το ένθετο). Ο πρώτος που έφυγε πάντως ήταν ο Ουζουνίδης από τον Αρη για να έρθει ο Χιμένεθ, ο οποίος τελικά αποχώρησε για να αναλάβει την ομάδα ο Γρηγορίου. Ο Παντελίδης ξεκίνησε στον πάγκο του Αστέρα, αλλά τον Οκτώβριο έδωσε τη θέση του στον Κόουλμαν και τον Απρίλιο ανέλαβε την ΑΕΛ, από την οποία απολύθηκε για να αναλάβει ο Φέστα. Στην Τρίπολη δε, μετά τον Κόουλμαν πήγαν στον Ράσταβατς και από εκεί στον Αντωνόπουλο, ο οποίος από τη β’ ομάδα μπήκε απευθείας στα βαθιά και «κολύμπησε».
Ο Ράσταβατς που προαναφέραμε ξεκίνησε από τον ΟΦΗ, αλλά απολύθηκε για να αναλάβει ο Κόντης που είχε απομακρυνθεί από τον Παναθηναϊκό. Οσο για την ΑΕΛ, ξεκίνησε με τον Γιώργο Πετράκη, πήγε στον Μαλεζά, από εκεί στον Παντελίδη και κατέληξε στον Φέστα.
Και για να το κλείσουμε, αλλαγές είχαν και οι: Ατρόμητος (Βόκολος – Κέρκεζ), Παναιτωλικός (Πετράκης – Αναστασίου), Πανσερραϊκός (Μπάτσι – Σαραγόσα) και Βόλος (Φεράντο – Μπράτσος).
Συνολικά μιλάμε για 18 αλλαγές (συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιακών) σε ένα πρωτάθλημα 14 ομάδων, αλλά σε εννιά ομάδες…