Άγριος γλάρος βγήκε εκτός πορείας για χιλιάδες χιλιόμετρα και βρέθηκε στην Αυστραλία

Ένα μοναχικό θαλασσοπούλι προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στην κοινότητα παρατήρησης πουλιών της Αυστραλίας, όταν εντοπίστηκε στις ακτές του δυτικού τμήματος του νησιού, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη συνηθισμένη μεταναστευτική του πορεία.

Πρόκειται για έναν μαυροκέφαλο γλάρο, είδος που κινείται συνήθως μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, ο οποίος εντοπίστηκε στην παράκτια πόλη Γκέραλντον, στην Αυστραλία.

Η πρώτη αναφορά έγινε την περασμένη Τρίτη από τοπική ομάδα στο Facebook, μετά από σφοδρό μέτωπο καταιγίδας που έπληξε τη νοτιοδυτική Δυτική Αυστραλία.

Το ασυνήθιστο εύρημα προσέλκυσε το ενδιαφέρον παρατηρητών πουλιών (twitchers), δηλαδή φανατικών παρατηρητών που συχνά ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις για να εντοπίσουν σπάνια είδη, με τουλάχιστον έναν να ταξιδεύει από την ανατολική ακτή για να δει το συγκεκριμένο πτηνό.

«Τα πουλιά μεταναστεύουν από την Ασία προς την Ευρώπη, επομένως βρίσκεται πολύ μακριά από τη συνηθισμένη του περιοχή», δήλωσε ο Steve Pidgeon, κάτοικος του Geraldton εδώ και 42 χρόνια και μέλος της Birdlife Midwest-Geraldton.

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν έχουν καταγραφεί θεάσεις του είδους στην περιοχή από το 1991, γεγονός που καθιστά το περιστατικό ιδιαίτερα σπάνιο.

Αν και τα καιρικά φαινόμενα συχνά οδηγούν μεταναστευτικά πουλιά εκτός της συνηθισμένης τους διαδρομής, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη εμφάνιση είναι ασυνήθιστη λόγω της μεγάλης απόστασης που διένυσε το πτηνό προς τον νότο. Οι πλησιέστεροι γνωστοί πληθυσμοί του μαυροκέφαλου γλάρου εντοπίζονται στην Ινδία, την Ιαπωνία και τις Φιλιππίνες.

«Συχνά βλέπουμε σπάνια ή περιπλανώμενα είδη να εμφανίζονται μετά από έντονα καιρικά φαινόμενα», ανέφερε η Tegan Douglas της BirdLife Australia. «Αυτό που κάνει τον μαυροκέφαλο γλάρο ιδιαίτερο είναι ότι το συγκεκριμένο μέτωπο καταιγίδας προήλθε κυρίως από τα νοτιοδυτικά, ενώ η παρατήρηση έγινε ήδη στο ακραίο νότιο όριο της εξάπλωσής του».

Όπως πρόσθεσε, η προηγούμενη καταγραφή του είδους στην Αυστραλία, στο νότιο άκρο της, ήταν στο Μπρουμ, περίπου 1.500 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γκέραλντον, και χρονολογείται από το 1991.

«Μερικές φορές τα πουλιά ξεπερνούν τον προορισμό τους ή παγιδεύονται σε ένα καιρικό σύστημα και καταλήγουν μακριά από το σπίτι τους. Πιθανότατα αυτό συνέβη και εδώ».

Η εμφάνιση του σπάνιου γλάρου προκάλεσε κινητοποίηση στην κοινότητα των twitchers, καθώς για τους πιο ενθουσιώδεις παρατηρητές πουλιών η δραστηριότητα αυτή αντιμετωπίζεται σχεδόν ως «extreme σπορ».

«Οι περισσότεροι δεν θεωρούν την παρατήρηση πουλιών ως extreme sport», σημείωσε η Douglas. «Όμως οι twitchers αποτελούν την πιο ανταγωνιστική πλευρά του χόμπι, με ανθρώπους που κυνηγούν συνεχώς νέες καταγραφές, ταξιδεύοντας ακόμη και σε πολύ μεγάλες αποστάσεις».

Η ίδια ανέφερε ότι η είδηση για τον γλάρο ήταν αρκετή για να πραγματοποιήσει το μεγαλύτερο σε διάρκεια «twitch» της ζωής της, καθώς ταξίδεψε μαζί με φίλο της από το Περθ στο Γκέραλντον, διαδρομή περίπου 400 χιλιομέτρων που διήρκεσε τέσσερις ώρες.

Το ταξίδι διευκολύνθηκε από ένα δίκτυο τοπικών παρατηρητών πουλιών, οι οποίοι χρησιμοποιούν ομαδικές συνομιλίες για να μοιράζονται πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο σχετικά με την κίνηση του πτηνού.

«Κάποιος ταξίδεψε από την ανατολική ακτή και οι ντόπιοι τον βοήθησαν με τη μεταφορά του, ώστε να μειωθεί το κόστος», ανέφερε. «Η κοινότητα παρατήρησης πουλιών είναι πολύ υποστηρικτική».

Όταν έφτασε στο Γκέραλντον, η Douglas έλαβε ενημέρωση για το πού είχε εντοπιστεί ο γλάρος. «Ψάξαμε στις παραλίες και στο λιμάνι και τελικά τον βρήκαμε στην παραλία της πόλης. Ήταν εκεί, πολύ ήρεμος».

Παρά τη μεγάλη απόσταση από τον φυσικό του χώρο, ο μαυροκέφαλος γλάρος φαίνεται να προσαρμόζεται ομαλά στο νέο περιβάλλον, καθώς αναμειγνύεται με τοπικά σμήνη γλάρων και συμπεριφέρεται όπως τα υπόλοιπα θαλασσοπούλια.

«Είναι πολύ κοντά σε μέγεθος και συμπεριφορά με τους ασημόγλαρους μας», ανέφερε η Douglas. «Και από εκεί που προέρχεται, υπάρχουν πολλά παρόμοια είδη γλάρων».

Ο Steve Pidgeon, που επισκέφθηκε το σημείο για να δει το πτηνό, δήλωσε ότι πολλοί παρατηρητές πουλιών έχουν ταξιδέψει από διάφορες περιοχές της Αυστραλίας για να το παρατηρήσουν.

Το πόσο θα παραμείνει ο «άτυπος επισκέπτης» στη Δυτική Αυστραλία παραμένει άγνωστο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, επειδή βρίσκεται σε άγνωστο περιβάλλον, ενδέχεται να είναι πιο ευάλωτος, ωστόσο προς το παρόν δείχνει να κινείται ήρεμα ανάμεσα στους «συγγενικούς» γλάρους και να παραμένει κοντά στους ανθρώπους χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Με πληροφορίες από guardian

The post Άγριος γλάρος βγήκε εκτός πορείας για χιλιάδες χιλιόμετρα και βρέθηκε στην Αυστραλία appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.