Με τη συμμετοχή πολυάριθμων 120 ατόμων πραγματοποιήθηκαν στο Σίδνεϊ οι φετινές εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, οι οποίες κορυφώθηκαν με την παρουσίαση του νέου βιβλίου του ιστορικού Δρ Θεμιστοκλή Κρητικάκου με τίτλο «Η Αναγνώριση των Γενοκτονιών Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων στην Αυστραλία του 21ου αιώνα: Μνήμη, Ταυτότητα και Συνεργασία» (Palgrave Macmillan, 2026).
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Μνημείο Anzac του Σίδνεϊ, στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων. Εισαγωγική ομιλία απηύθυνε ο ιστορικός Δρ Παναγιώτης Διαμαντής, ο οποίος χαρακτήρισε το βιβλίο ως ένα έργο που «δίνει νέα κατεύθυνση στις σπουδές γενοκτονίας στην Αυστραλία», καθώς συνδυάζει πολλαπλές πτυχές της σχετικής έρευνας.
Τις εκδηλώσεις συνδιοργάνωσαν η Ελληνική Ποντιακή Αδελφότητα Wollongong «Διογένης», η Παναγία Σουμελά Σίδνεϊ και ο Σύλλογος Ποντίων Νέας Νότιας Ουαλίας «Ποντοξενιτέας». Το «παρών» έδωσαν εκπρόσωποι της πολιτειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης, ελληνοαυστραλιανών οργανώσεων, καθώς και εκπρόσωποι των αρμενικών και ασσυριακών κοινοτήτων.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε με επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Redfern, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερασούντος κ. Χριστοφόρου. Ακολούθησαν καταθέσεις στεφάνων, ομιλίες, παρουσιάσεις νέων που μοιράστηκαν οικογενειακές ιστορίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις στο Μνημείο Anzac στο Hyde Park.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Δρ Παναγιώτης Διαμαντής παρέδωσε επίσημα στη Βιβλιοθήκη του Μνημείου Anzac ένα αντίτυπο του βιβλίου του «Από τη Γενοκτονία στην Αναγέννηση: Οι Φωτογραφίες του George Devine Treloar».
Στην ομιλία του, ο Δρ Κρητικάκος παρουσίασε τα ευρήματα της έρευνάς του, η οποία βασίζεται σε συνεντεύξεις με απογόνους επιζώντων Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων στην Αυστραλία. Όπως τόνισε, οι συνέπειες των γενοκτονιών εξακολουθούν να επηρεάζουν οικογένειες και κοινότητες της διασποράς ακόμη και πολλές γενιές αργότερα.
«Πολλά παιδιά και εγγόνια επιζώντων κληρονόμησαν μνήμες τόσο βαθιές και συναισθηματικά φορτισμένες, που ένιωθαν σχεδόν σαν δικές τους αναμνήσεις. Δεν βίωσαν οι ίδιοι τη γενοκτονία, αλλά μεγάλωσαν κουβαλώντας το συναισθηματικό και ψυχολογικό της βάρος μέσα από οικογενειακές ιστορίες, σιωπές, συμπεριφορές, φόβους και αναπάντητο πένθος», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ιστορικός υπογράμμισε ότι οι συνέπειες μιας γενοκτονίας δεν σταματούν με τη λήξη της βίας, αλλά συνεχίζονται μέσω της άρνησης και της αποσιώπησης της ιστορικής αλήθειας.
«Η γενοκτονία δεν τελειώνει μόνο με την εξόντωση. Ο τελικός της στόχος είναι η εξάλειψη: η εξαφάνιση ενός λαού όχι μόνο από την πατρίδα του, αλλά και από την ιστορική συνείδηση», σημείωσε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις μαρτυρίες Αυστραλών αυτοπτών μαρτύρων και στις ανθρωπιστικές αποστολές που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε σε μέλη των δυνάμεων Anzac που βρέθηκαν αιχμάλωτοι πολέμου, σε ανθρωπιστικούς λειτουργούς και στρατιωτικό προσωπικό που έγιναν μάρτυρες των διωγμών και των δεινών που υπέστησαν οι αρμενικοί, ελληνικοί και ασσυριακοί πληθυσμοί.
Ξεχωριστή θέση στην παρουσίασή του κατείχε η δράση του λοχαγού Stanley Savige, ο οποίος συνέβαλε στη διάσωση δεκάδων χιλιάδων Ασσυρίων και Αρμενίων προσφύγων το 1918. Σύμφωνα με τον Δρ Κρητικάκο, τέτοιες ιστορίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της αυστραλιανής πολεμικής εμπειρίας και της εθνικής μνήμης.
«Η αναγνώριση αυτών των γενοκτονιών δεν μειώνει τη σημασία της μνήμης του Anzac. Αντίθετα, την εμβαθύνει και συμβάλλει σε μια πληρέστερη κατανόηση των ανθρώπινων εμπειριών, των απωλειών αλλά και των πράξεων συμπόνιας που συνδέονται άμεσα με την ιστορική εμπειρία της Αυστραλίας», υπογράμμισε.
Ολοκληρώνοντας την παρουσίασή του, ο Δρ Κρητικάκος αναφέρθηκε στη σημασία του διαλόγου, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας μεταξύ των αρμενικών, ελληνικών και ασσυριακών κοινοτήτων της Αυστραλίας, επισημαίνοντας ότι οι βάσεις αυτής της συνεργασίας τέθηκαν μέσα από τον διακοινοτικό διάλογο που ξεκίνησε στο Σίδνεϊ στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
«Η μνήμη δεν παραμένει αμετάβλητη. Μέσα από τον διάλογο μπορούν να αναδυθούν νέες κατανοήσεις και αλληλεγγύες που οδηγούν σε συνεργασία και ενισχύουν την επιδίωξη της αναγνώρισης, στη βάση μιας κοινής ιστορικής εμπειρίας», κατέληξε.
The post Η μνήμη ως γέφυρα συνεργασίας: Εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και παρουσίαση βιβλίου στο Σίδνεϊ appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.