«Γύρνα πίσω από εκεί που ήρθες».
Ήταν μια φράση που άκουσαν πολλοί μετανάστες όταν έφτασαν στην Αυστραλία.
Μια φράση που άκουσε και η μητέρα της Maria Dimopoulos στα πρώτα χρόνια της ζωής της οικογένειας στη Geelong.
Η απάντησή της ήταν άμεση.
«Τότε μάλλον πρέπει να γυρίσεις κι εσύ πίσω».
Χρόνια αργότερα, η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Settlement Council of Australia θα καταλάβαινε ότι μέσα σε εκείνη τη σύντομη απάντηση κρυβόταν ένα βαθύτερο ερώτημα για το ποιος ανήκει σε αυτή τη γη και ποια ιστορία επιλέγουμε να θυμόμαστε.
Αυτή ακριβώς η συζήτηση βρέθηκε στο επίκεντρο της εκδήλωσης για την επίσημη έναρξη του Brunswick Circle, της πρώτης πολυπολιτισμικής θεματικής ομάδας συμφιλίωσης της χώρας, που φιλοδοξεί να φέρει πιο κοντά κοινότητες μεταναστών, προσφύγων και Πρώτων Λαών.
Η πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε σ«Γύρνα πίσω από εκεί που ήρθες».
Ήταν μια φράση που άκουσαν πολλοί μετανάστες όταν έφτασαν στην Αυστραλία. Μια φράση που άκουσε και η μητέρα της Maria Dimopoulos στα πρώτα χρόνια της ζωής της οικογένειας στη Geelong.
Η απάντησή της ήταν άμεση.
«Τότε μάλλον πρέπει να γυρίσεις κι εσύ πίσω».
Χρόνια αργότερα, η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Settlement Council of Australia θα καταλάβαινε ότι μέσα σε εκείνη τη σύντομη απάντηση κρυβόταν ένα βαθύτερο ερώτημα για το ποιος ανήκει σε αυτή τη γη και ποια ιστορία επιλέγουμε να θυμόμαστε.
Αυτή ακριβώς η συζήτηση βρέθηκε στο επίκεντρο της εκδήλωσης για την επίσημη έναρξη του Brunswick Circle, της πρώτης πολυπολιτισμικής θεματικής ομάδας συμφιλίωσης της χώρας, που φιλοδοξεί να φέρει πιο κοντά κοινότητες μεταναστών, προσφύγων και Πρώτων Λαών.
Η πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε στο Brunswick Balam Balam Place τη Δευτέρα 15 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της Εθνικής Εβδομάδας Προσφύγων, με την υποστήριξη του Δήμου Merri-bek και σε συνεργασία με τη Reconciliation Victoria και το πρόγραμμα Roads to Reconciliation.
Περισσότερα από εκατό άτομα έδωσαν το παρών στην εκδήλωση, η οποία σηματοδότησε την έναρξη ενός νέου κοινοτικού χώρου διαλόγου, προβληματισμού και δράσης.
Η μεγάλη συμμετοχή ανέδειξε το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των Πρώτων Λαών, των μεταναστευτικών και προσφυγικών κοινοτήτων, καθώς και την ανάγκη για ουσιαστικές συζητήσεις γύρω από την αλήθεια, το αίσθημα του ανήκειν και τη συλλογική ευθύνη.
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήταν εξέχουσες προσωπικότητες από τον χώρο της ακαδημαϊκής κοινότητας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και της πολυπολιτισμικής Αυστραλίας, μεταξύ των οποίων η καθηγήτρια Marcia Langton AO, η δημοτική σύμβουλος του Merri-bek Helen Politis, ο δημοτικός σύμβουλος του Whittlesea Kris Pavlidis, η Vicky Kyritsis από την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης, η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Settlement Council of Australia Maria Dimopoulos, ο ιδρυτής του Asylum Seeker Resource Centre Kon Karapanagiotidis OAM, η Tasneem Chopra OAM, η Dr Judy Tang OAM και ο Uncle Charles Pakana.
Το μήνυμα που ακούστηκε ξανά και ξανά ήταν ότι η συμφιλίωση δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένας διάλογος αποκλειστικά ανάμεσα στους αυτόχθονες λαούς και τους απογόνους των Βρετανών αποίκων.
Σε μια χώρα όπου σχεδόν οι μισοί κάτοικοι έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό ή έχουν γονείς που γεννήθηκαν στο εξωτερικό, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές κοινότητες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής της συζήτησης.
Η Maria Dimopoulos μίλησε για τη δική της διαδρομή, από το κορίτσι που έφτασε στην Αυστραλία από την Ελλάδα χωρίς να γνωρίζει Αγγλικά, μέχρι τη σημερινή της θέση στην ηγεσία του τομέα υποστήριξης και εγκατάστασης μεταναστών και προσφύγων.
Θυμήθηκε πως ως παιδί μιλούσε Ελληνικά και Σλαβομακεδονικά αλλά όχι Αγγλικά και πώς συχνά η διαφορετικότητά της αντιμετωπιζόταν ως μειονέκτημα.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Νομική στο Monash University, ήρθε αντιμέτωπη με μια διαφορετική εκδοχή της αυστραλιανής ιστορίας από εκείνη που είχε διδαχθεί στο σχολείο.
Η ανακάλυψη της ιστορίας της αποικιοκρατίας, της εκτόπισης και της συνεχιζόμενης αδικίας απέναντι στους Πρώτους Λαούς την οδήγησε σε μια βαθύτερη ενασχόληση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ζητήματα γης.
«Δεν μπορούσα να δεχθώ το επιχείρημα ότι επειδή εμείς δεν δημιουργήσαμε το πρόβλημα, δεν είναι και δική μας υπόθεση», είπε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον ρόλο των μεταναστευτικών οργανισμών, τονίζοντας ότι οι υπηρεσίες εγκατάστασης έχουν ευθύνη να βοηθούν τους νεοαφιχθέντες να κατανοούν την ιστορία της χώρας στην οποία χτίζουν τη νέα τους ζωή.
Ανακοίνωσε επίσης ότι το Settlement Council of Australia έχει πλέον υιοθετήσει το πρώτο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη Συμφιλίωση (Reconciliation Action Plan), ενώ αποκάλυψε ότι ο οργανισμός εξετάζει ακόμη και το ίδιο του το όνομα, καθώς πολλοί εκπρόσωποι των Πρώτων Λαών έχουν επισημάνει ότι ο όρος «settlement» συνδέεται με μια επώδυνη ιστορία αποικιοκρατίας και αφαίρεσης γης.
Από τους πιο συγκινητικούς ομιλητές της βραδιάς ήταν ο Uncle Charles Pakana από το Victorian Aboriginal News.
Με ιδιαίτερη ειλικρίνεια μίλησε για το προσωπικό και συλλογικό τραύμα που άφησαν οι πολιτικές αποικιοκρατίας στις αυτόχθονες κοινότητες.
Περιέγραψε πώς ο πατέρας του, γεννημένος στην Τασμανία το 1918, μεγάλωσε με την οδηγία να μην αποκαλύπτει ποτέ την ταυτότητά του ως αυτόχθονας, καθώς αυτό θεωρούνταν απαραίτητο για την επιβίωση της οικογένειας.
«Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει να νιώθεις ξένος σε μια ξένη γη», είπε.
Μίλησε για την απώλεια γλώσσας, πολιτισμού, οικογενειακών δεσμών και παραδοσιακών τόπων, αλλά και για την ανθεκτικότητα των κοινοτήτων που συνεχίζουν να ανακτούν και να αναβιώνουν όσα προσπάθησαν να τους αφαιρέσουν.
Το μήνυμά του δεν ήταν ένα μήνυμα κατηγορίας αλλά κατανόησης.
Τόνισε ότι η συμφιλίωση δεν αφορά την απόδοση προσωπικής ευθύνης στους σημερινούς κατοίκους της χώρας, αλλά την αναγνώριση της αλήθειας.
«Δεν μπορεί να υπάρξει συνθήκη χωρίς αλήθεια», είπε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι μεγάλο μέρος της αυστραλιανής ιστορίας παραμένει άγνωστο ή παραμορφωμένο.
Παρά τις βαθιές πληγές που άφησε η αποικιοκρατία, μίλησε για τη γενναιοδωρία των Παραδοσιακών Ιδιοκτητών της γης, οι οποίοι συνεχίζουν να καλωσορίζουν ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου.
Ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του Asylum Seeker Resource Centre, Kon Karapanagiotidis OAM, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σημασία της αλληλεγγύης ανάμεσα στις κοινότητες μεταναστών, προσφύγων και Πρώτων Λαών.
Υποστήριξε ότι οι ιστορίες όσων αναζητούν ασφάλεια και μια νέα πατρίδα στην Αυστραλία δεν μπορούν να αποκοπούν από την ιστορία της ίδιας της χώρας και των λαών που τη φρόντιζαν για δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων.
Όπως ανέφερε, η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς μια ιδέα αλλά μια καθημερινή πρακτική που απαιτεί σχέσεις, εμπιστοσύνη και προθυμία να ακούμε ο ένας τον άλλον.
Η Δρ Judy Tang OAM, Επίτροπος της Victorian Multicultural Commission και κόρη προσφύγων από το Βιετνάμ, μίλησε για τη δική της έκπληξη όταν συνειδητοποίησε πόσο διαφορετική ήταν η πραγματική ιστορία των Πρώτων Λαών από εκείνη που είχε διδαχθεί στο σχολείο.
Παραδέχθηκε ότι αρχικά ένιωσε θυμό όταν ανακάλυψε αυτή την πραγματικότητα, ενώ σήμερα θεωρεί ότι η πρόκληση είναι να βοηθηθούν οι άνθρωποι να προσεγγίσουν αυτές τις ιστορίες με περιέργεια και συμπόνια και όχι με αμυντικότητα.
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι πολλοί νεοαφιχθέντες μετανάστες επικεντρώνονται δικαιολογημένα στην επιβίωση και την εγκατάστασή τους και ότι χρειάζονται τρόποι σύνδεσης που να χτίζουν γέφυρες κατανόησης.
Ο Lunorphare Folly, πρόσφυγας από το Τόγκο και πρώην Επίτροπος Νεολαίας, μίλησε για τους δεσμούς που ανέπτυξε με Aboriginal κοινότητες μέσα από κοινές εμπειρίες ρατσισμού και αποκλεισμού.
Σήμερα, ως πατέρας ενός παιδιού με καταγωγή από τα Πρώτα Έθνη, βλέπει τη συμφιλίωση ως μια καθημερινή διαδικασία μάθησης και μεταφοράς γνώσης στις επόμενες γενιές.
Το Brunswick Circle δημιουργήθηκε ακριβώς για να φιλοξενήσει τέτοιες συζητήσεις.
Έναν χώρο όπου οι ιστορίες των Πρώτων Λαών, των μεταναστών και των προσφύγων δεν θα ανταγωνίζονται η μία την άλλη, αλλά θα συναντιούνται.
Σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών διχασμών, οι διοργανωτές πιστεύουν ότι η αλήθεια, η κατανόηση και η οικοδόμηση ουσιαστικών σχέσεων αποτελούν τη βάση για μια πιο δίκαιη κοινωνία.
Και αν κάτι έγινε ξεκάθαρο από τη βραδιά στο Brunswick, είναι ότι η συμφιλίωση δεν είναι μια υπόθεση που αφορά κάποιους άλλους. Αφορά όλους όσοι αποκαλούν σήμερα την Αυστραλία σπίτι τους.
The post Η συμφιλίωση χρειάζεται και τη δική μας φωνή appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.