Είναι γεγονός πως ο Χαβιέρ Ριμπάλτα δουλεύει με τον δικό του τρόπο, αδιαφορώντας εντελώς για το τι γράφεται εντός και εκτός συνόρων.
Υπάρχουν πράγματα τα οποία τον ενοχλούν (όταν αυτά αφορούν τη δουλειά του), αλλά εντός συνόρων μιλάει από ελάχιστα έως καθόλου και έχει καταφέρει χάρη στο επιτελείο του, το οποίο δεν έχει καμία επαφή με την ελληνική πραγματικότητα, να δημιουργήσει «στεγανά» γύρω από τη δουλειά του.
Ο καταλανός διευθυντής ποδοσφαίρου, όταν θέλει να περάσει κάτι, θα το κάνει μέσω του Φαμπρίτσιο Ρομάνο (με τον οποίο είναι φίλοι εδώ και χρόνια), ή κάποιου αντίστοιχου «influencer» ρεπόρτερ του εξωτερικού.
Για παράδειγμα, την ιστορία με τον Ολεξάντρ Ζούμπκοφ δεν την αποκάλυψε ο Ρομάνο. Υπήρξε δημοσίευμα στην Τουρκία δεκαεπτά λεπτά νωρίτερα από το… «here we go».
Οταν λοιπόν ο Ριμπάλτα πληροφορήθηκε ότι το θέμα έσπασε στην Τραπεζούντα, χρησιμοποίησε τον Ρομάνο και έτσι η υπόθεση «τελείωσε».
Τα περισσότερα από τα ονόματα τα οποία έχουν γραφτεί μέχρι σήμερα για την ΑΕΚ προέρχονται κυρίως από μάνατζερ. Αυτό είναι μία πραγματικότητα.
Αφορούν ποδοσφαιριστές που ενδεχομένως να θέλουν σε μία επικείμενη διαπραγμάτευση να χρησιμοποιήσουν το δήθεν ενδιαφέρον της ΑΕΚ ως ένα διαφορετικό χαρτί ως ατού.
Η ιστορία με τον Μπαρίνοφ είναι λίγο διαφορετική, γιατί ο Νίκολιτς θα ήθελε τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή. Τον ξέρει, ξέρει τι μπορεί να του προσφέρει και θα έλεγε «ναι» με τη μία.
Οσο όμως υπάρχουν οι «περιορισμοί» στη μετακίνηση χρημάτων προς τη Ρωσία, μόνο με τρικ μπορεί να έρθει ο παίκτης της ΤΣΣΚΑ στην ΑΕΚ.
Το αν θα βρεθεί τρόπος ώστε η ΑΕΚ να μην μπλέξει είναι μία άλλη ιστορία. Ο Ριμπάλτα από την άλλη έχει άλλον παίκτη πιο ψηλά στη λίστα του.
Θα πάρει όλο τον διαθέσιμο χρόνο που μπορεί, όπως έκανε πέρυσι με τον Ντέσερς και ας μην αποκτήθηκε στο τέλος. Ο λόγος είναι απλός.
Οι πρώτες του επιλογές είναι αυτές που πιστεύει ότι θα κάνουν την ουσιαστική διαφορά ενόψει της νέας σεζόν. Και για αυτό επιμένει τόσο σε αυτές.