Ο Μητροπολίτης Κέρκυρας Νεκτάριος προτείνει μια ριζοσπαστική αλλαγή στη μισθοδοσία των Αρχιερέων, στον απόηχο των έντονων αντιδράσεων που προκάλεσαν οι ανακοινώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη σημαντική αύξηση των αποδοχών τους.
Σε άρθρο του στο orthodoxia.info, με τίτλο «Η μισθοδοσία των Αρχιερέων υπό το πρίσμα της ποιμαντικής διακονίας», ο π. Νεκτάριος επανέφερε την πρότασή του προς την Ιερά Σύνοδο, να παραιτηθούν πλήρως οι μητροπολίτες από την κρατική μισθοδοσία. Παράλληλα, εισηγείται η σχετική αποζημίωση να μεταφερθεί ως ενίσχυση στους ιερείς.
«Εμάς μπορεί να μας φροντίσει η Εκκλησία, τα πνευματικά μας παιδιά, όταν γνωρίζουν ότι ο επίσκοπός τους ζει άμισθος» αναφέρει χαρακτηριστικά. Προσθέτει ακόμη πως «θα μπορούσε, λοιπόν, να αναζητηθεί ένας άλλος τρόπος, με τον οποίο η αποζημίωση που σήμερα δίνεται στους Αρχιερείς, να κατευθυνθεί ως ενίσχυση στους ιερείς μας, ιδίως σε εκείνους που σηκώνουν καθημερινά το βάρος μικρών, φτωχών και απομακρυσμένων ενοριών».
Ο Μητροπολίτης υπογραμμίζει ότι «σε κάθε Μητρόπολη υπάρχουν ανάγκες που δεν φαίνονται». Εξηγεί πως υπάρχουν άνθρωποι χωρίς τα απολύτως απαραίτητα, νέοι που δεν μπορούν να σπουδάσουν, οικογένειες που δυσκολεύονται να πληρώσουν το ενοίκιό τους, ηλικιωμένοι μόνοι και ασθενείς που χρειάζονται φροντίδα. «Οι Μητροπόλεις δεν είναι μόνο γραφεία διοικήσεως, αλλά και καθημερινά καταφύγια ανθρώπινου πόνου», σημειώνει, προσθέτοντας ότι η Εκκλησία οφείλει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όσων ζητούν βοήθεια.
Κριτική προς την κυβέρνηση
Ο Μητροπολίτης Νεκτάριος δεν παρέλειψε να ασκήσει κριτική και στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι επιχειρεί να παρουσιάσει τους Αρχιερείς ως αποδιοπομπαίους τράγους, με στόχο –όπως υποστηρίζει– να προκαλέσει κοινωνικό διχασμό και να αποκρύψει τα υπαρκτά οικονομικά προβλήματα της χώρας.
«Το ζήτημα έλαβε μεγάλη έκταση και δημοσιότητα με τρόπο που, αντικειμενικά, στόχευε να προκαλέσει έναν λαό ήδη κουρασμένο, έναν λαό που δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα, να πληρώσει το ενοίκιο, να σπουδάσει τα παιδιά του, να κρατήσει όρθιο το σπίτι του», σημείωσε. Τόνισε επίσης ότι «σε περιόδους κρίσεως η Πολιτεία και το δημόσιο σύστημα ενημέρωσης συχνά επιλέγουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, να μεταθέτουν την κοινωνική αγωνία από τα πραγματικά αίτια σε επιμέρους ομάδες, στρέφοντας τη μία κοινωνική κατηγορία εναντίον της άλλης».