Ο μελλοντικός χρόνος ζωής είναι μία συνθήκη που απασχολεί άπαντες στον πλανήτη Γη. Όλοι, ανά καιρούς, αναρωτιούνται τι τους επιφυλάσσει το αύριο. Αρκετές φορές οι άνθρωποι ψάχνουν να βρουν σημάδια, να ερμηνεύσουν καταστάσεις, έτσι ώστε να προετοιμαστούν για την επόμενη ημέρα. Ο ρόλος της Πυθίας κατά την αρχαιότητα εξυπηρετούσε αυτή την ανάγκη των ατόμων.
Στη σύγχρονη εποχή υπάρχουν οι καφετζούδες. Διαβάζοντας ένα φλιτζάνι τουρκικού καφέ, μαθαίνουν και γνωστοποιούν στον εκάστοτε πελάτη τους το κισμέτ του. Το πεπρωμένο, όπως λέγεται στα ελληνικά.
Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, η λέξη που ψάχνουμε είναι το «destino», καθώς έτσι το ονομάζουν στη Βραζιλία. Και μάλλον οι Λατινοαμερικάνοι πιστεύουν αρκετά σε αυτό. Γιατί, η ιστορία τους το έχει επιτρέψει.
Το γεγονός, λοιπόν, πως στα Μουντιάλ του 1970, του ’94 και του 2002 οι Ζαϊρζίνιο, Ρομάριο, Ριβάλντο και Ρονάλντο, αντίστοιχα, σκόραραν και στα τρία παιχνίδια του ομίλου και, στο τέλος, η «Σελεσάο» κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, δημιουργεί προσδοκίες πως κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί και φέτος.
Ο Βινίσιους Τζούνιορ, με το γκολ του στην πρεμιέρα απέναντι στο Μαρόκο, το τέρμα εναντίον της Αϊτής και, ακολούθως, τα άλλα δύο που πέτυχε κόντρα στη Σκωτία, επαληθεύει τον εν λόγω μύθο.
Η αρχή του μύθου
Το Παγκόσμιο Κύπελλο 1970 διεξήχθη στο Μεξικό. Εκεί εθεάθη η, κατά πολλούς, καλύτερη εθνική ομάδα όλων των εποχών. Η Βραζιλία, αποτελούμενη από παίκτες όπως ο Πελέ, ο Ριβελίνο, ο Κάρλος Αλμπέρτο και ο Ζαϊρζίνιο, προσέφερε ποικίλο θέαμα, κατακτώντας τελικώς το Μουντιάλ.
Στην πρεμιέρα της στη διοργάνωση, η «Σελεσάο» υπέταξε την Τσεχοσλοβακία με 4-1. Απόλυτος πρωταγωνιστής της αναμέτρησης ήταν ο χαρισματικός μεσοεπιθετικός με τα χαρακτηριστικά σγουρά μαλλιά, ο Ζαϊρζίνιο. Πετυχαίνοντας δύο γκολ και, σε συνδυασμό με τα τέρματα των Ριβελίνο και Πελέ, οδήγησε τη χώρα του στην πρώτη της νίκη.
Στη συνέχεια, κόντρα στην Αγγλία, τα πράγματα δυσκόλεψαν για τους Λατινοαμερικάνους. Οι… σκληροτράχηλοι Βρετανοί αντιστέκονταν για αρκετή ώρα, χάρη στη μεγαλειώδη εμφάνιση του τερματοφύλακά τους Γκόρντον Μπανκς. Ο θρυλικός πορτιέρε σε εκείνο το παιχνίδι πραγματοποίησε μια τρομερή επέμβαση σε κεφαλιά του Πελέ, η οποία μέχρι σήμερα μνημονεύεται ως η απόκρουση του αιώνα.
Παρ’ όλα αυτά, περίπου στο 60’, ο «τυφώνας», όπως τον αποκαλούσαν, με πολύ δυνατό βολέ παρέσυρε ακόμη και τον ογκόλιθο που βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια της εστίας των «Τριών Λιονταριών».
Στον τελευταίο αγώνα και τη νίκη με 3-1 κόντρα στη Ρουμανία, ο εν λόγω ποδοσφαιριστής… χτύπησε ξανά.
Το τέρμα του στο 22’ πλαισίωσε τα δύο του ηγέτη της «Σελεσάο», σκοράροντας και στα τρία παιχνίδια του ομίλου με συνολικά τέσσερα τέρματα.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ζαϊρζίνιο βρήκε δίχτυα σε όλες τις αναμετρήσεις εκείνου του Μουντιάλ, καθώς υπέγραψε, τις προκρίσεις με το Περού στα προημιτελικά (4-2), με την Ουρουγουάη στους «4» (3-1) και φυσικά την κατάκτηση του τροπαίου στον τελικό με την Ιταλία (4-1), φτάνοντας τα 7 τέρματα στη διοργάνωση.
Ο μοναδικός που τον ξεπέρασε ήταν ο Γκερντ Μίλερ, ο οποίος πέτυχε 10 γκολ.
Ο MVP Ρομάριο
Μετά από 24 χρόνια, στο Μουντιάλ των ΗΠΑ, η Βραζιλία επέστρεψε στον θρόνο της. Η «Σελεσάο» των Μπεμπέτο, Ρομάριο και Ντούνγκα κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο, νικώντας στα πέναλτι την Ιταλία με 3-2 (0-0 κ.δ.). Προτού, όμως, φτάσει εκεί, ο Ρομάριο έπρεπε να επαναλάβει τα κατορθώματα του Ζαϊρζίνιο στη φάση των ομίλων.
Πράγματι, ο «κοντός» -το προσωνύμιό του- γνωστός για το ιδιαίτερο στυλ του να τελειώνει τις φάσεις με το μυτάκι, το έπραξε. Σκόραρε από ένα γκολ τόσο στις νίκες με τη Ρωσία (2-0) και το Καμερούν (3-0), όσο και στην ισοπαλία με τη Σουηδία (1-1) την τελευταία αγωνιστική. Και… τηρουμένης της παράδοσης, η Βραζιλία στέφθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια.
Ωστόσο, η συμβολή του στην επίτευξη τερμάτων δεν περιορίστηκε σε αυτά τα τρία παιχνίδια. Τα γκολ του κόντρα στην Ολλανδία (3-2) στα προημιτελικά και στη Σουηδία στους «4» (1-0) συνέβαλαν τα μέγιστα στην επιτυχία της «Σελεσάο».
Όσο για τον τελικό, το εύστοχο πέναλτί του, όπως και των Μπράνκο και Ντούνγκα, στοιχειώνει ακόμη τον μοιραίο της ψυχοφθόρας διαδικασίας, Ρομπέρτο Μπάτζιο, ο οποίος αστόχησε στο τέλος. Παράλληλα, θα ήταν σημαντική παράλειψη να μην αναφερθεί, πως ο Ρομάριο αναδείχθηκε ως ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης.
Ριβάλντο και R9 στα βήματα των Ζαϊρζίνιο και Ρομάριο
Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2002 στην Κορέα και την Ιαπωνία βάφτηκε στα κιτρινοπράσινα. Η παρέα των Ρονάλντο Ναζάριο, Ριβάλντο και Ροναλντίνιο ανέβηκε για πέμπτη φορά στην κορυφή του κόσμου.
Τα τρία «Ρ», όπως αποκαλούσαν τότε την επιθετική τριάδα της «Σελεσάο», σάρωσαν τα πάντα. Οδήγησαν τους Λατινοαμερικάνους στην κατάκτηση του Μουντιάλ, σκοράροντας 15 γκολ συνολικά. Όμως οι δύο εξ αυτών ξεχώρισαν και σε κάτι ακόμη που, βάσει της ιστορίας, έχει σημαντική υπόσταση.
Ο Ρίμπο και το Φαινόμενο πέτυχαν γκολ και στους τρεις αγώνες της εθνικής τους ομάδας στη φάση των ομίλων, ενάντια στην Τουρκία (2-1), την Κίνα (4-0) και την Κόστα Ρίκα (5-2), μιμούμενοι τους Ρομάριο και Ζαϊρζίνιο, που το κατάφεραν το 1994 και το 1970, αντίστοιχα.
Βέβαια, ο R9, με τις επιδόσεις του -πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης- ήταν πιο καταλυτικός από όλους. Μπορεί να μη σημείωσε κάποιο τέρμα στα προημιτελικά κόντρα στην Αγγλία, όμως τα τρία γκολ του στα ημιτελικά με την Τουρκία (1-0), στον τελικό με τη Γερμανία (2-0) και, δευτερευόντως, εκείνο απέναντι στο Βέλγιο (2-0) στους «16» έσπρωξαν τη Βραζιλία προς τον τίτλο.
Η ιστορία διαβάστηκε, ο χρησμός ακούστηκε και ο Βινίσιους Τζούνιορ σκόραρε. Οι οιωνοί δείχνουν κατάκτηση της Βραζιλίας. Ποιος μπορεί να πει το αντίθετο;