Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο πιστεύω – στην Ευρώπη σίγουρα όλες – που αυτές τις μέρες να μην ασχολείται με την επικείμενη έναρξη του Μουντιάλ. Εκτός από την Ελλάδα. Εδώ περισσότερο ασχολούνται όλοι με τους τελικούς της Α1 του μπάσκετ παρά με τη μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή που αρχίζει την Πέμπτη. Σήμερα ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ δίνουν το τρίτο μεταξύ τους ματς στο ΣΕΦ. Χθες υπήρξαν ανακοινώσεις από τους δύο μέχρι και για την ΕΡΤ και το πώς μεταδίδει τα παιχνίδια.
Στο μεταξύ μιλάμε για το πιο προβλέψιμο φινάλε πρωταθλήματος πιθανότατα στον κόσμο: στην Ελλάδα το ότι στον τελικό του πρωταθλήματος μπάσκετ θα παίξουν ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ το γνωρίζουμε πριν καν το πρωτάθλημα ξεκινήσει. Ενας λόγος της τοξικότητας είναι κι αυτός: όταν έχεις μόνο έναν αντίπαλο του αφιερώνεις όλη την προσοχή σου και τον βλέπεις συνεχώς μπροστά σου. Σου φταίει για τις διαιτησίες, για τις τηλεοπτικές μεταδόσεις, για τα πάντα.
Στο μεταξύ, στο τρίτο ματς των δύο που είναι στο πρόγραμμα απόψε δεν κρίνεται τίποτα: όποιος το κερδίσει θα προηγηθεί με 2-1 και θα ακολουθήσει και τέταρτο. Κι αν φτάσουμε και σε πέμπτο ματς δεν αποκλείεται να περάσουν όλοι πάλι από το γραφείο του υφυπουργού Γιάννη Βρούτση, τίποτα δεν αποκλείεται…
ΕΡΤ
Από όλους πάντως τους μεταξύ τους καβγάδες ο πιο ενδιαφέρων είναι αυτός που αφορά την ΕΡΤ, όχι τόσο για αυτά που ισχυρίζονται οι δύο ομάδες, όσο για τη σιωπή της δημόσιας τηλεόρασης.
Ο Ολυμπιακός κατηγορεί την ΕΡΤ ότι απέκρυψε στη μετάδοση του αγώνα την περασμένη Παρασκευή το επεισόδιο που προκάλεσε ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ ΠΑΟ Δημήτρης Γιαννακόπουλος μπαίνοντας στο γήπεδο, αλλά την κατηγορεί και για τη μη μετάδοση της συνέντευξης του γενικού διευθυντή Νίκου Λεπενιώτη, που κατήγγειλε το περιστατικό στο ημίχρονο και το γεγονός ότι η ΕΡΤ δεν το μετέδωσε. Ο ΠΑΟ ειρωνεύτηκε την καταγγελία του Ολυμπιακού. Ο,τι συνέβη είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένο από τις κάμερες ασφαλείας του γηπέδου.
Αλλά πιο εντυπωσιακό και από τη μη μετάδοση της σκηνής είναι η απόλυτη σιωπή της δημόσιας τηλεόρασης. Δεν μιλάω για αυτή των τηλεσχολιαστών: μπορεί οι άνθρωποι να φοβήθηκαν. Αναφέρομαι στην ίδια τη διοίκηση της ΕΡΤ που δεν πήρε θέση για το τι συνέβη. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορείς και να ισχυριστείς την πιο μεγάλη κουταμάρα. Είναι προτιμότερη από την έλλειψη αξιοπρέπειας που μαρτυρά αυτού του είδους η σιωπή.
Καντέ
Θέλω να φέρω ένα παράδειγμα για το πώς λειτουργεί ένα σοβαρό τηλεοπτικό κανάλι. Στο τελευταίο φιλικό της Εθνικής Γαλλίας με αντίπαλο την Ακτή του Ελεφαντοστού οι κάμερες έδειξαν ότι ο αμυντικός μέσος του Ντιντιέ Ντεσάν, ο Καντέ, δεν έδωσε το χέρι του στον Κιλιάν Εμπαπέ λίγο πριν η ομάδα βγει στο γήπεδο.
Η σκηνή διαδραματίζεται στην έξοδο των αποδυτηρίων κι όχι στον αγωνιστικό χώρο. Ενας γρήγορος τηλεσκηνοθέτης δεν θα έδειχνε καν το περιστατικό. Οι Γάλλοι κάμεραμαν το κατέγραψαν, οι τηλεσκηνοθέτες το έδειξαν σε όλους και οι δημοσιογράφοι το σχολίασαν κανονικά. Οχι μόνο. Στο τέλος του ματς υπήρξε στην εκπομπή που ακολούθησε και η επεξήγηση του τι ακριβώς έγινε με εικόνες κι όχι απλά με λόγια.
Ο Εμπαπέ σε ένα προηγούμενο φιλικό ματς, περνώντας στο γήπεδο ως αλλαγή, είχε απαιτήσει από τον συμπαίκτη του (που είναι και μεγαλύτερός του) να του δώσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού για να το φορέσει στα μόλις 15 λεπτά που αγωνίστηκε: οι κάμερες είχαν καταγράψει την απαίτησή του και το πλάνο μεταδόθηκε κανονικά.
Ο Καντέ είναι κοντούλης και ανήκει στην εργατική τάξη των ποδοσφαιριστών: τρέχει για όλους τους άλλους. Αλλά η καρδιά του το λέει: όταν ξαναβρέθηκε απέναντι στον σούπερ σταρ συμπαίκτη του, του έδειξε πόσο τον έχει απογοητεύσει. Με αυτά και με αυτά δεν αποτελεί έκπληξη ότι η Γαλλία έχασε από την Ακτή του Ελεφαντοστού με 1-2.
Μακριά
Η Γαλλία δεν είναι πάντως η μοναδική χώρα που συγκαταλέγεται μεταξύ των φαβορί και δεν έδειξε να διαθέτει την απαραίτητη φρεσκάδα στο τελευταίο φιλικό πριν αναχωρήσει για τις ΗΠΑ. Η Ισπανία π.χ. έφερε ισοπαλία με το Ιράκ με 1-1.
Αλλά και οι Αγγλοι που κέρδισαν τη Νέα Ζηλανδία με 1-0 και οι Γερμανοί που λύγισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες επικρατώντας με 1-2 και οι Βραζιλιάνοι που κέρδισαν την Αίγυπτο με 2-1 και οι Πορτογάλοι που επικράτησαν των Χιλιανών με 2-1 δεν εντυπωσίασαν. Το πράγμα έχει διπλή ανάγνωση. Η πρώτη είναι να έχουν φορτσάρει λίγο οι προπονητές και οι παίκτες να μην είναι έτοιμοι: οι προπονητές έχουν στα υπ’ όψιν τους ότι οι ομάδες τους θα πάνε μακριά στο τουρνουά και δεν θέλουν οι παίκτες να είναι σε φόρμα από τώρα – ακούγεται λογικό.
Η δεύτερη ανάγνωση είναι οι ομάδες αυτές να αποτελούνται από παίκτες που είναι κουρασμένοι από τα περίπου 70 ματς που έχουν δώσει στους μήνες που προηγήθηκαν. Κι αν ισχύει αυτό, στο Μουντιάλ που ξεκινά την Πέμπτη δεν αποκλείεται να δούμε εκπλήξεις που δεν έχουμε ξαναδεί! Και το λέω γνωρίζοντας πως στο Μουντιάλ του Κατάρ είχαμε στα ημιτελικά την Κροατία και το Μαρόκο που κανείς δεν περίμενε. Σε ένα Μουντιάλ μάλιστα που είχε διεξαχθεί Δεκέμβρη.
Μάτος
Με τι άλλο ασχολούμαστε στην Ελλάδα; Σιγά σιγά με μεταγραφές. Η ΑΕΚ άνοιξε τον χορό αποκτώντας τον Ουκρανό Ολεξάντρ Ζουμπκόφ, ο Ολυμπιακός έφερε πίσω τον Κώστα Φορτούνη και για το χατίρι του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ χτενίζει την ισπανική αγορά, ενώ στον ΠΑΟ όλα τα μεταγραφικά τα έχει αναλάβει ο Στέφανος Κοτσόλης. Μόνο ο ΠΑΟΚ κινείται σε λίγο διαφορετική κατεύθυνση: κάνει για την ώρα αλλαγές παραγόντων.
Ετσι ανακοινώθηκε η αναβάθμιση του Βιεϊρίνια (που γίνεται κάτι σαν τεχνικός διευθυντής από σύμβουλος του Ιβάν Σαββίδη) και η επιστροφή του Λέο Μάτος, κάποτε δεξιού του μπακ, που έρχεται για να γίνει κι αυτός τεχνικός σύμβουλος. Από όσο διαβάζω φεύγει ο επί οκτώ χρόνια παρών δίπλα στον Ραζβάν Λουτσέσκου Χρήστος Καρυπίδης και φτάνουν στα αφτιά μου διάφορα και για τον Βαγγέλη Πουρλιοτόπουλο. Προσοχή: δεν υπάρχει χειρότερο για μια εταιρεία από λάθος αξιολογήσεις.