Στη θέα ενός καλοκαιρινού ηλιοβασιλέματος από το Καλέντζι, στο σημείο του γενέθλιου τόπου της οικογένειας Παπανδρέου όπου έχει στηθεί το άγαλμα του Ανδρέα, το ΠΑΣΟΚ τίμησε τον ιδρυτή του τριάντα χρόνια από τον θάνατό του. Για ένα απόγευμα το ιστορικό χωριό, που ερημώνει με τα χρόνια όπως και τα περισσότερα ορεινά χωριά της περιοχής, ξαναζωντάνεψε: η εξέδρα, τα φώτα και οι καρέκλες, οι πασοκικές παρουσίες υπενθύμισαν τη διαδρομή του πιο εμβληματικού πρωθυπουργού της Μεταπολίτευσης.
Η ταύτιση της πορείας του Παπανδρέου με τον σημερινό βηματισμό του ΠΑΣΟΚ ήταν η βασική στόχευση – τόσο στη συζήτηση του Γιώργου Παπανδρέου και του Κώστα Σκανδαλίδη, άλλωστε, όσο και στην ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη έγιναν εκτενείς αναφορές στο σημερινό πολιτικό τοπίο, στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και στις «προσπάθειες απομίμησης» που υπονοούσαν πως επιχειρεί ο Αλέξης Τσίπρας.
1981: η πρώτη φορά Αριστερά στην Ελλάδα
«Το 1981 ήταν η πρώτη φορά Αριστερά στην Ελλάδα, για να μην κάνουν απομιμήσεις διάφοροι ανιστόρητοι», σχολίασε ο Κώστας Σκανδαλίδης. «Ποτέ δεν λυγίσαμε, μπορούμε ξανά να κερδίσουμε», ανέφερε ο πρώην υπουργός. Για τον Γιώργο Παπανδρέου, «πολλοί μιμούνται τον Ανδρέα, όμως αν ο Ανδρέας αντιμετώπιζε το 2009 τη χρεοκοπία που μας έφερε η Δεξιά με τη διαχείρισή της (…) θα έλεγε “πρέπει να χτίσουμε την ισχυρή Ελλάδα ξανά”. Οχι Ζάππεια και “σχίζουμε Μνημόνια”, αυτά είναι παρόλες», ανέφερε. Και εξήγησε πως το ΠΑΣΟΚ «δεν πάλεψε για να πάρει την εξουσία. Πάλεψε για μια καλύτερη Ελλάδα», μια παράδοση που ξεκινάει από τον Ελευθέριο Βενιζέλο: «Λένε στις τηλεοράσεις “ποιος είναι ο μεσσίας που θα μας σώσει;”. Οχι (…), ο Ανδρέας έλεγε λαός στην εξουσία, να πιστέψουμε στον εαυτό μας».
«Παρών στο προσκλητήριο της Ιστορίας»
Τελευταίος πήρε τον λόγο ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σε μια προσπάθεια να ενώσει το παρόν με το μέλλον, τονίζοντας πως η Αλλαγή δεν ήταν απλώς μια εκλογική νίκη, αλλά η είσοδος μεγάλων κοινωνικών δυνάμεων στο προσκήνιο της Ιστορίας: «Ο Ανδρέας είναι ακόμη παρών. Οχι ως ανάμνηση ενός ένδοξου παρελθόντος, αλλά ως μνήμη του μέλλοντος (…) Ο Ανδρέας συγκρούστηκε με το παρακράτος. Και γι’ αυτό πολεμήθηκε όσο λίγοι από αυτό. Δεν αναζήτησε προστάτες, όπως κάποιοι αναζητούν σήμερα. Αυτός είναι και η δική μας δύναμη στον αγώνα που δίνουμε απέναντι στο σύγχρονο παρακράτος της διαφθοράς.
Ενα παρακράτος που καταπατά το Σύνταγμα, τους δημοκρατικούς θεσμούς και τα ανθρώπινα δικαιώματα, απαξιώνοντας το κράτος δικαίου στη χώρα», σχολίασε, σε σκληρό τόνο, προς τη σημερινή κυβέρνηση. «Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν περίμενε στις τρεις τα ξημερώματα να χτυπήσει το τηλέφωνο της Ιστορίας. Ηταν ανά πάσα στιγμή παρών στο προσκλητήριό της». Δεν έλειψαν όμως οι αιχμές και προς τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ: «Διάφορα κέντρα καλλιεργούν τη διχόνοια και θέλουν την παραίτηση από την πολιτική. Δεν θέλουν ισχυρά κόμματα μελών, θέλουν κόμματα ΙΧ (…) Δεν μπορεί να είναι η Ακρα Δεξιά, ούτε οι δήθεν “αναντικατάστατοι” και οι μεσσίες που θα σώσουν τον λαό. Η απάντηση είναι η ενότητα και το σχέδιό μας», είπε, δείχνοντας το ΠΑΣΟΚ ως τη μόνη προοδευτική εναλλακτική επιλογή.