Στην κατάμεστη αίθουσα του Star International, το Σάββατο 20 Ιουνίου, δεν πραγματοποιήθηκε απλώς μια επετειακή εκδήλωση.
Πραγματοποιήθηκε ένα ταξίδι.
Ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, στις ρίζες, στις αλησμόνητες πατρίδες, στις σιωπές των προγόνων και στις φωνές των παιδιών που γεννήθηκαν μακριά, αλλά δεν ξέχασαν ποτέ από πού ξεκίνησαν.
Η Κεντρική Ένωση Ποντίων «Ποντιακή Εστία» γιόρτασε τα 50 χρόνια ζωής της — μισός αιώνας που δεν μετριέται μόνο σε χρόνια, αλλά σε αγώνες, σε δάκρυα, σε τραγούδια, σε χορούς, σε μνήμες που αρνήθηκαν να σβήσουν.
50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Πενήντα χρόνια προσφοράς στον Ποντιακό Ελληνισμό.
Πενήντα χρόνια διατήρησης της γλώσσας, της μουσικής, του ήθους και της μνήμης του αλησμόνητου Πόντου.
Πενήντα χρόνια παρουσίας στους Αντίποδες του Ελληνισμού, εκεί όπου η ξενιτιά δεν κατάφερε ποτέ να νικήσει την ψυχή.
Ήταν μια γιορτή που δεν έμοιαζε με γιορτή.
Έμοιαζε με επιστροφή.
Σε μια πατρίδα που χάθηκε γεωγραφικά, αλλά δεν χάθηκε ποτέ μέσα στις καρδιές.
Μια αίθουσα γεμάτη ψυχές – όχι απλώς κόσμο
Η αίθουσα ήταν κατάμεστη. Όμως δεν ήταν μόνο οι καρέκλες γεμάτες.
Ήταν γεμάτος ο αέρας.
Από βλέμματα που έψαχναν μνήμες.
Από μάτια που έλαμπαν και βούρκωναν μαζί.
Από ανθρώπους που δεν ήρθαν απλώς να παρακολουθήσουν, αλλά να θυμηθούν.
Να θυμηθούν γονείς και παππούδες.
Να θυμηθούν τραγούδια που ειπώθηκαν ψιθυριστά σε κουζίνες μεταναστών.
Να θυμηθούν το πρώτο βήμα στην Αυστραλία, όταν η λέξη «ξένος» είχε βάρος μεγαλύτερο από τις βαλίτσες.
ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους:
-Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στη Μελβούρνη κ. Δήμητρα Γεωργαντζόγλου,
-ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χώρας κ. Ευμένιος,
εκπρόσωποι της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας,
-πρόεδροι και εκπρόσωποι ποντιακών και ελληνικών φορέων από όλη την Αυστραλία,
καθώς και άνθρωποι που υπηρέτησαν για δεκαετίες τον πολιτισμό του Πόντου.
Όλοι εκεί, όχι απλώς ως επίσημοι προσκεκλημένοι, αλλά ως μάρτυρες μιας συνέχειας που δεν έσπασε ποτέ.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΛΟΓΟΙ
Η Γενική Πρόξενος κ. Γεωργαντζόγλου μίλησε με σεβασμό και θαυμασμό για τη συμβολή της «Ποντιακής Εστίας» στη διατήρηση του ελληνικού πολιτισμού στους Αντίποδες, τονίζοντας πως τέτοιοι φορείς δεν είναι απλώς πολιτιστικοί σύλλογοι — είναι ζωντανές κιβωτοί μνήμης.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χώρας κ. Ευμένιος μετέφερε τις ευχές του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου και του Επισκόπου Κερασούντας κ. Χριστοφόρου, ο οποίος είχε διατελέσει πρόεδρος της Ποντιακής Εστίας.
Και τότε η στιγμή πάγωσε.
Όταν, βλέποντας το χορευτικό, την είσοδο των παιδιών, και μια μητέρα να κρατά την εικόνα της Παναγίας Σουμελά, ο λόγος του έγινε σχεδόν προσευχή:
«Να θυμάστε πάντα… μπορεί να χάσαμε το μοναστήρι μας, αλλά την Παναγία Σουμελά δεν μπορεί κανείς να μας την πάρει ποτέ.»
Ο χορός που δεν είναι χορός — είναι πατρίδα
Και τότε η αίθουσα άλλαξε.
Δεν ήταν πια αίθουσα.
Ήταν Πόντος.
Πενήντα, εξήντα, ενενήντα χορευτές και χορεύτριες κάθε ηλικίας γέμισαν τον χώρο με βήματα που δεν ήταν απλώς χορευτικά.
Ήταν μνήμη που περπατά.
Ήταν ιστορία που ανασαίνει.
Με μουσική, φως, θεατρικό δρώμενο και τον στίχο της «Καμπάνας του Πόντου» του Φίλωνα Κτενίδη, το κοινό βρέθηκε μπροστά σε κάτι που ξεπερνούσε την τέχνη.
Ήταν μια τελετουργία ταυτότητας.
Και όταν τελείωσε…
Η αίθουσα σηκώθηκε όρθια.
Όχι από ευγένεια.
Από συγκίνηση που δεν χωρούσε πια στο σώμα.
Γιατί ο Πυρρίχιος δεν είναι απλώς χορός.
Είναι όρκος.
Είναι ανάσα αντίστασης.
Είναι η στιγμή που η γη θυμάται ποιος την πατά.
«Η Ρωμανία κι αν επέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο…»
Παράδοση που δεν διδάσκεται — μεταγγίζεται
Εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι πιο βαθύ.
Πέντε μητέρες που κάποτε ήταν χορεύτριες, τώρα κρατούσαν τα παιδιά τους από το χέρι.
Δεν τους μάθαιναν απλώς βήματα.
Τους παρέδιδαν ταυτότητα.
Παράδοση στην πράξη.
Και κάπου εκεί, ο χρόνος έσπασε.
Γιατί δεν υπήρχε πια «παλιά» και «νέα» γενιά.
Υπήρχε μόνο συνέχεια.
Οι άνθρωποι πίσω από το φως
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά σε όσους εργάστηκαν αθόρυβα για την επιτυχία της βραδιάς:
χοροδιδάσκαλοι, μουσικοί, τεχνικοί, δημιουργοί εικόνας και ήχου, οικογένειες, εθελοντές.
Ανθρωποι που δεν ανέβηκαν στη σκηνή, αλλά χωρίς αυτούς η σκηνή δεν θα υπήρχε.
Και κάπου ανάμεσα σε όλους, ένα παλιό σεντούκι από τη μετανάστευση — σύμβολο μιας ζωής που ξεκίνησε με λίγα, αλλά δημιούργησε πολλά.
Οι πρόεδροι που κράτησαν το καράβι όρθιο
Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η αναφορά σε όλους τους προέδρους της «Ποντιακής Εστίας».
Ανθρώπους που δεν διοίκησαν απλώς έναν σύλλογο.
Κουβάλησαν ευθύνη, προσδοκίες, δυσκολίες, επιτυχίες και πληγές.
Άλλοι έφυγαν από τη ζωή, άλλοι συνεχίζουν να παρακολουθούν σιωπηλά το έργο τους.
Όλοι όμως άφησαν αποτύπωμα.
Γιατί η ιστορία δεν γράφεται από τίτλους.
Γράφεται από αντοχή.
Και στο τέλος… μια τούρτα, μια πράξη ευγνωμοσύνης
Η επετειακή τούρτα δεν ήταν απλώς γλυκό.
Ήταν σύμβολο.
Και η προσφορά του προέδρου κ. Κώστα Τσεπραιλίδη των 2.500 δολαρίων στη δημοπρασία της, δεν καταγράφηκε απλώς ως οικονομική πράξη.
Καταγράφηκε ως πράξη συνέχειας.
Εκείνο το βράδυ, η «Ποντιακή Εστία» δεν γιόρτασε απλώς 50 χρόνια.
Τα αναβίωσε.
Και για λίγο, πολύ λίγο αλλά αρκετό για να μείνει για πάντα, ο Πόντος δεν ήταν παρελθόν.
Ήταν παρών.
Ανάμεσα σε βήματα χορού, δάκρυα συγκίνησης και βλέμματα που έλεγαν χωρίς λόγια:
«Δεν ξεχάσαμε».
Ήταν μια επετειακή εκδήλωση, καρδιάς και συναισθημάτων, στην οποία παρευρέθηκαν τίμησαν και κόσμησαν, με την παρουσία τους,.
1. Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στην πόλη της Μελβούρνης κ. Δήμητρα Γεωργαντζόγλου
2. Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χώρας κ. Ευμένειος με την συνοδεία του τον πατ. Φίλλιπο Παπαγιαννόπουλο
3. Ο πρόεδρος Ενοριών και Κοινοτήτων στην Μελβούρνη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας κ. Αντώνης Τσουρδαλάκης
4. Η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας με την πρόεδρο της κ. Μαρία Άνθονυ
5. Ο Σύλλογος Ποντίων Καμπέρας «Τραπεζούντα» με την πρόεδρο του κ. Τριανταφυλλίου Αγγελική
6. Η Ποντιακή Αδελφότητα «Αγίου Γεωργίου» Δυτικής Αυστραλίας με τον πρόεδρο της κ. Χαράλαμπο Ναβροζίδη
7. Ο Ποντιακός Σύλλογος Μελβούρνης «Ακρίτες του Πόντου» με τον πρόεδρο του κ. Χάρης Τσαϊρης
8. Η Μέριμνα Ποντίων Κυριών Ωκεανίας με την πρόεδρο της κ. Λίτσα Αθανασιάδη
9. Ο Ποντιακός Σύλλογος από το Σύδνευ « Ποντοξενητέας» Σύδνεϋ με εκπροσώπους του και επικεφαλέις τον πρώην πρόεδρο του κ. Δημήτρη Κουκλίδη
10. Η επιτροπή Μνήμης Λήμνου-Καλλίπολης με τον Γραμματέα της τον Ιστορικό και πάνω απ όλα πολύτιμο φίλο μας Jim Claven ΟΑΜ
11. Μέλη του τμήματος ηλικιωμένων του Συλλόγου μας «Αδά είμες».
12. Μέλη του χορευτικού συγκροτήματος Φλωριναίων Αριστοτέλης.
13. Και κυρίες του χορευτικού συγκροτήματος Αρχόντισσες
The post Πενήντα Χρόνια «Ποντιακή Εστία» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.