Δυο χρόνια πριν, όταν το ελληνικό πολιτικό σκηνικό περίμενε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, οι αναλυτές και οι δημοσκόποι στέκονταν εμφατικά στην αυξητική τάση των διαρροών της ΝΔ προς τα δεξιότερα. Μήνες μετά, στον απόηχο των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, κάποιοι προειδοποιούσαν για τη ροπή των νεότερων ηλικιών προς τα άκρα – πρωτίστως στα δεξιά, όχι στα αριστερά –, λέγοντας ότι στις ηλικίες μέχρι 29 ετών και ακόμα περισσότερο στους νέους έως 24 ετών (κυρίως άνδρες και κυρίως από λαϊκές περιοχές της χώρας) διαπιστώνονται υψηλά ποσοστά αποδοχής της ρητορικής και των θέσεων του Ντόναλντ Τραμπ. Το βέβαιο είναι ότι τρία κόμματα στα δεξιά της κεντροδεξιάς παράταξης – η Ελληνική Λύση, η Νίκη και η Φωνή Λογικής – πέτυχαν εκείνη τη χρονιά τον στόχο να ανεβάσουν τα ποσοστά τους, ξεπερνώντας το όριο του 3% και αθροίζοντας 16,67%.
Οι επιτελείς του Μαξίμου και της Πειραιώς αναζητούσαν απαντήσεις για τη νέα δυναμική της υπερδεξιάς πτέρυγας και για τους δικούς τους χαμένους ψηφοφόρους μέσα από το exit poll της ευρωκάλπης: διαπίστωσαν μεταξύ άλλων ότι ο Κυριάκος Βελόπουλος είχε τη μεγαλύτερη απήχησή του στο ηλικιακό σκαλοπάτι 45-54 ετών και ότι η Αφροδίτη Λατινοπούλου πέτυχε τα υψηλότερα ποσοστά της στην ακριβώς προηγούμενη ηλικιακή κατηγορία, τους 35-44 ετών. Από το καλοκαίρι του 2024 ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ κοιτάζουν προσεκτικά την κινητικότητα και τις ισορροπίες στο δεξιό άκρο του πολιτικού φάσματος, αντιπαραβάλλοντας συνεχώς τον «ψευδοπατριωτισµό» της υπερδεξιάς με τον δικό τους «υπεύθυνο πατριωτισµό» και προχωρώντας σε ανασχεδιασμούς και σκλήρυνση της στάσης τους σε ευαίσθητες ατζέντες, όπως το Μεταναστευτικό.
Η ίδια στρατηγική συνεχίζεται σήμερα. Γαλάζια στελέχη επιδιώκουν – και ζητούν από την ηγεσία – τη ρυμούλκηση της κυβέρνησης της ΝΔ σε σαφώς πιο συντηρητική ατζέντα. Ειδικά μπροστά στην εθνική αναμέτρηση η κεντροδεξιά παράταξη επιχειρεί προσεκτικούς ελιγμούς: ούτε να δείχνει ότι θέλει φλερτ με τα δεξιότερα, ούτε όμως να κόβει τυχόν προσέλκυση ακροατηρίων, παρότι εκτιμά ότι η ΝΔ δεν μπορεί να διεκδικήσει ψηφοφόρους της υπερδεξιάς. Προσωπικά ο Μητσοτάκης απορρίπτει δημοσίως και κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνεργασία με τα δεξιότερά του, όμως από το γαλάζιο παρασκήνιο εξακολουθούν να προκύπτουν ψίθυροι – λέγεται δηλαδή ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν συζητήσεις υπό όρους και υπό συνθήκες που η ΝΔ θα καθόριζε. Κι αυτοί οι ψίθυροι δεν αφορούν μόνο τη Λατινοπούλου, εφόσον το κόμμα της έμπαινε στη Βουλή. Εχουν να κάνουν και με τον Βελόπουλο, αν και είναι περισσότεροι οι υποστηρικτές της άποψης ότι ο Μητσοτάκης δεν θα πρόκειται να κοιτάξει καθόλου προς τα εκεί, καθώς επιμένει ότι ο αρχηγός της Ελληνικής Λύσης και οι υπόλοιποι σχηματισμοί στα δεξιά της ΝΔ επιλέγουν ακρότητες οι οποίες ξεφεύγουν κατά πολύ μιας εντός ορίων πολιτικής αντιπαράθεσης.