
Θα χρειαστεί λίγος ακόμα καιρός μέχρι ο Βασίλης Σπανούλης να μην αποτελεί το πρώτο σημείο αναφοράς στον μπασκετικό Άρη. Οχι ότι θα πάψει να υφίσταται ως τέτοιο. Απλά να προκύψουν άλλες εξελίξεις που θα φέρουν ανακατατάξεις στην κιτρινόμαυρη ατζέντα.
Ο 43χρονος τεχνικός μονοπωλεί το ενδιαφέρον στο περιβάλλον του συλλόγου τις τελευταίες εβδομάδες. Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε με ένα επικό βίντεο από τον Άρη, μέχρι την επίσημη παρουσίασή του την περασμένη Δευτέρα.
Μία παρουσίαση, στα απόνερα της οποίας ο Άρης… κολυμπάει ακόμα. Οχι επειδή έγιναν κάποιες βαρύγδουπες δηλώσεις.
Ούτε καν… Άλλωστε ο Σπανούλης πάντα φρόντιζε να αποτυπώνει εντός του παρκέ όσα τον χαρακτηρίζουν.
Τις φιλοδοξίες, τον πρωταθλητισμό που… κυλάει μέσα στο αίμα, λες και σαν άλλος Οβελίξ βούτηξε σε μικρή ηλικία μέσα στο «τσουκάλι» του μπάσκετ και των φιλοδοξιών.
Φιλοδοξίες που έπαιξαν μεγαλύτερο ρόλο και από τα χρήματα ώστε να πάρει την απόφαση να αποδεχθεί την πρόταση του Άρη.
Ο Σπανούλης δεν είναι ένας άνθρωπος του αθλητισμού που θέτει ως βασικό κριτήριο τα χρήματα. Τόσα χρόνια, έχει βγάλει λεφτά για επτά ζωές.
Ο Σπανούλης αποτελεί την κλασσική περίπτωση ενός ανήσυχου πνεύματος το οποίο δεν επαναπαύτηκε στις δάφνες της σπουδαίας καριέρας του ως παίκτης.
Το μπάσκετ συνέχισε να τον… τραβάει σαν μαύρη τρύπα. Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό. Και δεν μπορεί να ζήσει δίχως πρότζεκτ, δίχως ένα όραμα στα χέρια του.
Και όταν ένιωσε ότι ο Άρης του παραδίδει τα «κλειδιά» της αναγέννησης του πάλαι ποτέ αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ, ήταν πολύ πιο δελεαστικό από τα χρήματα ομάδων της Ευρωλίγκα που όμως δεν συνοδεύονταν από το ανάλογο… πακέτο.
Πες το, χωρίς να το πεις
Αυτό ακριβώς έκανε ο «Kill Bill» όταν ρωτήθηκε για τους στόχους που έχει ερχόμενος στον Άρη. Οπως άλλες φορές, έτσι και τώρα θέλει οι πράξεις του να δείξουν τί έχει στο μυαλό του για το κλαμπ.
Υπάρχει βέβαια και η ατάκα του ότι, «όλοι ξέρουμε για ποιο λόγο ήρθα εδώ». Και έμεινε εκεί. Διότι κάθε νοήμων άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι ο Σπανούλης ήρθε εδώ για τίτλους.
Ηρθε για να κάνει τον Άρη, μέσα στα επόμενα χρόνια, μία ομάδα που θα διεκδικεί το πρωτάθλημα. Θα διεκδικήσει το Eurocup. Θα επιστρέψει στην Ευρωλίγκα.
Να τον επαναφέρει στα στάνταρ της παλιάς δόξας του, αλλά σε σύγχρονη έκδοση. Δεν θα γίνει όμως ποτέ από εκείνους που τάζουν την Άρτα και τα Γιάννενα ώστε να είναι αρεστός.
Δεν το χρειάζεται άλλωστε. Ούτε αυτός, ούτε και ο κουμπάρος του που κινείται σε ακόμα πιο χαμηλούς τόνους.
Το statement του Ζήση
Και αυτοί οι χαμηλοί τόνοι ήταν που οδήγησαν αρκετούς σε μία άδικη κριτική προς τον Ζήση την περσινή σεζόν. Εκείνοι που τον… δίκασαν, μην έχοντας τη γνώση να αντιληφθούν ότι κλήθηκε να φτιάξει ομάδα την τελευταία στιγμή.
Οτι ήταν η πρώτη χρονιά του ως GM σε συλλογικό επίπεδο. Ο Ζήσης διδάχθηκε πολλά από την περσινή χρονιά και παράλληλα δούλευε πυρετωδώς για την επόμενη.
Την… έχτιζε μέσα από τις διαπιστώσεις του για εκείνα που θα ανέβαζαν επίπεδο τον Άρη. Και με τον Σπανούλη βρήκε το statement που ήθελε.
Η πρώτη του ηχηρή κίνηση ως GM, που δεν ήταν αποτέλεσμα μίας βαθιάς ανθρώπινης σχέσης. Ηταν η επιτυχία του να… ψήσει δύο πλευρές ως μεσάζοντας.
Να πείσει τον Σιάο να τα… χώσει από φέτος και από την άλλη να «ψήσει» τον Σπανούλη για το όλο εγχείρημα. Το χειρίστηκε μαεστρικά τους τελευταίους μήνες, παραμένοντας ταπεινός και με τους χαμηλούς τόνους που τον συνοδεύουν όλα αυτά τα χρόνια.
Με αυτούς τους δύο φίλους, κουμπάρους, αδελφούς, τη… σκία της οικογένειας Αντετοκούνμπο και το brand του συλλόγου, κάθεσαι και αναρωτιέσαι… πόσο μπάσκετ αντέχεις με τον Άρη που χτίζεται.
Θα έχει δυσκολίες, θα έχει στραβά αποτελέσματα. Ολο αυτό όμως είναι… ποτισμένο με μπάσκετ, ανθρώπους που είναι γνωστές, ξέρουν από πρωταθλητισμό και έχουν φιλοδοξίες. Οπότε, δύσκολα να μην πετύχει κάποια στιγμή.