Ο μικρός…μεγάλωσε, ή μάλλον τι μεγάλωσε γιγαντώθηκε και έγινε ένας από τους πιο εμβληματικούς αρχηγούς στην ιστορία του Ολυμπιακού μιας ομάδας legend της Euroleague με τον Κώστα Παπανικολάου να είναι και αυτός legend.
Για κάντε το εικόνα, φθινόπωρο του 2028 με τις κόρες και τη γυναίκα του να κάθεται σε ειδικά σκαμπό στο ανακαινισμένο και υπερσύγχρονο ΣΕΦ και δίπλα του να είναι ο Σπανούλης, ο Πρίντεζης και να του κάνουν ερωτήσεις για το πως θα αξιοποιήσει πια τον ελεύθερο χρόνο του.
Την ίδια στιγμή που σε μια λαμπρή τελετή θα ανεβαίνει στην οροφή του στολιδιού του φαληρικού σταδίου η φανέλα με το Νο 16 και το όνομα Παπανικολάου για να μείνει για πάντα δίπλα σε αυτές του Σπανούλη και του Πρίντεζη.
Βέβαια ίσως βιαζόμαστε γιατί με το κέφι και την όρεξη που έχει αυτός ο άνθρωπος, μπορεί να πει το 2028 συνεχίζω ένα χρόνο ακόμα.
Η λογική πάντως (ο ίδιος δεν παίζει μόνο με αυτή τόσα χρόνια αλλά και με το συναίσθημα) λέει ότι αυτό κλειστό διετές – και ιδιαίτερα τιμητικό όπως το άξιζε από την ομάδα του – συμβόλαιο στον Ολυμπιακό θα είναι το τελευταίο στην καριέρα του.
Αμούστακος νέος, μόλις στα 19 του είχε πάει στον Ολυμπιακό το 2009 και ποτέ δεν θα φανταζόταν τότε ότι θα εξελιχθεί σε έναν πραγματικό ηγέτη ενός τεράστιου συλλόγου στον οποίο θα συνέχιζε να παίζει – πρώτα ο θεός- για τα επόμενα 20 χρόνια με ένα διάλλειμα που είχε κάνει στη Μπαρτσελόνα.
Στο τέλος του μήνα (31 Ιουλίου) κλείνει τα 36 αλλά θυμίζει διαφήμιση γνωστής μπαταρίας, καθώς ο ίδιος συνεχίζει και συνεχίζει.
Εδώ μέσα στη ντάλα του καλοκαιριού ήταν ο μόνος από την παλιά φουρνιά που ήταν στρατιώτης στο κάλεσμα της Εθνικής στην οποία και εκεί είναι αρχηγός όνομα και πράγμα.
Όταν ο Ντούσαν Ιβκοβιτς τον έριξε στα βαθιά μαζί με τους άλλους πιτσιρικάδες της εποχής (Σλούκα, Μάντζαρη κλπ) στο -19 στον τελικό της Πόλης με την ΤΣΣΚΑ το 2012, είναι αδύνατον ο Πάπ να φανταζόταν την εξέλιξη αφενός εκείνου του τελικού (με το «πεταχτάρι» του Πρίντεζη είχε ολοκληρωθεί η πιο επική ανατροπή σε τελικό κυπέλλου Πρωταθλητριών στην ιστορία) αλλά και της ίδιας του της καριέρας.
Ο Ολυμπιακός τον τίμησε και με το παραπάνω, δίνοντας του κλειστό διετές όπως ήθελε όταν τεράστιοι παίκτες (Σπανούλης, Πρίντεζης, Γιούλ) σε ίδια ηλικία συνηθίζεται να υπογράφουν κάθε χρόνο.
Όμως ο Παπανικολάου είναι από τέτοια πάστα, που δεν θα πατήσει ποτέ (όπως και δεν το έκανε ποτέ) σε κανένα συμβόλαια σε καμία συμφωνία στα χαρτιά καθώς μιλάει πάντα με την καρδιά του και δεν θα κοροϊδέψει.
Όταν δει ότι δεν έχει άλλη βενζίνη στο ντεπόζιτο θα κάνει στην άκρη όπως – αν και αρχηγός – δεν απαιτεί ποτέ να παίζει βασικός και αναντικατάστατος και είναι πάντα η χαρά του προπονητή σε Εθνική και Ολυμπιακό.
Γαλουχήθηκε και «ψήθηκε» για αρχηγός στα ίδια αποδυτήρια με Σπανούλη και Πρίντεζη εξ ου και βγαίνει άφοβα μπροστά όποτε και αν χρειαστεί και αποτελεί εγγύηση για όλα τα αποδυτήρια.
Με τρεις κατακτήσεις Euroleague (2012, 2013, 2026), έξι πρωταθλημάτων Ελλάδας (2012, 2016, 2022, 2023, 2025, 2026), πέντε κυπέλλων Ελλάδας (2010, 2011, 2022, 2023, 2024) και τεσσάρων Σούπερ Καπ (2022, 2023, 2024, 2025) ο Παπανικολάου δεν έχει χορτάσει αντίθετα θα μπει και στη νέα χρονιά πεινασμένος σαν να είναι η πρώτη του και άς έχει κλείσει τα 36 !