
Καθόλου δεν συμφωνεί με τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που χαρακτήρισαν τις εμπρηστικές επιθέσεις στα σπίτια των στελεχών της ΝΔ «τυφλό χτύπημα» ο γραμματέας της Πειραιώς. «Αυτοί οι τρομοκράτες έβλεπαν πού χτυπούσαν. Επέλεξαν συνειδητά να χτυπήσουν στο σπίτι, την πολυκατοικία απλών ανθρώπων, αναλαμβάνοντας την ευθύνη να σκοτώσουν. Εβλεπαν πολύ καλά την πολιτική ιδιότητα απλών ανθρώπων, που στη θέση τους μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς», εξήγησε από τηλεπλατό.
Από προχθές το βράδυ, σε άλλο τηλεοπτικό αέρα, είχε σπεύσει να εκτιμήσει πως τα γκαζάκια ήταν «αντίποινα», γιατί η παράταξή του επέβαλε τη νομιμότητα στα πανεπιστήμια, «έκανε τις καταλήψεις, βιβλιοθήκες». Το νούμερο 2 της ΝΔ δεν απαίτησε μόνο από τους δικαστές «να κάνουν καλά τη δουλειά τους»· βρήκε και ποιος καλλιέργησε το κατάλληλο κλίμα, το «εμφυλιοπολεμικό», προκειμένου να δράσουν ανενόχλητοι οι αντιεξουσιαστές: οι πολιτικοί αντίπαλοι των Νεοδημοκρατών, και κυρίως ο Τσίπρας. Εντάξει, δεν είναι η πρώτη φορά που ένας γαλάζιος κατηγορεί τους απέναντι ότι διχάζουν.
Αφήγημα
Ούτε η μοναδική που το κυβερνητικό στρατόπεδο επιχειρεί να φορτώσει την ευθύνη για την τοξικότητα που σκεπάζει την κομματική αντιπαράθεση αλλού. Οι ομοϊδεάτες του Κυρανάκη συνήθως αυτοσυστήνονται ως αθώοι της πόλωσης. Αρνούνται πως εκμεταλλεύονται γεγονότα, προκειμένου να συσπειρώσουν τη βάση της ΝΔ. Δεν ζουν από την τοξική μάχη με έναν εχθρό (ο οποίος ευελπιστούν να λειτουργήσει σαν μπαμπούλας για τους απογοητευμένους από τις κυβερνητικές επιδόσεις ψηφοφόρους), ισχυρίζονται.
Αρα δεν έχουν προσωπικό συμφέρον να διατηρήσουν την όξυνση των πολιτικών παθών ζωντανή, επιμένουν. Το αφήγημα που επαναλαμβάνει σχεδόν μονότονα τα τελευταία εικοσιτετράωρα ο άνθρωπος ο οποίος έχει αναλάβει να «ξυπνήσει» τον μηχανισμό του κυβερνώντος κόμματος έχει κι ανάποδη απ’ τη δική του ανάγνωση όμως (όπως και κάθε αντίστοιχο στο πρόσφατο παρελθόν). Η επιμονή του να συνδέσει με κάποιο τρόπο τον θάνατο της 72χρονης γυναίκας με την ΕΛΑΣ, το κόμμα που έχει επιλέξει ως αντίμαχο η ΝΔ, υποδηλώνει και μικροκομματικά κίνητρα. Το συγκρουσιακό ύφος με το οποίο καταδικάζει τον «ακραίο» πολιτικό λόγο μολύνει εξίσου την ατμόσφαιρα με εχθροπάθεια. Το εμφυλιοπολεμικό κλίμα θέλει πάντα δύο.