Με το μπάτζετ τους να εκτοξεύεται, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός υπόσχονται εντυπωσιακές βραδιές στην προσεχή Ευρωλίγκα. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως «τίναξαν την μπάνκα στον αέρα», με την έννοια πως έκαναν ηχηρές μεταγραφές ώστε να δυναμώσουν ακόμη περισσότερο. Βέβαια, υπάρχουν διαφορές και καλό είναι να τις δούμε.
Ο Ολυμπιακός πήρε τον κορυφαίο πασέρ της περασμένης σεζόν στην Ευρωλίγκα, τον Μακ Ιντάιρ. Τον είχε κλείσει μήνες προτού πέσει η αυλαία. Παράλληλα, με τον ίδιο τρόπο κινήθηκε για τον μπόμπερ Μοντέρο που για πολλούς έμοιαζε με τον MVP στην Ισπανία και ήταν ο παίκτης που κουβάλησε στις πλάτες του τη Βαλένθια και παραλίγο να φτάσει έως το τέλος της ευρωπαϊκής διαδρομής.
Κάθε μία από τις συγκεκριμένες μεταγραφές δεν κόστισε πάνω από 2,5 εκατ. ευρώ – περίπου 2 εκατ. δόθηκαν για τον Μακ Ιντάιρ και 2,4 εκατ. για τον Μοντέρο. Πολύ απλά γιατί υπήρξε σωστός προγραμματισμός και γνώριζαν οι Ερυθρόλευκοι τα δεδομένα.
Στον Παναθηναϊκό η όλη κατάσταση έδειχνε αρκετά περίπλοκη. Κι αυτό γιατί πρώτα έπρεπε να επιστρέψει ο Ομπράντοβιτς και μετά να καλυφθεί το χαμένο έδαφος. Οχι μόνο επειδή πέρυσι οι Πράσινοι δεν κατάφεραν καν να φτάσουν στο final four που διοργανώθηκε στο σπίτι τους αλλά και επειδή είχαν τρανταχτά κενά.
Ισως επισημανθεί πως πλήρωσαν υπεραξία για ορισμένους παίκτες, αν βάλεις στην εξίσωση τα 3 εκατ. ευρώ για τον Φρανσίσκο και το κλιμακωτό συμβόλαιο στον Φαλ που αρχίζει από 1,5 και καταλήγει στα περίπου 2 εκατ. ευρώ. Και μιλάμε για τον όχι βασικό σέντερ του Τριφυλλιού.
Οπως και να έχει, ο Παναθηναϊκός που έστρωσε χαλί εκατομμυρίων και πήρε λαμπερά αστέρια, έχει ένα ρόστερ χλιδάτο και ο Ομπράντοβιτς το μόνο που καλείται να κάνει είναι κάτι γνώριμο για τον ίδιο. Να οδηγήσει το σύνολο σε ακόμη μια κατάκτηση Ευρωλίγκας.
Οπως άλλωστε και ο Μπαρτζώκας που βλέπει τον Ολυμπιακό να μην κινείται πλέον στη λογική των παικτών που «έρχονται για να ανέβουν σκαλοπάτι» αλλά επιδιώκει να χτυπά δυνατά ονόματα της αγοράς (Φουρνιέ, Μοντέρο τρανταχτά παραδείγματα) και αναντίρρητα στοχεύει σε νέο τρόπαιο.
Με τέτοια ρόστερ, οι ελληνικές ομάδες δίπλα τους θα έχουν τη λέξη πίεση. Το πού είναι ο πήχης, όλοι το γνωρίζουν.
Και αν δεν φτάσουν στο Κύπελλο, είναι ξεκάθαρο πως το «γιατί έγινε αυτό» θα τους συντροφεύει. Δημιούργησαν προσδοκίες μεγάλες. Μένει να δούμε ποιος θα καταφέρει να τις υλοποιήσει σε ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που ισοδυναμεί με κούρσα για δύο.