Αλήθεια τι άλλο να περιμένουμε;
Αυτό θα μπορούσε να είναι το κλασικό ερώτημα έπειτα από κάποια απολαυστικά παιχνίδια και κυρίως τρομερές παρουσίες από αρκετούς σούπερ σταρ των ομάδων που έχουμε δει ως τώρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βόρειας Αμερικής.
Για όποιον όμως θεωρεί ότι τα… είδαμε όλα θα τον παραπέμψουμε στην προηγούμενη διοργάνωση στο Κατάρ, όπου ύστερα από ματσάρες που κρίθηκαν στα πέναλτι (Ολλανδία – Αργεντινή, Βραζιλία – Κροατία, Μαρόκο – Ισπανία), αλλά και απίθανα παιχνίδια του Μαρόκου (με την Πορτογαλία), της Γαλλίας (με την Αγγλία) και της Αργεντινής (με την Κροατία) με γκολάρες, σασπένς, προσωπικές μονομαχίες και πολλά άλλα, ήρθε το κορυφαίο παιχνίδι όλων των εποχών που ουσιαστικά πήρε και τον τίτλο του «Ματς του αιώνα» από εκείνο τον αξέχαστο ημιτελικό στο Μεξικό το 1970 μεταξύ Ιταλίας – Δυτικής Γερμανίας (1-1) 4-3 στην παράταση.
Ναι, ο τελικός του 2022 στο στάδιο Λουσέιλ, ήταν το κορυφαίο παιχνίδι όλων των εποχών. Με την Αργεντινή να προηγείται 2-0 και να ισοφαρίζεται από τη Γαλλία με 2-2.
Να ξαναπερνά μπροστά με 3-2 στην παράταση και να ισοφαρίζεται εκ νέου (3-3) με τον Μαρτίνεζ μάλιστα να σώζει στις καθυστερήσεις την ολική ανατροπή από τη Γαλλία και στο τέλος οι Αργεντίνοι να παίρνουν το τρόπαιο στα πέναλτι (4-2), με τον Μέσι να σηκώνει το πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο ύστερα από πέντε συμμετοχές σε τελικές φάσεις Μουντιάλ.
Ακριβώς αυτό το απρόοπτο, το ξαφνικό, είναι το πιο δελαστικό κομμάτι των νοκάουτ αγώνων που δεν ξέρεις τι να περιμένεις και δεν μπορείς καν να ποντάρεις ότι η Γερμανία ή η Βραζιλία θα περάσουν σίγουρα την Παραγουάη και τη Νορβηγία, ή να προβλέψεις αυτές τις ματσάρες της Αργεντινής με το Πράσινο Ακρωτήρι και την Αίγυπτο που όχι μόνο δεν εξελίχθηκαν σε περίπατο για την πρωταθλήτρια κόσμου, αλλά μετατράπηκαν σε δοκιμασίες για πολύ γερά νεύρα και στομάχια.
Ακόμα απομένουν ουσιαστικά 7 παιχνίδια (δεν συμπεριλαμβάνουμε τον ανούσιο αγώνα της 3ης θέσης μεταξύ των δύο απογοητευμένων χαμένων των ημιτελικών) και κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι μας επιφυλάσσουν.
Η ελπίδα όλων είναι ο Θεός (ο κανονικός, αλλά και αυτός του ποδοσφαίρου) να συνεχίσει να έχει κέφια και τότε η προσμονή θα αξίζει ακόμα περισσότερο.