Η Αγγελική Νικολοπούλου έριξε τίτλους τέλους σε μια σπουδαία καριέρα στα παρκέ, ανακοινώνοντας την απόφασή της να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Η επί σειρά ετών αρχηγός του Ολυμπιακού και διεθνής γκαρντ αποχαιρέτησε το άθλημα μέσα από μια συγκινητική ανάρτηση στα social media, κάνοντας τον απολογισμό μιας διαδρομής γεμάτης διακρίσεις και έντονες στιγμές.
Η Ελληνίδα αθλήτρια αγωνίστηκε κατά τη διάρκεια της καριέρας της στον Πρωτέα Νέου Κόσμου, το Παγκράτι, τον Πρωτέα Βούλας και τον Ολυμπιακό, όπου πέρασε εννέα χρόνια, κατακτώντας τίτλους και φορώντας το περιβραχιόνιο της αρχηγού. Παράλληλα, εκπροσώπησε την Εθνική Ελλάδας, χαρακτηρίζοντας τη συμμετοχή της με το εθνόσημο ως τη μεγαλύτερη τιμή της αθλητικής της πορείας.
Αναλυτικά το μήνυμα της Νικολοπούλου
«Υπάρχουν αποφάσεις που δεν παίρνονται από κούραση. Παίρνονται όταν νιώθεις ότι ο κύκλος έκλεισε.
Σήμερα αποχαιρετώ το μπάσκετ. Όχι με λύπη, αλλά με βαθιά ευγνωμοσύνη και ηρεμία.
Όταν ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ, τα όνειρά μου ήταν πολύ μικρότερα από αυτά που τελικά έζησα. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη διαδρομή που θα ακολουθούσε. Κι όμως, το μπάσκετ μού χάρισε πολύ περισσότερα απ’ όσα τόλμησα να ονειρευτώ.
Από τον Πρωτέα Νέου Κόσμου, στο Παγκράτι, στον Πρωτέα Βούλας και στον Ολυμπιακό, που έγινε το δεύτερο σπίτι μου για εννέα χρόνια. Εννέα χρόνια γεμάτα τίτλους, στιγμές, δυσκολίες, χαρές και, τα τελευταία χρόνια, την τιμή να είμαι η αρχηγός αυτής της σπουδαίας ομάδας.
Και φυσικά, η μεγαλύτερη τιμή απ’ όλες. Η Εθνική Ελλάδος. Να εκπροσωπώ τη χώρα μου, να ακούω τον εθνικό ύμνο πριν από κάθε παιχνίδι και να φοράω το εθνόσημο στο στήθος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη περηφάνια.
Το μπάσκετ μού έδωσε πολύ περισσότερα από νίκες και τρόπαια. Μου έδωσε ανθρώπους, έχτισε χαρακτήρα, πειθαρχία, δύναμη, στιγμές που θα κουβαλάω για πάντα και αναμνήσεις που δεν χωρούν σε λίγες γραμμές.
Νιώθω ευλογημένη που έζησα αυτή τη διαδρομή. Και ακόμη περισσότερο που την ολοκληρώνω συνειδητά, με απόλυτη ηρεμία και γεμάτη από όσα κατάφερα. Δεν φεύγω με το συναίσθημα ότι μου έμεινε κάτι ανολοκλήρωτο. Φεύγω με την καρδιά γεμάτη.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κάθε ομάδα που πίστεψε σε μένα, σε κάθε προπονητή και προπονήτρια, σε κάθε συμπαίκτρια, σε κάθε άνθρωπο που στάθηκε δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια. Και πάνω απ’ όλα, στην οικογένειά μου, που ήταν πάντα η μεγαλύτερη δύναμή μου.
Το παιχνίδι τελειώνει. Όμως όλα όσα μου χάρισε το μπάσκετ θα είναι για πάντα κομμάτι μου».