Ιστορικός σημειώνει ότι ο Καποδίστριας ήρθε σε επαφή με Κυπρίους ήδη από τα πρώτα χρόνια της δημόσιας δράσης του στην Επτάνησο Πολιτεία
Η κυπριακή καταγωγή του Ιωάννη Καποδίστρια, η έμπρακτη στήριξή του προς τους Κυπρίους κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά και η ξεκάθαρη πολιτική του θέση υπέρ της Κύπρου ως τμήματος του ελληνικού χώρου, αναδεικνύονται μέσα από την ιστορική έρευνα της Δρος Στέλλας Σιέπη, ειδικής στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία.
Όπως επισημαίνει, με δηλώσεις της στο ΚΥΠΕ οι δεσμοί του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας με τη Μεγαλόνησο δεν ήταν μόνο συμβολικοί, αλλά οικογενειακοί, ιστορικοί και πολιτικοί, επηρεάζοντας τη στάση και τις πρωτοβουλίες του απέναντι στους Κυπρίους.
Σύμφωνα με τη Δρ. Σιέπη, η σχέση του Καποδίστρια με την Κύπρο ξεκινά από τη μητέρα του, Αδαμαντίνη (Διαμαντίνα) Γονέμη, η οποία καταγόταν από το ιστορικό κυπριακό γένος των Γονέμηδων. Η οικογένεια είχε εγκατασταθεί στην Κύπρο ήδη από το 1192, ακολουθώντας τον Guy de Lusignan από το Λατινικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη δημόσια ζωή του νησιού μέχρι την οθωμανική κατάκτηση. Μετά το 1571 εγκαταστάθηκε, μέσω Κρήτης και Ηπείρου, στην Κέρκυρα, όπου διατήρησε την κοινωνική και πνευματική της παρουσία.
Η ιστορικός σημειώνει ότι ο Καποδίστριας ήρθε σε επαφή με Κυπρίους ήδη από τα πρώτα χρόνια της δημόσιας δράσης του στην Επτάνησο Πολιτεία. Συγκινημένος από την επιθυμία ενός άπορου Κύπριου νέου να μορφωθεί, ανέλαβε προσωπικά τη στήριξή του, εγκαινιάζοντας μια διαρκή σχέση προσφοράς προς τους Κυπρίους. Πρώτος προσωπικός του υπότροφος υπήρξε ο Νικόλαος Θησεύς, ανιψιός του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, ο οποίος αργότερα μαρτύρησε στις σφαγές της 9ης Ιουλίου 1821.
Μετά τα τραγικά γεγονότα του 1821 στην Κύπρο, ο Καποδίστριας ανέπτυξε έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα για την ανακούφιση Κυπρίων προσφύγων και ορφανών. Από τη Γενεύη, όπου εγκαταστάθηκε το 1822, κινητοποίησε Έλληνες της διασποράς και φιλέλληνες της Ευρώπης, ενώ διέθεσε σχεδόν ολόκληρο το προσωπικό του εισόδημα για τη στήριξη δοκιμαζόμενων οικογενειών. Ανάμεσα στους ωφελούμενους ήταν δεκάδες Κύπριοι πρόσφυγες σε πόλεις της Αδριατικής και της δυτικής Ευρώπης, καθώς και ο νεαρός Δημήτριος Πιερίδης, γιος του εκτελεσμένου προκρίτου της Λάρνακας Πιερράκη Δημητρίου.
Παράλληλα, όπως τονίζει η Δρ. Σιέπη, ο Καποδίστριας υπήρξε ο πρώτος Έλληνας πολιτικός που διατύπωσε με σαφήνεια τα ελληνικά δίκαια επί της Κύπρου. Στην αλληλογραφία του με τον Βρετανό αξιωματούχο Robert Wilmot-Horton, αλλά και κατά τη Διάσκεψη του Πόρου το 1828, υποστήριξε ότι η Κύπρος, μαζί με τη Ρόδο και άλλα ελληνικά νησιά, αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού χώρου, επικαλούμενος τόσο την ιστορία όσο και τις θυσίες του Ελληνισμού κατά την Επανάσταση.
Η εκλογή του ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες στην Κύπρο. Εκκλησιαστικοί ηγέτες, πρόκριτοι και εκπρόσωποι του κυπριακού ελληνισμού απευθύνθηκαν σε αυτόν ζητώντας οικονομική και πολιτική βοήθεια για την απελευθέρωση του νησιού και την ανάδειξη του κυπριακού ζητήματος στις Μεγάλες Δυνάμεις. Αν και δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές για την απάντησή του στις συγκεκριμένες επιστολές, η σταθερή δημόσια θέση του υπέρ της Κύπρου καταγράφεται ως καθοριστική για την εξέλιξη των ελληνικών εθνικών διεκδικήσεων.
Η Δρ. Σιέπη αναφέρει τέλος, ότι η συμβολή της Κύπρου δεν περιορίστηκε στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας, αλλά συνεχίστηκε και στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους, με Κύπριους όπως ο Χαράλαμπος Μάλης, ο Δημήτριος Φραγκούδης και ο Δημήτριος Οικονομίδης να αναλαμβάνουν σημαντικούς ρόλους στη διοίκηση του Καποδίστρια και στην οργάνωση του νεοσύστατου κράτους.
Μέσα από την έρευνά της, η Δρ. Στέλλα Σιέπη αναδεικνύει μια λιγότερο γνωστή αλλά ιδιαίτερα σημαντική διάσταση της προσωπικότητας του Ιωάννη Καποδίστρια, φωτίζοντας τους βαθιούς ιστορικούς δεσμούς του με την Κύπρο και τη διαχρονική σημασία της συμβολής του στον κυπριακό ελληνισμό.
Σημειώνεται ότι η έρευνα της Δρ. Στέλλας Σιέπη αναμένεται να δημοσιευτεί από το Υπουργείο Παιδείας.
Πηγή: ΚΥΠΕ