Η σύζυγος του Γιάννη Αντετοκούνμπο, Μαράια, αποχαιρέτησε το Μιλγουόκι με μια ιδιαίτερα συγκινητική επιστολή, λίγες ώρες μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής του Έλληνα σούπερ σταρ στους Μαϊάμι Χιτ.
Μέσα από το μήνυμά της, ευχαρίστησε την πόλη, τους φιλάθλους, τους ανθρώπους του οργανισμού και όσους στάθηκαν δίπλα στην οικογένειά τους τα τελευταία δέκα χρόνια, τονίζοντας πως το Μιλγουόκι δεν ήταν απλώς ο τόπος όπου αγωνιζόταν ο Γιάννης, αλλά το μέρος όπου δημιούργησαν την οικογένειά τους και έζησαν τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής τους.
Παράλληλα, εξέφρασε την περηφάνια της για όσα πέτυχε ο σύζυγός της, υπογραμμίζοντας πως η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του δεν είναι οι τίτλοι και τα βραβεία, αλλά ο αντίκτυπος που άφησε στους ανθρώπους και στην κοινότητα του Μιλγουόκι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mariah Antetokounmpo (@sincerelyymariah)
Αναλυτικά όσα δήλωσε
«Κάθε φορά που κάθομαι να το γράψω αυτό, τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα. Με κάθε ειλικρίνεια, ποτέ δεν φανταζόμουν τη μέρα που θα έγραφά αυτό το γράμμα, αλλά μερικές φορές η ζωή έχει έναν τρόπο να αλλάζει τα σχέδιά σου.
Τα τελευταία 10 χρόνια, το Μιλγουόκι έγινε τόσα πολλά περισσότερα από την πόλη όπου ο σύζυγός μου έπαιζε μπάσκετ. Έγινε το σπίτι μας.
Έγινε το μέρος όπου χτίσαμε την οικογένειά μας, ανακαλύψαμε ποιοι είμαστε και ζήσαμε μερικές από τις πιο όμορφες και απαιτητικές στιγμές της ζωής μας. Νιώθω κάτι παραπάνω από ευλογημένη που αγάπησα και αγαπήθηκα από αυτή την απίστευτη κοινότητα.
Για 10 χρόνια, αποκαλώ περήφανα το Μιλγουόκι σπίτι μου. Φέραμε και τα τέσσερα μωρά μας στο σπίτι από το νοσοκομείο εδώ, οδηγώντας αργά στην οδό Lake Drive με το καθένα τους.
Τα ύψη τους είναι για πάντα σημειωμένα με ανεξίτηλο μαρκαδόρο στον τοίχο του ηλιακού μας δωματίου. Σχεδόν με έπιασαν οι πόνοι της γέννας κατά τη διάρκεια του 6ου αγώνα των τελικών του NBA το 2021.
Ζήσαμε ζωή, θάνατο, αρρώστια, υγεία, αφάνταστη χαρά και σπαρακτική απώλεια σε αυτή τη «μικρή» πόλη των μεσοδυτικών πολιτειών.
Εδώ είναι που μεγαλώσαμε. Εδώ είναι που γίναμε γονείς. Εδώ είναι που γίναμε σύζυγοι. Εδώ είναι που χτίσαμε τη ζωή μας.
Οπότε Μιλγουόκι, σε ευχαριστώ.
Σε ευχαριστώ που με υποδέχτηκες με ανοιχτές αγκάλες. Σε ευχαριστώ που αγκάλιασες την οικογένειά μου σαν δική σου. Σε ευχαριστώ που μας αγάπησες σε κάθε σεζόν.
Σε ευχαριστώ που πίστεψες στον σύζυγό μου, που γιόρτασες τις νίκες μας, που μας σήκωσες στις δύσκολες στιγμές και που μας θύμιζες ξανά και ξανά πώς είναι πραγματικά μια κοινότητα.
Στο «χωριό» μας, στους δασκάλους, τους γιατρούς, τους προπονητές, τους γείτονες, τους φίλους και σε όλους όσους έγιναν οικογένεια, σας ευχαριστώ.
Οι λέξεις δεν θα είναι ποτέ αρκετές για να εκφράσουν τι σημαίνουν για μένα οι σχέσεις που χτίσαμε εδώ. Δοθήκατε ολοκληρωτικά στα παιδιά μας, σταθήκατε δίπλα μας στις μεγαλύτερες στιγμές της ζωής μας και κάνατε το Μιλγουόκι να μοιάζει με σπίτι με κάθε δυνατό τρόπο.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω ειλικρινά την ιδιοκτησία των Μιλγουόκι Μπακς που πίστεψε και εμπιστεύτηκε τον σύζυγό μου να ηγηθεί αυτού του οργανισμού τα τελευταία 13 χρόνια.
Επειδή έδωσαν στον Γιάννη την ευκαιρία να επιδιώξει το μεγαλείο στο γήπεδο και να δημιουργήσει σημαντικό αντίκτυπο έξω από αυτό, μπόρεσα κι εγώ να ζήσω τον δικό μου σκοπό, που είναι να προσφέρω στους άλλους. Γι’ αυτό, θα είμαι πάντα ευγνώμων.
Και στον σύζυγό μου… Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανη για σένα.
Μέσα από κάθε επιτυχία, κάθε αποτυχία, κάθε νίκη, κάθε εμπόδιο, και ναι, ακόμα και μέσα από όλες τις ανοησίες, δεν κλονίστηκες ποτέ. Έδωσες σε αυτόν τον οργανισμό, σε αυτή την πόλη και στο παιχνίδι του μπάσκετ ό,τι είχες. Ποτέ δεν κορόιδεψες το παιχνίδι, και ποτέ δεν κορόιδεψες τον εαυτό σου.
Ο κόσμος θα θυμάται το Πρωτάθλημα του NBA. Θα θυμούνται τον MVP των Τελικών, τα δύο MVP της κανονικής διάρκειας, τον Αμυντικό της Χρονιάς, τις εμφανίσεις στο All-Star, τα ρεκόρ και όλα όσα πέτυχες φορώντας τη φανέλα των Μπακς. Αλλά αυτό που ελπίζω να θυμούνται περισσότερο είναι ο άνθρωπος πίσω από όλα αυτά.
Ο άνθρωπος που αθόρυβα έδινε το παρών για τους ανθρώπους όταν κανείς δεν κοιτούσε. Ο άνθρωπος που πρόσφερε πίσω χωρίς να ζητά αναγνώριση.
Ο άνθρωπος που κουβάλησε αυτή την πόλη με περηφάνια και πάντα καταλάβαινε ότι το πραγματικό μεγαλείο δεν μετριέται μόνο με όσα πετυχαίνεις, αλλά με τις ζωές που επηρεάζεις στην πορεία σου.
Φεύγεις από το Μιλγουόκι ως ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες που φόρεσαν ποτέ αυτή τη στολή, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αφήνεις αυτή την πόλη καλύτερη από ό,τι τη βρήκες. Αυτή είναι η σπουδαιότερη κληρονομιά σου.
Είσαι το παράδειγμα του πώς μοιάζει πραγματικά ένας θεοφοβούμενος άνθρωπος, και κάθε μέρα ευχαριστώ τον Θεό που μπορώ να περπατώ στη ζωή δίπλα σου.
Σε ευχαριστώ που μου έδωσες μια ζωή όπου μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να εκπληρώνω και τον δικό μου σκοπό.
Ο σύζυγός μου μπορεί να άφησε το στίγμα του στην ιστορία του Μιλγουόκι, αλλά το Μιλγουόκι θα είναι για πάντα το σπουδαιότερο κεφάλαιο της δικής μας ιστορίας αγάπης.
Σε ευχαριστώ για κάθε ανάμνηση. Σε ευχαριστώ για κάθε αγκαλιά. Σε ευχαριστώ για κάθε μάθημα. Σε ευχαριστώ για κάθε προσευχή. Σε ευχαριστώ για κάθε στιγμή.
Μιλγουόκι, θα έχεις πάντα την καρδιά μου.
Με αγάπη, Μαράια Αντετοκούνμπο»